Mentionsy

Ale przekornie chciałam to sama sprawdzić, ponieważ w Pizie w 1989 roku Keith Haring namalował jeden ze swoich murali, po prostu.

A wiecie, oryginalnych murali Keitha nie ma zbyt wiele.

Nie no, żartuję oczywiście, ale od razu poszłam pod mur Alkifa Haringa, który był po drugiej stronie, żeby poprawić sobie humor i troszkę zmienić pierwsze wrażenie na temat miasta duchów, jakim okazała się Pisa.

Usiadłam przed nim i nie mogłam uwierzyć, że kiedyś Keith tutaj stał i malował jedno ze swoich ostatnich dzieł, bo stworzył je w 1989 roku, a zmarł już w 1990.

Ale w Pizie po dziś dzień, 37 lat później, mural Kifa Haringa ma się świetnie.

Tak jak sam Keith Haring, który kochał życie, kochał ludzi, jak zawsze chciał podkreślić równość wszystkich ludzi ponad religią, polityką i wszelkimi obrzydlistwami, które do dzisiaj dzieją się na świecie i dzielą niestety ludzi.

Ja, to jest moja dygresja, po wizycie w tym mieście stwierdzam, że Haring po prostu chciał ożywić trochę jej obskurne mury, stąd ten mural.

Wiecie, no to już był ten czas, kiedy Keith Haring był na szczycie kariery, wpadał do wielu krajów na zaproszenie, na indywidualne wystawy, ale w tym przypadku obaj panowie chcieli, by dzieło było dostępne dla wszystkich.

Oczywiście tutaj mówię o tym momencie, kiedy Keith Haring tam był i tworzył ten mural.

I też wywiad Keitha Haringa na tle tej ściany.

W każdym razie Haringowi pomagali lokalni studenci.

Jakby rozumiecie zrobić mural z Kifem Haringiem?

Ja zrobiłam bardzo duży research, jeżeli chodzi o Haringa i przy innych muralach on zazwyczaj tworzył w mega krótkich szorcikach i zazwyczaj bez koszulki.

I też tej pierwszej nocy spotkałam dwie dziewczyny z Bristolu, z którymi rozmawiałam, bo one nie widziały, kim jest Keith Haring, więc ja jako nasza naczelna artreporterka musiałam głosić słowo sztuki.

Ale już kończąc te haringowanie, tylko powiem, że w dzień moich urodzin poszłam tam kupić mafinkę, żeby zapalić sobie świeczki, wiecie, no zdmuchnąć je, pomyśleć życzenie.