Mentionsy

Przecież Finowie przez wiele lat stawiali czoła Armii Czerwonej, ale tak naprawdę to Niemcy spowodowali największe zniszczenia na terenie Finlandii od jesieni 1944 do wiosny 1945 roku, paląc całą Laponię, łącznie z chatką św.

W ogóle jest ciekawa rzecz, że Finowie, tocząc wojnę z Niemcami, przeprowadzili równolegle demobilizację swojej armii.

Wielu niemieckich oficerów służyło w armii fińskiej w okresie międzywojennym i panowało po prostu braterstwo broni.

No i Niemcy, niemiecki wywiad, jak i niemieckie dowództwo armii nie przyglądały się temu bezczynnie.

Jednocześnie operacja Brzoza, to była operacja ewakuacyjna, wycofanie armii niemieckiej z obszaru południowej Finlandii, tych obszarów, które leżą nad Bałtykiem.

do Laponii, a więc do obszaru północnej Finlandii i obrona obszaru Laponii, który to obszar Laponii i tak znajdował się pod niemiecką kuratelą, bo armia niemiecka w ramach operacji Barbarossa działała tam 20.

To był problem dla Finlandii, bo po pierwsze cała północna Finlandia znajdowała się w strefie operacyjnej niemieckiej 20.

Armii Górskiej, którą to armią po śmierci w katastrofie lotniczej generała Dietla dowodził generał lotar Rendulik tudzież Rendulic.

I generał Rendulik miał pod sobą ponad 200 tysięcy żołnierzy.

A zatem potężne zgrupowanie niemieckiej 20 Armii Górskiej znajdowało się w północnej Finlandii, część niemieckich wojsk znajdowała się w środkowej Finlandii, no i cały czas był aktywny front.

Front Karelski siłami trzech armii, mówię teraz o Armii Czerwonej, znajdował się i na kierunku Petsamo, gdzie Rosjanie mieli 14 armię i bardziej na południe w rejonie Sala, tam była radziecka 19 armia, a wreszcie bardziej na południe w rejonie Kusamo była radziecka 26 armia.

No i generał Rendulik walczył z frontem karelskim siłami swojej XX Armii Górskiej w składzie trzech zasadniczo korpusów.

Rowaniemi jeszcze stało, nie zostało jeszcze spalone, tam znajdowało się dowództwo niemieckiej 20 Armii Górskiej.

200 tysięcy żołnierzy generała Rendulicia na froncie w walce z Rosjanami.

20.

W tym czasie trwały walki w rejonie Rygi, trwały walki na Litwie, Armia Czerwona doszła do granicy Prus Wschodnich, Niemcy ledwo połączyli Grupę Armii Północ, Grupę Armii Środek na zachód od Rygi, więc zrezygnowano z operacji desantowej na Wyspach Alanskich, ale nie zrezygnowano ze zdobywania wyspy Sursarii.

Armia Czerwona miała za zadanie wkroczyć do północnej Finlandii w kierunku na Norwegię i pozostawało pytanie, czy zajmie północną Finlandię i czy zajmie środkową Finlandię, czyli obszary pod kontrolą niemieckiej 20 Armii Górskiej.

Hitler ostatecznie podjął decyzję o ataku w Zatoce Fińskiej, a jednocześnie w tym samym czasie Finowie i Niemcy dogadali się w Rowaniemi, że Finowie pozwolą armii niemieckiej opuścić środkową, a docelowo i północną Finlandię bez walki w zorganizowanym, podzielonym na etapie odwrocie.

To była taka umowa, jaką 11 września 1944 roku zawarł specjalny fiński wysłannik, podpułkownik Hatti z generałem Helternem, szefem sztabu XX Armii Górskiej.

Finowie zobowiązali się nawet dostarczyć kilkadziesiąt lokomotyw, kilkaset wagonów, kilkadziesiąt składów kolejowych, aby pomóc Niemcom w jak najszybszym wywiezieniu niemieckiej armii i niemieckich zapasów z obszaru środkowej Finlandii.

Zapadła decyzja, że Niemcy muszą wycofywać się z tego obszaru i będą dokonywać zniszczeń, ale niemieckie dowództwo Armii Górskiej obiecało, że będzie niszczyło tylko mosty drogowe, mosty kolejowe, wybrane odcinki drogowe, ale nie będzie stosowało taktyki spalonej ziemi, czyli nie będzie wysadzało każdego domu, każdej obory i nie będzie minować dróg i obszarów leśnych.

20.

I to było w magazynach na obszarze środkowej i północnej Finlandii 200 tysięcy ton różnorodnego zaopatrzenia.

To było 400 tysięcy ludzi, a teraz zarządzono, żeby kolejnych 200 tysięcy ludzi ewakuować z obszaru północnej Finlandii, z Laponii.

To jest około 1600-1800 żołnierzy, kilkadziesiąt dział, moździerzy, ponad 20 dział przeciwlotniczych.

Dostał od Mannerheima i dowództwa armii wyraźne rozkazy.

Dopiero 20 września z portów Kemi i Tornio kończy się proces ewakuacji drogą morską Niemców.

Ale ponad 200 tysięcy ton materiałów, tylko około 1 czwarta, zostaje wywieziona na czas drogą morską.

Ostatecznie zgadza się, aby niemiecka grupa armii północ opuściła rejon Zatoki Fińskiej.

Z racji najbardziej rozbudowanej infrastruktury i bazy logistycznej niemieckiej 20 Armii Górskiej tam rozegrają się kluczowe wydarzenia.

Jego korpus w pewnym momencie będzie rozbudowany do poziomu małej armii.

Opanowanie tego obszaru, a potem natarcie na północ może podciąć od zachodu niemieckie zaopatrzenie i wymusić na XX Armii Górskiej pośpieszny odwrót.

W końcu generał Silas Wło znany jest z tego, że jest najwybitniejszym dowódcą operacyjnym i taktycznym całej armii fińskiej, więc...

Najważniejsza brama lądowa do Szwecji, a jednocześnie ostatni położony najbardziej na północy fiński port Bałtyku i Zatoki Botnickiej i wielkie niemieckie zaplecze logistyczne całej armii w Laponii.

pododdziały 6 Dywizji Górskiej SS.

Ostatecznie tydzień krwawych walk kończy się zwycięstwem armii fińskiej.

W rejonie Tornio i Kemi Finowie mają 200 zabitych, ponad 1000 rannych.

Od momentu walk o Tornio dowództwo niemieckiej 20 Armii Górskiej wydaje rozkaz spalić wszystko.

To powoduje, że już 20 października zostaje wycofana z frontu 6 Dywizja Piechoty.

20.