Mentionsy

Najbardziej intrygujący był zwłaszcza okres początkowy 1945-1949-1950, który można wręcz nazwać czasami bieda armii, także w zakresie, a może przede wszystkim w zakresie uzbrojenia pancernego.

Czyli na papierze to Wojsko Polskie na wschodzie, złożone, przypomnijmy, przede wszystkim z pierwszej i drugiej armii Wojska Polskiego, ono miało dosyć rozbudowaną strukturę liczebną.

Mieliśmy czołgi T-34-85, to był ten podstawowy model czołgu, model średni czołgu, który był w Armii Czerwonej pod koniec wojny standardem, ale w Armii Czerwonej już następował proces przechodzenia na modele T-44, a potem model T-54.

Było wiadomo, że takie czołgi jak T-44, który był czołgiem niedopracowanym, wadliwym, czy zupełnie nowy, docelowy T-54, to proces ich adaptacji w armii radzieckiej będzie rozłożony na lata i jeszcze przez wiele lat Armia Czerwona, a potem po wojnie Armia Radziecka, będzie użytkowała w olbrzymiej ilości pojazdy z czasów II wojny światowej.

Ale z tego powodu, jak i z przyczyn politycznych, nie istniały plany adaptacji najnowszych konstrukcji do armii państw sojuszniczych, armii państw podległych, przynajmniej do czasu, po pierwsze, jak powiedziałem, pełnego zdobycia władzy politycznej przez komunistów w tych krajach, ale i po drugie, dopóki armia radziecka sama nie nasyci się nowoczesnymi systemami uzbrojenia, jej sojusznicy, jej wasale musieli opierać się na starym sprzęcie pancernym właśnie z II wojny światowej.

Mieliśmy także radzieckie samochody pancerne BA-64 i sprzęt z Lend-Lease'u, który był także na wyposażeniu Armii Czerwonej i w ten sposób trafiał do Wojska Polskiego na wschodzie, czyli np.

To były wzorce z Armii Czerwonej.

Po wojnie w latach 1945-1947 zwłaszcza, w przypadku wszystkich mocarstw, nawet Armii Czerwonej, potem Armii Radzieckiej, obserwujemy istotną redukcję potencjału.

Było wiadomo, że w Armii Czerwonej, a potem w Armii Radzieckiej nastąpiła implementacja nowej generacji pojazdów bojowych powojennych, czego wyrazem były przede wszystkim niezwykle jak na owe czasy nowoczesne czołgi T-54, ale także np.

No ale było wiadomo, że w Armii Czerwonej pojawiają się nowe czołgi ciężkie i że pojawiają się zupełnie nowe rewolucyjne czołgi średnie.

No ale przecież w armii radzieckiej wtedy też większość sprzętów pancernego to jednak były pojazdy z okresu II wojny światowej.

Oczywiście w armii radzieckiej także dominowały konstrukcje z II wojny światowej, ale tutaj masa przykrywała tego rodzaju niedobory, no i jednak armia radziecka wprowadzała zupełnie nowe pojazdy.

to wówczas nastąpił gigantyczny rozwój potencjału nie tylko armii, ale zaczął się rozwijać potężny przemysł zbrojeniowy i całe zaplecze państwowe związane ze zbrojeniami.

tworzenie uczelni wyższych, uczelni technicznych, rozbudowa zaplecza remontowego, gigantyczny wysiłek całego państwa nakierowanego na rozwój przemysłu ciężkiego, który ma dać armii broń.

a więc modelu starszego, gorszego, nieprodukowanego już w ZSRR, ale nadal występującego w tak gigantycznych ilościach, że należało przecież posiadać zakłady związane z produkcją, z serwisem tego rodzaju pojazdów, także w zakresie rozwoju armii sojuszniczych państw trzecich.

Wiele stanowisk kluczowych w armii obsadzonych zostało przez oficerów radzieckich.

Były etaty, było wymaganie wyposażenia armii w ponad półtora tysiąca importowanych pojazdów bojowych, no to kupowano.

W armii radzieckiej oczywiście pojazdy tego typu nadal znajdowały się na wyposażeniu, ale było ewidentnie widać, że starszy brat ze wschodu nasyca Wojsko Polskie sprzętem ewidentnie poprzedniej już generacji.

XX wieku, jak zaczną w naszej armii zanikać czołgi ciężkie i ciężka artyleria pancerna.

I w ramach każdej dywizji zmechanizowanej, oprócz pułku czołgów, były pułki zmechanizowanej piechoty, a taki pułk zmechanizowany, znowu wzorem armii radzieckiej, armii czerwonej, jeszcze nawet z II wojny światowej, miał własny batalion czołgów.

Armia Polska na wschodzie, ona w 1943, w 1944, w 1945 roku walcząc jako sojusznik Armii Czerwonej, poznawała przede wszystkim sprzęt pancerny na polu walki.

Można by powiedzieć, że w ciągu kilku lat od bieda armii do potężnej, choć technicznie nienowoczesnej, wielkiej armii pancernej.

Armii pancernej, 15 lat po II wojnie światowej, wciąż opartej właśnie o konstrukcję z tejże wojny.