Mentionsy

W tym czasie trwały walki w rejonie Rygi, trwały walki na Litwie, Armia Czerwona doszła do granicy Prus Wschodnich, Niemcy ledwo połączyli Grupę Armii Północ, Grupę Armii Środek na zachód od Rygi, więc zrezygnowano z operacji desantowej na Wyspach Alanskich, ale nie zrezygnowano ze zdobywania wyspy Sursarii.

Ale niemieckie dowództwo już zakładało, że trzeba będzie z Finami walczyć, że trzeba będzie utrzymać Estonię i posiadanie Sursarii było niezwykle istotne.

Więc Niemcy fałszywie są przekonani, że Miettinen nie będzie bronił Sursarii.

Więc druga grupa desantowa w ogóle się nie wyładowuje, odpływa w ogóle z rejonu Sursarii, zostawiając na wybrzeżu półtora tysiąca zaskoczonych niemieckich żołnierzy, którzy się owszem wyładowali, ale na przykład wyładowano parę armat, a amunicja odpływa do Talina.

Dowodzący desantem komandor Karl Konrad Mecke, który zresztą jest autorem planu desantu na Sursarii, zdaje sobie sprawę z tego, że sytuacja jest beznadziejna i w godzinach popołudniowych proponuje podpułkownikowi Mietinenowi umowę, aby niemieckie wojska desantowe mogły opuścić Sursarii.

Wydarzenia na Sursarii nie przekładają się na walkę w północnej Finlandii jeszcze.

Ten okres od czasu walk o Sursarii, po otwartą wojnę niemiecko-fińską, to jest okres między 15 września a 30 września 1944 roku.

Finowie nie atakują od razu 15 września Niemców, mimo że na południu w Zatoce Fińskiej na wyspie Sursarii obie strony przelały już krew.

Niemcy na ogół starają się dyplomatycznie wymigać się z walki, ale wtedy, pod koniec września, po raz pierwszy słyszał od Finów, tak jak usłyszał wcześniej, niemiecki zespół desantowy na Sursarii.