Mentionsy

Jeśli uwzględnimy obu głównych agresorów, niemiecki Wehrmacht i radziecką Armię Czerwoną, to siły tych dwóch armii uderzyły na Polskę, czy też zaangażowały w konflikt zbrojny blisko 8 tysięcy czołgów i samochodów pancernych.

Działania Armii Czerwonej przeciwko państwu polskiemu, przeciwko wojsku polskiemu w 1939 roku.

Chodzi o to, że atak Armii Czerwonej, ten symboliczny cios w plecy, a tak naprawdę dobicie nas w walce z Niemcami.

Natomiast kiedy zaatakowała nas Armia Czerwona, to nie było zorganizowanego oporu na kresach wschodnich, w tym sensie, że nie posiadaliśmy tam ani związków operacyjnych, szczebla armii, ani związków taktycznych, szczebla dywizji.

Ale z drugiej strony organizacja Armii Czerwonej, struktura Armii Czerwonej, zwłaszcza ta struktura, którą wypracowali w latach 30.

to przede wszystkim z tego, że stan ukompletowania wojsk pancernych i kawaleryjskich w warunkach pokojowych, w Armii Czerwonej, w okręgach przygranicznych, czas osiągania przez nie gotowości bojowej był krótszy, a poziom ukompletowania wyższy niż w klasycznych dywizjach strzeleckich, gdzie przede wszystkim tzw.

Armii Czerwonej.

Nie mieli okazji przetestować w praktyce, czy to działa we wrześniu 1939 roku, no bo oni chcieli uderzyć na gotowe do walki Wojsko Polskie, pobić je, oskrzydlić, wyjść na tyły, wprowadzić grupy szybkie na tyły naszej armii, dojść, paraliżować nasze zaplecze.

Dowództwa Okręgów Przygranicznych Armii Czerwonej, one nie potrafiły do 17 września zorganizować prawidłowo w pełni ugrupowanych, skompletowanych armii, ale korzystając z tego, że na obszarze Okręgów Przygranicznych z Polską znajdowało się tak wiele jednostek pancernych i kawalerii, no mogło wykonać to uderzenie, nie czekając na zmobilizowanie sił zasadniczych.

W praktyce większość, zwłaszcza samodzielnych jednostek i związków taktycznych wojsk pancernych Armii Czerwonej dostępnych na zachodniej granicy ZSRR została tak czy inaczej skierowana do Polski.

Mamy w strukturach armii podporządkowane tym armiom brygady czołgów.

nieprzyjaciel uderza na nas siłami de facto niemalże dwóch armii pancernych, chociaż to się tak nie nazywa, Rosjanie to nazywają właśnie grupami konno zmechanizowanymi, ale potrafią połączyć kilka dywizji kawalerii, kilka korpusów kawalerii, kilka jednostek czołgowych i de facto są to takie kombinowane armie, przy czym czasami, nawiązując do ponurej tradycji wojny z nami w roku 1920, zwłaszcza na kierunku ukraińskim, miejscowe

Zgrupowanie pancerno-konne nosi tytuł nieformalnie pierwszej armii konnej, ale bardziej chodzi tutaj już o to, że więcej jest tam czołgów niż tego komponentu kawaleryjskiego.

W tych okręgach znajdowało się najwięcej, najbardziej wartościowych jednostek, także pancernych i kawaleryjskich całej Armii Czerwonej.

To był ich punkt ciężkości, ta granica zachodnia była dla Armii Czerwonej najważniejsza.

No i ten kryzys światowy, kryzys europejski powodował, że liczebność Armii Czerwonej przyrastała już w czasie pokoju, w roku 1938 czy w roku 1939.

i zasadniczo zamierzają nas zaatakować dwoma frontami, frontem białoruskim i frontem ukraińskim, frontem, czyli grupą armii.

Na południu front ukraiński Timoszenki składa się z piątej armii Swietnikowa, szóstej armii Golikowa, dwunastej armii Tulieniewa i jest tym zasadniczym taranem.

