Mentionsy

Dowiedziałam się o tym od mojej patronki Alicji, za co dziękuję, że w Livorno jest właśnie ten dom Modiglianiego, który można odwiedzić, a Ala zawsze podsyła mi jakieś ciekawe miejsca, do których ma jechać, więc my odwiedzamy dosłownie te same miejsca, tylko w różnych terminach.

Wydaje mi się, że nawet bardziej, znaczy nawet, na pewno bardziej niż pizza, no ale nie mogę też być obiektywna, no bo moja trasa skupiła się po prostu, nie wiem, zajęła mi 30 minut dojście z pociągu do domu Modiglianiego, więc pewnie wszystkiego nie widziałam.

No to sobie pomyślałam, że skoro na drugim zdjęciu, właśnie na tym drugim kadrze Modigliani się śmieje, to może właśnie dlatego, że Picasso wtedy poprawiał swój tupecik i nie wiem, może wiatr chciał go zwiać albo coś w tym stylu, albo się przekomarzali, albo przez to Picasso nienawidzi Modiglianiego, bo chciał mu zerwać tupecik.

Też opowiadała o ubiorze Modiglianiego, że był taki, no to był totalnie toskański styl.

ale on był bardzo kulturalnym mężczyzną, dobrze wykształconym, szarmanckim, co oczywiście wiemy, no bo to jest jeden z jakby elementów, dlaczego tak bardzo mocno uwielbiamy Modiglianiego.

Powiedziała tylko, że jej wnuczki czy tam prawnuczki żyją sobie bardzo dobrze dzięki nazwisku Modiglianiego, no nie ma co się...

ale cieszę się, bo to znaczy, że muszę jeszcze przeczytać jakąś jedną biografię Modiglianiego.

Wtedy miałam najwidoczniej gorsze skilla, jeżeli chodzi o research i to jest motywujące, no bo o Modiglianim robiłam myślę z trzy lata temu, ale wydaje mi się, że ten fakt mi gdzieś umknął, bo w życiu Modiglianiego i Jeanne nie było w ogóle tej córki.

Ona chciała obalić mit Modiglianiego jako artysty degenerata.

Nie o tym dzisiaj, bo chcę Wam przeczytać krótki cytat od Jean, czyli córki Modiglianiego.

I tak też jest w przypadku Modiglianiego, więc to skromne pierwsze piętro z reprodukcjami i z nieoryginalnymi meblami było dla mnie dużo ciekawsze.