Mentionsy

Także witam Cię Asiu, cieszę się bardzo, że udało nam się w końcu, bo zgadywałyśmy się już właśnie około roku, udało nam się spotkać i będę mogła tutaj Ciebie trochę powypytywać o te aspekty.

No ale tak, skoro mowa o tej dorosłości, to Asiu chciałam zapytać Ciebie właśnie z tej Twojej perspektywy psychoterapeutycznej, ale też tego jak widzisz to edukując o tym temacie, czym dla Ciebie jest ta zdrowa dorosłość?

W sensie, że nie uciekam, nie ma tego tak zwanego, jak to dzisiaj mówimy, ghostingu, gdzieś tam relacyjności, tylko, że jestem, trwam, wysłucham, posypię głowę popiołem jak trzeba, gdzieś tam się z tym zestawię, więc mówisz to i mam w sobie takie, że no tak, że chyba rzeczywiście też w swoim życiu to widzę, ale powiedz Asiu tak, bo jeszcze do tego chciałam nawiązać, właśnie o tym...

Teraz Asiu, wracając do Twojego pytania, czy możemy to zmienić, to są takie ładne badania Ani Kamzy-Nowotniak, polskiej badaczki właśnie stylu przywiązania, które zrobiły nam niepotężne wrażenie, ponieważ ona badała, czy nauczyciel, który ma bezpieczny styl więzi,

Mało rzeczy jest niezmiennych w naszym funkcjonowaniu, jeżeli rzeczywiście dostarczymy sobie i to jest wiesz bardzo ważne co Asiu mówisz, że

I tu Asiu też nasuwam jeszcze... Co jest jeszcze ważne, bo może to jeszcze dopełni to, co powiedziałaś, że w terapii systemowej często używamy takiego sformułowania i ono mi się wydaje bardzo użyteczne, to znaczy szukajmy też wyjątków, wyjątków od reguły, czyli jeżeli tworzymy sobie jakąś konkretną regułę w naszej głowie pod tytułem ludziom nie można ufać albo...

I Asiu, właśnie to, co powiedziałaś, jak mówimy o tej zmianie, o tej możliwości takiej, jak to dzisiaj mówimy w biologii, dynamicznej allostazy, że wszystko cały czas jest w ruchu, w obiegu, że nic nie jest stałe i my mamy wpływ, to myślę sobie tutaj w kontekście twojej książki, w kontekście gier rodzinnych, czy...

Tutaj w kontekście Frankla wiadomo, druga wojna światowa, pobyt w obozie i cała później myśl logoterapeutyczna, która mówi o tym, że jakby jak Feniks z popiołów, ale też no wiem Asiu, że tutaj podobnie myślisz, bo czytam twoje posty i wiem jak piszesz czasami takie te pop...

Niestety teraz brzmiecie jak taki tutaj Paulo Coelho, ale myślę, że to w jakimś stopniu też rozumiem Asiu z tym, co ty powiedziałeś, żeby mieć większą wrażliwość na siebie i na innych i też myśl tego, że nie zawsze jest tak jakby super i będzie gorzej i jakby deal with it, akceptujmy to.

Tak, także dokładnie tak i zresztą o tym ostatnio bardzo dużo piszesz, ja sobie też przyglądam się temu, zresztą niejednokrotnie nawet wam też dalej posty Puszczałam Asiu.

No i Asiu, czy mogłabyś się podzielić właśnie, jeżeli chodzi o Twoje działania, bo ja też wspomniałam tutaj, że z tej strony psychologicznej, psychoterapeutycznej tutaj z Tobą rozmawiam, ale nie wiem, czy dalej gabinetowo pracujesz, gdzie można Ciebie znaleźć, gdzie można Ciebie posłuchać, może coś o jakichś wydarzeniach związanych z książką.

Tak, i ja również, moi drodzy, bardzo polecam i tutaj w swoim podcaście czasami właśnie też chcę Wam wspomnieć o książkach, które warto i tutaj tak samo istnieje, że ta biblioteczka, już polecamy książki Asi, a szczególnie i właśnie tak podcast, również profil na Instagramie, ale Asiu, też tak jeszcze, żeby tradycji stało się zadość, oprócz Twojego, tego co wyszło spod Twojego pióra, czy właśnie w kontekście tego, o czym rozmawiałyśmy, może nie wiem, jakaś książka ostatnio Cię zatrzymała, czy

Pełna zgoda Asiu i tak już też kończąc dodam, że te książki, o których wspomniałaś, czyli Śmierci nie ma, lęku nie ma, czy Tao Te Ching, generalnie wszystko co wyszło też spod Puratich Nathana bardzo polecam i Tao Te Ching jako takie powiedzmy kompendium, czy nie wiem jak to nazwać, kanon taoizmu bardzo.

Dzięki Asiu, dzięki Wam drodzy za odsłuch, za słowa, komentarze, komentarze pozytywne, czasami też te bardziej krytyczne i przede wszystkim inspiracje do tematów, które warto poruszyć.