Mentionsy

Armia Czerwona ostatecznie rzuciła do ataku na Polskę więcej czołgów niż Wehrmacht.

Natomiast kiedy zaatakowała nas Armia Czerwona, to nie było zorganizowanego oporu na kresach wschodnich, w tym sensie, że nie posiadaliśmy tam ani związków operacyjnych, szczebla armii, ani związków taktycznych, szczebla dywizji.

W połowie września 1939 roku na obszarze centralnej Polski regularne dywizje Armia Czerwona mogła spotkać.

Idąc do natarcia na zachód, dopiero w rejonie Lwowa, Włodzimierza Wołyńskiego, Chełma, Lublina, to spowodowało, że Armia Czerwona miała łatwo.

wyższych dowództw, niechęć do toczenia walki w warunkach owej beznadziei, powodował, że Armia Czerwona, która zaatakowała nas 17 września, nie natrafiała na opór analogiczny do tego, jaki stawialiśmy Niemcom.

Właściwie Armia Czerwona nie stoczyła z Wojskiem Polskim

I to spowodowało, że Armia Czerwona poniosła jak na zasięg operacji.

We wrześniu 1939 roku było to, że Armia Czerwona uderzyła na nas po pierwsze bez długotrwałych, bezpośrednich przygotowań, ale w ramach doktryny, że będziemy ich głównym przeciwnikiem.

W jakimś zakresie Armia Czerwona szykowała się do tego, co wydarzyło się 17 września według bardzo określonej doktryny walki, którą możemy określić, chociaż to niepoprawne, bo to nie ten język, ale jako pancerny blitzkrieg.

Znaczy, Armia Czerwona zaatakowała nas tak jak Niemcy, stawiając na przebojowość.

Armia Czerwona uderzyła na nas 17 września 1939 roku z grupowaniem liczącym poniżej pół miliona żołnierzy.

rzuciła na Polskę Armia Czerwona niż Wehrmacht.

Armia Czerwona w latach 30. tym właśnie stała.

Armia Ogólnowojskowa i w pasie tej armii ma nacierać zgrupowanie czołgów 15.

I de facto ta Dzierżyńska Grupa Konnozmechanizowana to jest Armia Pancerna.

czy też armia pancerno-kawaleryjska.

Armia Czerwona w roku 1939 ma kilka typów w zakresie organizacji brygad pancernych, brygad czołgowych.

Armia Czerwona ma czołgi ogólnowojskowe lekkie T-26, czołgi szybkie BT, czołgi średnie T-28, czołgi ciężkie T-35.

Z samodzielnych brygad czołgowych wtedy Armia Czerwona ma 31, 27 tzw.

No i widać tą różnicę pomiędzy Niemcami a Rosjanami, gdzie Niemcy dokonują koncentracji czołgów wyłącznie na najważniejszych kierunkach, grupują je w dywizjach pancernych i to są dywizje, a więc związki taktyczne broni połączonych, podczas gdy Armia Czerwona, która ma wielokrotnie więcej czołgów niż Niemcy, rozprasza je w wymiarze operacyjnym i taktycznym, przekazując czołgi wszędzie.

ale jednak widzimy, że każda armia ogólnowojskowa może liczyć na wsparcie 500-700 czołgów na swoim obszarze operacyjnym w pasie swojego działania.

Radziecka III Armia dostaje rozkaz natarcia na Wilno.

Radziecka XI Armia ma głęboko wedrzeć się aż do Grodna.

Bardziej na południu nacierać będzie IV Armia Czujkowa, a jeszcze bardziej w rejonie Błot Poleskich na obszarze Polesia działać będą samodzielne radzieckie.

Razem 17 września w ugrupowaniu uderzeniowym, w ugrupowaniu wyjściowym, licząc także bataliony czołgów w dywizjach strzeleckich, Armia Czerwona na Ukrainie wystawia ponad 1000 czołgów BT, 800 czołgów T-26, prawie setkę T-28.

W taktyce, uwzględniając także brygady tyłowe, brygady odwodowe, Armia Czerwona kieruje przeciwko Polsce 17 września 1939 roku, nie kieruje połowy swoich czołgów jako takich, ale kieruje połowę swoich związków taktycznych broni pancernej.

Armia na ten przykład, ona ma korpus pancerny, dwa korpusy kawalerii, dwie brygady czołgów, w pierwszym uderzeniu zaledwie jeden korpus strzelców.

Ale Armia Czerwona ma świadomość, że Wermach dociera już w rejon Grodna, że dotarł do Białegostoku, że walczy o Brześć, że oblega Lwów, że dotarł do Lublina.

Do Grodna Armia Czerwona dotarła od południowego wschodu, opanowując wcześniej Wołkowysk, a jeszcze wcześniej Baranowicze.

Armia Czerwona dopuściła się w Grodnie wielu bestialstw.

Jednocześnie z braku oporu radziecka 12 Armia, ta pierwsza armia konna, ona bardzo sprawnie pokonała wszystkie rzeki na pograniczu polsko-rumuńskim.

W praktyce Armia Czerwona w przeciągu 8-9 dni przy użyciu swoich wojsk pancernych zrealizowała postawione jej zadania.

Oni mówili przecież, że tak naprawdę Armia Czerwona tylko rozbrajała nasze wojsko.

Niemniej sama Armia Czerwona w swoich raportach przyznaje, że bezpośrednio w walce zniszczyliśmy bezpowrotnie kilkadziesiąt czołgów Armii Czerwonej.

Pamiętajmy, że cała Armia Czerwona w ramach agresji na nas w 1939 roku miała straty bezpowrotne na poziomie około 1500 ludzi.

Dlatego, że Armia Czerwona wyruszyła na tą operację w sposób improwizowany z jednej strony w zakresie czasu przygotowań do ataku, a z drugiej strony w zakresie organizacji przygotowywała się czy doktryny do tej inwazji przez wiele lat.

I okazało się, że Armia Czerwona, jeżeli spojrzymy na same tylko czołgi, jest wielką potęgą, ale też okazywało się, że ogon logistyczny jest całkowicie niewydolny, zwłaszcza tam, gdzie np.

Nastąpił nie tyle co całkowity paraliż logistyki, co Armia Czerwona idąca do natarcia nie była w stanie prawidłowo zaopatrywać swoich wojsk zmechanizowanych w zakresie paliwa i części zamiennych oraz nie opanowała dosyć sprawnie procesu ściągania maszyn z dróg.

To znaczy Armia Czerwona, która uderzyła na nas, miała olbrzymie straty marszowe, to są straty przejściowe.

Armia Czerwona borykała się w czasie tego natarcia, tej inwazji, tego rajdu, bardziej z własną niewydolnością logistyczną niż z naszym oporem.

Armia Czerwona borykała się z olbrzymimi problemami paliwowymi.

Nie tylko dlatego, że Niemcom przeciwstawiło się regularne Wojsko Polskie, a Armia Czerwona rzuciła się na nasze tyły.

Samodzielne bataliony czołgów, brygady czołgów w armiach ogólnowojskowych, wreszcie grupy konnozmechanizowane, coś w rodzaju armii pancernych, na najważniejszych kierunkach natarcia.

Armia Czerwona po raz pierwszy w II wojnie światowej przetestowała to w Polsce, nie mając przed sobą niestety rzeczywistego, silnego przeciwnika.