Mentionsy

21 lutego 2002 do niewielkiej sali sądowej przypominającej szkolną klasę zostaje wprowadzona 33-letnia Julie i zasiada obok swojego adwokata z urzędu Bradavona.

Wówczas von postanawia uderzyć mocniej.

Zdaniem Vona właśnie dlatego Julie mogła z taką precyzją wskazać każde, nawet najmniejsze skaleczenie.

Von nie odpuszcza również w kwestii fotografii, które wcześniej prezentowano w sądzie.

Dopytuje von, a Louis nie ma wyjścia.

Kiedy świadek odpowiada twierdząco, von podnosi wówczas kolejną kwestię.

Następnie von przechodzi do taśmy i do faktu, że zaginięcie jej zapewne ma związek z dwukrotną przeprowadzką terapeuty.

Następnie Von przechodzi do pytania o ojca oskarżonej, który również znajdował się wtedy w domu Lesy.

Von zaczyna bez ogródek, a przesłuchiwany zgadza się z nim.

Mimo to Von nie ustępuje i wskazuje, że w początkowej części raportu patolog mówił o jedenastu, nie trzynastu ranach.

Punktuje von.

Po tym jak do głosu dochodzi obrona, von od razu uderza w podejrzliwy ton.

Dlatego Von sięga po mocniejszy argument.

Kiedy von kończy swoje przesłuchanie, prokurator błyskawicznie przechodzi do ataku.

Po nienajlepszym wystąpieniu profesora, Von wzywa kolejnego specjalistę, Davida Siddensa, psychologa klinicznego, który przez dekady pracował z osobami w żałobie, ofiarami przemocy i traum.

Ten krótki okres ulgi szybko ponownie ustępuje miejsca pełnej napięcia ciszy, bo brat von podnosi się z miejsca, by rozpocząć swoją mowę końcową.

Mówi von.

Von przypomina, że oskarżona potrafiła być surowa.