Mentionsy

Ponieważ on by wiedział, że to byłaby za duża strata dla jego własnej partii na południu.

Ale w tej książce są takie wyrażenia, którym ja dzisiaj pamiętam, to może być najbardziej książka Donalda Trumpa, ale on w tej książce, bo on próbował wystartować na prezydenta w roku 2000 z Reform Party, z trzeciej partii, być nowym Rosem Perotem, tak siebie nazwał, tylko lepiej ubranym, to też jest z niego cytat.

I Donald Trump, on jest o tyle szczególnej pozycji, że jak państwo zobaczą, on nie ma opozycji wewnątrz partii.

Trumpa będzie do tego przybliżała potęgująca się niemoc partii demokratycznej.

Czyli do tej kwestii właśnie zagubienia w partii demokratycznej.

I ta scena, gdy nie tylko nie zaproszono żadnego palestyńczyka na konwencję Partii Demokratycznej w Chicago, ale wychodzący z konwencji delegaci zasłaniali uszy, gdy aktywiści próbowali odczytywać nazwiska zamordowanych palestyńskich dzieci.

I to jest spór, który dzisiaj wewnątrz Partii Demokratycznej się nie zabliźnił, jak sądzę.

On trwa, ponieważ on niszczy relacje międzyludzkie, reputację, a także zwyczajną zdolność do strategicznego czy taktycznego działania po stronie demokratycznej.

Coś takiego stało się w Partii Demokratycznej on top wszystkich już istniejących klasowych, społecznych i generacyjnych problemów, które ją rozrywały.

bo ten podział, o którym mówisz, istnieje rzeczywiście, ale on niekoniecznie jest, nie zawsze przebiega po liniach generacyjnych i jest sporo polityków prominentnych dosyć w takim średnim wieku Partii Demokratycznej.

tego stanu rzeczy w Partii Demokratycznej, to ja bym wskazał też na Joe Bidena.

A nie, że pozostawia te decyzje na później, ale miałoby to tę zaletę dla Partii Demokratycznej, że tam mogłyby się już zacząć różne podchody, próby politycy młodszego pokolenia.

którzy też często byli w tej administracji Bidena, mieliby swoją szansę, żeby zacząć zbierać pieniądze, żeby przekonywać ludzi w partii, żeby jeździć też po Stanach i żeby w jakiś sposób zbierać popularność, nagłaśniać swoją...

Ale w Partii Demokratycznej trzeba, tak.

To jest Gavin Newsom, który dzisiaj kreuje się na młodą twarz Partii Demokratycznej.

On jest w polityce demokratycznej od lat 80. i korzysta z tych słabych darczyńców, którzy są w polityce demokratycznej od lat 60.

To jest w partii demokratycznej, oprócz Joe Bidena, bo Joe Biden to jest przypadek najbardziej skrajny, ale dzisiaj tą partią rządzą demokraci, którzy rządzą od dwudziestu lat.

Bo problem jest taki, proszę Państwa, że w partii demokratycznej, jeżeli kandydat prowadzi kampanię wbrew oficjalnej agendzie demokratycznej, nie może na to dostawać pieniędzy.

Ja nie mogę mu sfinansować, bo regulamin mówi, nie można finansować kampanii wbrew agenci Partii Demokratycznej.

Czy objawi się ktoś po stronie demokratycznej?