Mentionsy

Są takie zdjęcia, jak w książce widziałem, że szczególnie w PRL-u to żywienie człowieka to była taka dziedzina niemalże naukowa.

I drugi tekst, Łukasza Klesyka, dziennikarza, ale też znawcy kulinariów, który napisał taki socjologiczny tekst o z kolei gastronomii warszawskiej okresu PRL-u.

Bo okres PRL to był raczej okres pustych półek i ciągłego przerw w zaopatrzeniu.

Była, to już od drugiej połowy XIX wieku, taka drobna gastronomia dostępna, tak zwane handelki czy delikatesy, czyli w ogóle to, co potem też funkcjonowało w okresie PRL-u i teraz gdzieś też ma jeszcze jakieś drobne pozostałości takiej właśnie gastronomii.

Za chwilę o tym, jak jedzono w PRL-u.

Kuchnia okresu PRL-u to znam oczywiście tylko z filmów i to głównie filmów Barei, ale te filmy gdzieś w tle przemycały to, jak jedzono, co jedzono, ten styl życia.

Razem z budynkami, razem z dzielnicą żydowską, która też miała wpływ na kulturę warszawskiej kuchni, dobrze mówię, na kuchnię, na warszawską kuchnię, no to to, co się wytworzyło już w PRL-u, no było jakąś znowuż fuzją tego, czym żyła Warszawa przed wojną, no i próbą stworzenia tej oferty gastronomicznej na nowo.

Katarzyna Stańczak-Wiśnicz pisze bardziej o tych sposobach radzenia sobie domowych, szukania zastępników różnych produktów i w ogóle pewnej kreatywności kuchennej w tych czasach, które w zasadzie cały PRL, no może były jakieś momenty, kiedy było trochę lepiej, ale generalnie jeżeli chodzi o jakby...

W książce poruszany, a drugi temat jakby trochę przeciwny tej gastronomii PRL-u, która jednak kwitła jakoś.

gastronomicznej Warszawy, no w zasadzie też i współczesnej, tak, ale mającej swoje korzenie w okresie PRL-u.