Mentionsy

Po pierwsze jest tam Bachus, bardzo znane dzieło, bliskie mi, bo ja pochodzę z Zielonej Góry, z miasta, w którym winobranie świętuje się od XIX wieku, mimo że już dużo, dużo wcześniej u nas uprawiano winogrona.

A naszym symbolem jest właśnie bachus, którego statuetki ukryte są w całym mieście, a na środku deptaku stoi taki wielki posąg dumnego bachusa.

Zresztą w tym wywiadzie z Blenardem i z Mariną, no to się coś nie dogadaliśmy z Blenardem, bo on mówił o, nie mówił o krasnalach, ja myślałam, że mu chodzi o wrocławskie krasnale i zaczęłam mówić o naszych bachusikach.

Bo jeszcze z takiej śmiesznej ciekawostki jest fakt, że u mnie na uczelni, jak ja już skończyłam studia, no to na lekcjach anatomii zawsze była naga dziewczyna, zawsze ta sama modelka, ale jak ja skończyłam studia, to był facet, który co roku od wielu lat przybiera się za bachusa na winobranie i on teraz pozował studentom nago.

No, także Bachus, Bugwina jest mi bliski od zawsze, więc to było miło zobaczyć też takiego, którego stworzył sam Caravaggio.

I ten Bachus tak wyłaniał się z tej czerwieni, tylko on był oświetlony, bo dookoła nie było żadnego innego dzieła.

I on tak na mnie zawadiacko patrzył, wiecie, on trzymał ten kieliszek winka w dłoni, jakby drgnął, jakby mi wręcz proponował to winko, ale wiem, że też to było zamierzone przez Caravaggio, że dużo ludzi mówi, że ma takie odczucie, że ten bachusik tam prawie wychodzi z tego.

Ale też z ciekawostek wam powiem, że specjaliści sugerują, że ten bachus może nosić rysy samego Caravaggia w tym portrecie.

W przypadku Bachusa na przykład on miał brudne paznokcie, a bogom przecież nie wypada.