Mentionsy

W czasie, gdy York nie przestaje reanimować Joella, Annette przeszukuje każde z pomieszczeń tej niewielkiej nieruchomości, tak by zgodnie z prawem mogli tam wejść medycy.

W końcu postawny ratownik jednym ruchem odsuwa łóżko od ściany, by zrobić dla siebie więcej miejsca i przyjmuje od policjanta Joella, a Sean biegnie z powrotem do karetki po monitor serca i butle z tlenem.

To Annette Edgin zostaje wyznaczona do tego, by przekazać matce Joella tę druzgocącą wiadomość.

Sprawdziłam, co u Joella, po czym i ja poszłam spać.

Nie mogąc stwierdzić, czy hałas, który wyrwał ją ze snu, dochodził z wnętrza czy z zewnątrz domu, pobiegła do pokoju Joella, myśląc, że być może śni mu się coś złego.

Nie ona jednak odwoziła i odbierała Joella od ojca.

Mężczyźni najpierw zatrzymują się w miejscu, gdzie matka Joella stoczyła walkę z nieznajomym, a następnie kierują do drzwi z wybitą szybą.

Detektywi stoją pośrodku sypialni Joella i raz jeszcze spoglądają w kierunku korytarza.

W czasie, gdy Louise i Koudel kończą przeszukiwanie nieruchomości i dołączają do patologa podczas wykonywanej autopsji Joella, wieczorem o 7.30 na komisariat przyjeżdża John Seiferman, by zrobić portret pamięciowy sprawcy.

Siefferman wykonuje rysunek przedstawiający podejrzanego nie w tradycyjnym ujęciu en face, lecz z profilu, tak jak zapamiętała go matka Joella.

Na policję dzwoni mężczyzna, który dwa dni przed zabójstwem Joella miał spotkać w barze dziwnie zachowującego się nieznajomego.

Dlatego z uwagą reagują na telefon odebrany 17 października, tuż przed godziną 22 w dniu pogrzebu Joella.

ale detektywi natychmiast jej przerywają, znów posługując się zmyśloną informacją, że w ranach Joella znaleziono jej włosy.

W rocznicę śmierci Joella jej rodzina i przyjaciele wyznaczają nagrodę pieniężną dla tego, kto doprowadzi ich do mordercy chłopca.

I 12 października 2000 roku, w przeddzień trzeciej rocznicy śmierci Joella,

Mimo, że proces rozpoczyna się na 4,5 roku po morderstwie Joella, postanowiono, że ze względu na rozgłos, jakim niechlubnie znów zaczęła cieszyć się sprawa Julie, zostanie on przeniesiony do hrabstwa Wayne, co miało zapobiec stronniczości ławników.

Ratownicy przesuwali łóżko, by dostać się do dziecka, ale nogi mebla pozostawiły na wykładzinie wyraźne wgniecenia, więc funkcjonariusze bez problemu odtworzyli układ wnętrza, by móc sfotografować się dokładnie takim, jakie było w momencie śmierci Joella.

Rance nie odpuszcza i pyta o poziom Joella.

Przesłuchiwany przez Parkinsona przyznaje, że w dniu, w którym doszło do morderstwa Joella, otrzymał telefon ze szpitala z zatrważającą wiadomością o śmierci chłopca i napaści na Julie, dlatego bez chwili wahania udał się na miejsce.

Ed Parkinson rozpoczyna od pytania, czy po śmierci dziesięcioletniego Joella był świadkiem jakichkolwiek nietypowych zachowań ze strony Julie.

Obecni byli tam jej rodzice, brat treny Woodard, kobiety, która spędziła z oskarżoną wieczór poprzedzający śmierć Joella, a także inny przyjaciel rodziny.

Kobieta potwierdza, że w dniu pogrzebu Joella jej córka przeżyła załamanie nerwowe, do którego doszło w kuchni ich domu.

Kobieta rozpoczyna od krótkiego wprowadzenia, wspominając, że od lat zna rodziców oskarżonej, a w dniu śmierci Joella pełniła służbę i została skierowana do domu Julie około 5.35 rano.

Powiedziała, że Joella zabrano, że został porwany.

Świadek ten, który rok rocznie wykonuje około 300 sekcji zwłok, wspomina, że ciało Joella Kirkpatricka dostarczono mu 13 października około godziny 19.00.

Kilka kolejnych ciosów zadano z taką siłą, że przebiły ciało Joella na wylot.

Detektyw przytacza słowa matki Joella.

Po prezentacji wideo dopytuje detektywa o włos znalezione w dłoni Joella.

Rodney Englert, analityk rozprysków krwi i rekonstruktor miejsc zbrodni, szczegółowo wymienia, że w sierpniu 1998 roku przeanalizował ponad 300 zdjęć, 35 fizycznych dowodów, około 50 raportów, wyniki autopsji Joella i zeznania Julie.

Mężczyzna wymienia kolejno rozległy wzór krwi oskarżonej na prawym rękawie, ślady przeniesionej na materiał krwi Joella na górnej części ramienia, trzy charakterystyczne plamy krwi należącej do Julie z przodu koszulki oraz kolejny transfer krwi dziesięciolatka na dolnej prawej części pleców.

