Mentionsy

Mamy w strukturach armii podporządkowane tym armiom brygady czołgów.

Zamierzają wykorzystać bardzo liczne dywizje kawalerii, korpusy kawalerii i właśnie brygady czołgów do ataku na Polskę.

W pas III Armii wchodzą dwie brygady czołgów, 22 i 25.

W skład tego korpusu wchodzą dwie brygady czołgów, 2. i 27. oraz 20.

Jednocześnie działają tu dwie samodzielne brygady, 6 i 21 Brygada Czołgów.

Nieco bardziej na południe, w szeregach 4 Armii działać mają dwie brygady czołgów, 29 i 32.

Ale zasadniczym taranem pancernym mają być grupy konnozmechanizowane, korpusy czołgowe, brygady pancerne.

To jest 2 Brygady Czołgów i 27 Brygady Czołgów.

A ile czołgów miały takie brygady?

Typ czołgu warunkuje rodzaj brygady pancernej, jej ukompletowanie i wyposażenie.

lekkich brygad czołgów i 4 ciężkie brygady czołgów, gdzie wyposażeniem są czołgi średnie T-28 bądź ciężkie T-35.

Brygady czołgów ciężkich są mniej liczne.

W ugrupowaniu 6 Armii aż 3 Brygady Czołgów, to jest 10, 24 i 38.

Rosjanie wystawiają tam aż dwa korpusy kawalerii, koncentrują tam 25 Korpus Pancerny i jeszcze dodatkowo dwie samodzielne brygady czołgów, 26 i 23 Korpus Pancerny nr 25.

Ma dwie brygady czołgów, jedną brygadę piechoty zmotoryzowanej.

W taktyce, uwzględniając także brygady tyłowe, brygady odwodowe, Armia Czerwona kieruje przeciwko Polsce 17 września 1939 roku, nie kieruje połowy swoich czołgów jako takich, ale kieruje połowę swoich związków taktycznych broni pancernej.

Armia na ten przykład, ona ma korpus pancerny, dwa korpusy kawalerii, dwie brygady czołgów, w pierwszym uderzeniu zaledwie jeden korpus strzelców.

I można powiedzieć, że w jakimś zakresie radzieckie brygady czołgów i radzieckie korpusy czołgów, radzieckie grupy konno-zmechanizowane, one idąc do natarcia, koniec końców, kierowały się ku wielkim miastom.

Na kierunku północnym aż trzy brygady czołgów, 25., 22. i 6. zostały koniec końców zaangażowane w rajd na Wilno.

I zobaczmy do dziennika działań 25 Brygady Czołgów.

Rankiem 19 września przez Święciany oddziały brygady kontynuowały marsz na Wilno.

Maszerując na trasie Święciany-Wilno oddziały brygady nie napotkały na opór.

W przypadku 22 brygady meldowano, że między 17 a 23 września przebyła ona 530 kilometrów.

Z kolei według sprawozdania 6 Brygady Czołgów.

70 czołgów 27 Brygady Czołgów oraz prawie tyle samo czołgów z 2 Brygady Czołgów znajdowało się 5-7 km na zachód od Wołkowyska, ale bez paliwa.

20 września do godziny 14 druga brygada czołgów zdobyła Sokółkę, a przednie oddziały brygady zajęły Dąbrowę.

Oddział zmotoryzowany, wydzielony 4 Dywizji Strzelców i bataliony 20 Brygady Zmotoryzowanej z powodu braku paliwa podeszły do Grodna dopiero w końcu dnia.

Bój o miasto rozpoczął batalion rozpoznawczy 27 Brygady Czołgów liczący 12 czołgów i jeden samochód pancerny.

W ten sposób w ciągu 20 września walkę ogrodno toczyła tylko 27 Brygada Czołgów licząca 50 maszyn bez piechoty i wsparcia artyleryjskiego oraz kompania rozpoznawcza 20 Brygady Zmotoryzowanej.

Od godziny 7 baterie 119 i 101 Pułku Strzelców oraz 20 Brygady Zmotoryzowanej z południowego brzegu Niemna rozpoczęły ogień.

101 Pułk Strzelców, który przeprawił się w ślad za 119 razem z kompanią czołgów 27 Brygady Czołgów zlikwidował grupę około 250 oficerów brojących się na zalesionym wzgórzach z 1,5 km na wschód od Grodna, a następnie nacierał w kierunku północno-wschodnim i do końca dnia zdobył stację kolejową.

Brygady Czołgów, razem z Guderianem i jego niemieckimi wojskami szybkimi wzięły udział we wspólnej defiladzie zwycięstwa.

Siły wydzielone brygady wysłano aż do Lublina, bo pamiętajmy, że teren Lubelszczyzny miał przypaść Rosjanom.

Na ogół pojedyncze brygady miały bezpowrotne straty idące w 2, 4, 6, czasem 12 czołgów.

Kombryk Krivoszajn, dowódca 29 Brygady Czołgów, która 22 września doszła do Brześcia.

Przeciwdziałanie wroga, którego oczekiwano w rejonie umocnionym Baranowicze, uprzedzono śmiałym posunięciem dowódcy 29 Brygady Czołgów, który nakazał przelać paliwo z czołgów 3 Batalionu do maszyn 1 i 2 Batalionu.

Dowódca tej brygady, Kombrich Wołoch, on się potem tłumaczył, że przecież i tak doszli do Lwowa, że musieli przebyć 748 kilometrów przy stratach własnych 8 zabitych i 6 rannych, że narzucono brygadzie nienormalną dynamikę natarcia, że musiała przejść łącznie w działaniach bojowych prawie 750 kilometrów i nie należy oskarżać brygady o to, że większość czołgów zepsuła się po drodze.

Samodzielne bataliony czołgów, brygady czołgów w armiach ogólnowojskowych, wreszcie grupy konnozmechanizowane, coś w rodzaju armii pancernych, na najważniejszych kierunkach natarcia.