W pas III Armii wchodzą dwie brygady czołgów, 22 i 25.

Armia Ogólnowojskowa i w pasie tej armii ma nacierać zgrupowanie czołgów 15.

Nieco bardziej na południe, w szeregach 4 Armii działać mają dwie brygady czołgów, 29 i 32.

Radziecka III Armia dostaje rozkaz natarcia na Wilno.

Na południu w ugrupowaniu 5 Armii rozwija się 1, 36 Brygada Czołgów.

W ugrupowaniu 6 Armii aż 3 Brygady Czołgów, to jest 10, 24 i 38.

Najsilniejszy komponent pancerny jest w położonej najbardziej na południu 12 Armii.

Komandarm 12 Armii, Iwan Tulieniew, ma do swojej dyspozycji potężny, liczący ponad tysiąc czołgów i samochodów pancernych, kółak.

A jednocześnie to największe zgrupowanie konnozmechanizowane Armii Czerwonej ma w teorii najtrudniej.

Zadaniem 6 Armii jest w pierwszej kolejności opanować Tarnopol.

Zadaniem 5 Armii głębokie uderzenie na Łuck i Włodzimierz Wołyński.

Lwów leży w pasie 6 Armii.

W liczbach bezwzględnych ta siła Armii Czerwonej robi niesamowite wrażenie.

Ale dlaczego to miasta, a nie na przykład linie jakichś głównych rzek były celem Armii Czerwonej?

W pasie 3 Armii 22 i 25 Brygada Pancerna przekroczyły granice i przez Święciany, które opanowano 18 września skierowały się na Wilno.

I ostatecznie Wilno zdobywały właśnie wojska Szybkiej Armii Czerwonej.

I to były siły III Armii, do której dołączyły związki taktyczne XI Armii, 6 Brygada Czołgów i 36 Dywizja Kawalerii.

Radziecka broń pancerna i radziecka kawaleria znacząco wyprzedzały radzieckich strzelców, tylko tam, gdzie miała miejsce motoryzacja bądź częściowa motoryzacja radzieckich pułków strzelców, mogły one nadążyć i uczestniczyć w walkach pościgowych i rajdowych, czy też po prostu w natarciu czołowych związków określonej armii i frontu.

O godzinie 13.30 18 września otrzymano rozkaz sztabu 3 Armii.

Tocząc bój uliczny z oddziałami polskiej armii, grupkami oficerów i studentów broniącymi się w domach, do godziny 11 brygada dotarła do północnych dzielnic miasta i utrzymywała podejścia do Wilna do czasu nadejścia 24 Dywizji Kawalerii, która to dywizja przybyła o godzinie 13.

wyjątkową brutalnością ze strony Armii Czerwonej.

I można by powiedzieć, że te walki o Grodno to była dla Armii Czerwonej właściwie najcięższa przeprawa.

Każda brygada czołgów Armii Ogólnowojskowej była przydzielana do określonego Korpusu Strzeleckiego bądź Korpusu Kawalerii.

Ale czy faktycznie ten marsz Armii Czerwonej to był taki spacerek, jak to zawsze podkreślała radziecka propaganda?

Niemniej sama Armia Czerwona w swoich raportach przyznaje, że bezpośrednio w walce zniszczyliśmy bezpowrotnie kilkadziesiąt czołgów Armii Czerwonej.

Wnioski dla Armii Czerwonej z tej kampanii były niejednoznaczne.

Jak trudno będzie Armii Czerwonej sprawnie operować wielkimi masami wojsk pancernych, bo czołgów mieli mnóstwo, ale zaplecza adekwatnego do liczby czołgów nie.

Samodzielne bataliony czołgów, brygady czołgów w armiach ogólnowojskowych, wreszcie grupy konnozmechanizowane, coś w rodzaju armii pancernych, na najważniejszych kierunkach natarcia.