Mentionsy

W każdym razie ta zmiana, którą dostrzegam, powoduje się do tego, że kiedyś bardziej byliśmy skłonni, mówiąc o instytucjach międzynarodowych, czyli o Unii Europejskiej, o NATO, ONZ,

akcentować ich wspólnotowość, ich konieczność z pewnym entuzjazmem podchodzić do instytucji ONZ-owskich, do poszczególnych form organizacyjnych Unii Europejskiej, do poszczególnych traktatów poszerzających i pogłębiających współpracę w ramach Unii Europejskiej już o instytucjach i

Na przykład mówiąc o tym, jak zreformować ONZ, albo takie fragmenty, które kładły nacisk na niedoskonałość tych instytucji, na ich słabość, na to, gdzie nie...

I to zarówno w kontekście ONZ-u, tutaj bardziej chyba ta narracja szła w kierunku takim stricte organizacyjnym, to znaczy jak zreformować ONZ.

to nie było niemożliwe, żebym opowiedział o tym, jak Rada Bezpieczeństwa podejmuje wspólnie decyzję o tym, żeby wystąpić w obronie naruszonej przez innego członka Narodów Zjednoczonych suwerenności.

w pewnej desperacji, w pewnym braku pomysłu na to, o czym należy w tej chwili uczyć, kończy się to na rozmaitych, wyostrzam teraz, schematach dotyczących tego, jak jakaś struktura jest zbudowana, jak mianowicie wygląda relacja między Radą Bezpieczeństwa a Zgromadzeniem Ogólnym, albo jak wygląda relacja pomiędzy Parlamentem Europejskim a

Ale też nie ma żadnej alternatywy, bo w szkole zamiast dokonywać analizy stosunków międzynarodowych, próbować włączać rozmaite paradygmaty, próbować zastanawiać się, jak rozmaite rzeczy mogą wyglądać, dokonywać rzeczywistych bilansów rozmaitych relacji, to my zadawalamy się opowieścią typu geneza i schemat, po czym kilku takich...

kilku takich tematów, które są wiecznymi tematami właśnie Polska w Unii Europejskiej, bilans straty i korzyści, albo spory, no właśnie, klasyki, spory o reformę ONZ-u.

Spory o reformę ONZ-u są zawsze aktualne i zawsze znajdzie się ktoś, kto będzie dopominał się o miejsce w Radzie Bezpieczeństwa, ale umówmy się też, że...

I w tym sensie oddanie im takiej przestrzeni do tego, żeby pomyśleli jak zreformować ten ONZ, tak żeby na tyle, na ile oni teraz w stanie są to zaplanować, on działał.

W sensie mówić o tym, jak działa ONZ w polityce międzynarodowej, gdzie nie domaga, gdzie domaga.

Więc, że tam jednak się pojawiają te wątki wykraczające poza właśnie genezę i przekaźń instytucjonalny, no a w NATO i w ONZ-cie w ogóle te schemaciki, tak jak czytamy tę podstawę, chyba zostały usunięte, to znaczy struktura organizacyjna NATO łącznie z sekretariatem i ONZ-u, łącznie ze wszystkimi jego agendami.

To, że teraz zacytuję, jest taka oto fraza, jeżeli chodzi o ONZ i NATO.

Wyjaśnia czynniki wpływające na bezpieczeństwo międzynarodowe i bezpieczeństwo Polski, w tym rolę NATO i ONZ.

Formułuje opinie i dyskutuje na temat wybranych zagrożeń dla bezpieczeństwa.

Innymi słowy, i to jest jakby jedyny taki kawałek, w którym się NATO i ONZ pojawiają.

Tak, ale myślę, że jeszcze bardziej, że tak jak teraz przeczytałeś, to że w ogóle na przykład znaczenie sekretariatu notowskiego albo Rady Bezpieczeństwa ONZ-owskiej to może być ten czynnik.

Więc możemy być pewni, że ten klucz będzie po prostu odnowionym, tradycyjnym kluczem.

To znaczy, że wielu z nas, nauczycieli i nauczycielek edukacji obywatelskiej, zachowa się jak pies Pawłowa, to znaczy zobaczy napis ONZ i NATO i wyciągnie ze swojej szufladki spłowiały schemat organizacyjny, żeby następnie z tym schematem pod pachą omówić rolę ONZ-u

w zapewnianiu bezpieczeństwa globalnego, a następnie po omówieniu tego schematu westonąć i powiedzieć, że to i tak nie działa, bo przecież wszyscy mają weto, więc wszyscy się nawzajem blokują.

analizy stosunków międzynarodowych, dlatego że kiedy zaczynamy rozmawiać o tych ideach, to zaczynamy też rozmawiać o rozmaitych, no właśnie, paradygmatach analitycznych, jeżeli chodzi o stosunki międzynarodowe.

Innymi słowy, że powinny mieć przekaz prosty jak budowa cepa, a prosta jak budowa cepa jest struktura, no niech będzie Rady Unii Europejskiej, albo prosta jak budowa cepa jest... Tak, i bardzo łatwa do sprawdzenia.

W związku z tym niech przynajmniej wiedzą, jak ma wyglądać ścieżka odwoławcza do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, albo niech przynajmniej rozumieją, kto ma prawo weta w Radzie Bezpieczeństwa.

Ostatnio Stany Zjednoczone głosują z Chinami przeciwko Francji i Anglii, ale przynajmniej zapamiętają, kto w tej Radzie Bezpieczeństwa siedzi.

Oczywiście pamiętać o tym, kto siedzi w Radzie Bezpieczeństwa, nie wiedząc o tym, dlaczego kto jak głosuje, jest kompletnie bez sensu.

Ale jak mówię, to to jest efekt moim zdaniem przekonania, że po prostu trzeba, no nie ma miejsca na ideę, no bo trzeba po prostu zrobić kolorowankę typu pomaluj schemat ONZ-u.

No więc malujemy schemat ONZ-u, no to bardzo podobnie.