Po śmierci Joella widział, jak się zmieniła.

O szlachetnym charakterze matki Joella zaświadcza też Mark Harper, jej obecny mąż.

Zaniechano dokumentacji przy użyciu alternatywnego światła, nie przebadano materiałów spod paznokci, włosa ani koszulki Joella pod kątem DNA.

Biegu odnosi się także do raportu z sekcji zwłok Joella przygotowanego przez doktora Heidingsfeldera.

Zdaniem Kisza wspiera to wersję Julie, według której doszło do fizycznej szarpaniny z napastnikiem, podczas której morderca mógł przenieść na nią krew Joella.

Przyszedł odebrać Joella, który zaprosił go do środka, by pokazać mu wnętrze.

Twierdzi stanowczo, że nikomu nie przekazała informacji o przyczynie śmierci Joella, ani wewnątrz domu, ani na zewnątrz.

Prokurator przypomina, że Julie Ray, matka Joella, twierdziła, iż obudził ją krzyk.

Parkinson podnosi kwestię światła w pokoju Joella.

Spójrzcie na ten profil, na ten drobny nosek, mówi Parkinson trzymając w dłoni zdjęcie Joella.

Krwawe ciało Joella, jego łóżko, zdjęcie drzwi z wybitą szybą.

W swoich zeznaniach usiłował wmówić, że informację o zadźganiu Joella uzyskał przypadkiem od jednej z ratowniczek.

Wszystko wskazuje na to, że w trakcie zadawania ciosów ktoś dusił Joella właśnie tą poduszką.

Przypomina, że po tym jak Julie była już bezpieczna w domu Lesy i miała wokół siebie ludzi, nigdy nie próbowała wrócić na miejsce, by szukać Joella.

W końcu dodaje, że nikt nie zna dokładnego czasu śmierci Joella.

Odcinek opowiadający o morderstwie Joella ma premierę już 31 maja 2002 roku, niespełna trzy miesiące po skazaniu matki.

Julie była przekonana, że już sama informacja o tym, jakoby nie chciała urodzić Joella, a rozważała aborcję, zaważyła na wyroku.

Ponieważ pisarka nie zwróciła wcześniej uwagi na datę morderstwa Joella, natychmiast kontaktuje się z producentami programu 2020, a ci potwierdzają wspomniany przez Selsa dzień.

Opowiada mu o śmierci dziesięcioletniego Joella, o braku odcisków palców na nożu pochodzącym z domu ofiary, o matce, która została o wszystko oskarżona tylko dlatego, że to nie ją napastnik zaatakował.

Kobieta jeszcze przez jakiś czas zgłębia historię śmierci Joella.

Wierzy, że jeśli Tommy mówi prawdę i niesłusznie skazano na 65 lat niewinną matkę zamiast niego, to to, co napisała, może w jakiś sposób przyczynić się do skazania prawdziwego mordercy, Joella Kirkpatricka.

To, co nakręca niewiarygodną sprzedaż książki, to przede wszystkim wątek Joella Kirkpatricka i jego matki.

To jedno z moich morderstw, mówi patrząc jej prosto w oczy, a następnie opowiada o nocy śmierci Joella, podając szczegóły potwierdzające historię jego matki.

Media cytują fragmenty książki, pokazują zdjęcia Joella i Julie, a pod więzieniem, w którym kobieta odsiaduje wyrok, dzień po dniu gromadzi się tłum wolontariuszy z transparentami.

Sandra Worth zadzwoniła na policję dwa dni po zabójstwie Joella, twierdząc, że na dworcu pojawił się mężczyzna, który wyglądał dokładnie jak ten z portretu pamięciowego pokazywanego w wiadomościach.

Louis, a potem ruszył do Springfield w Mizuri i tam, zaledwie dwa dni po śmierci Joella Kirkpatricka, zabił trzynastoletnią dziewczynkę.

Mężczyzna miał zgłosić policji, że w piątek, dwa dni przed śmiercią Joella, spotkał w barze dziwnie zachowującego się trzydziestolatka.

Zamordował Joella, żeby, jak mówi, nie wyrósł na kogoś takiego jak jego matka.

Najpierw do obrońców matki Joella dołącza Innocence Project, niedługo potem również Center of Wrongful Convictions.

Jako jeden z pierwszych na mównicę wchodzi starszy sierżant Jerry P., główny śledczy przydzielony do sprawy zabójstwa Joella.

Według niego mogła to być tylko i wyłącznie zakrwawiona ręka Joella.

Podczas krzyżowego przesłuchania Englert przyznaje, że nigdy nie poprosił o pomiary dłoni Joella.

Wbiegła do pokoju Joella, łóżko było puste.

Nie ma dowodów na to, że kiedykolwiek podniosła rękę na Joella.

Żadnych dowodów na to, że kiedykolwiek podniosła głos na Joella.

Dodaję, że ława przysięgłych wydała wyrok już w chwili, gdy usłyszała, że Julie rzekomo nie chciała urodzić Joella.

Według prokuratora, wiedza Tomiego na temat morderstwa Joella nie świadczyła jeszcze o tym, że rzeczywiście tam był.