Mentionsy

Ja Stanisława Tyma nie miałem okazji poznać, ale domyślam się, że on taką osobą był, natomiast Kasię Stoparczyk miałem przyjemność poznać, miałem wielki przywilej z nią pracować i tu mogę z pewnością powiedzieć, że ona taką osobą była, więc mam poczucie, że udała się książka, że po pierwsze udał się ten mariaż bohater i autorka, no i też ich osobowości udało się oddać w tej książce.

I pojawił się pomysł biografii Stanisława Tyma, bo wszyscy uznaliśmy, że jest to wyjątkowa postać, postać, którą wielu Polaków kochało i kocha nadal, postać, która miała niezwykle barwny życiorys, który do tej pory nie został w żaden sposób opowiedziany.

No więc pomyślałem, że taka formuła, która sprawdziła się w przypadku Franciszka Pieczki, może też sprawdzić się w przypadku Stanisława Tyma.

I że tak czuje bardzo blisko obecność Stanisława Tyma obok siebie.

I takich znaków w tej książce jest więcej, bo tę książkę kończył słowa Stanisława Tyma, żaden człowiek nie chce umrzeć, ale tak rzadko człowiek dostaje to, czego chce.

I co też Kasia podkreślała we wstępie do tej książki, że ona badała życiorys Stanisława Tyma szkiełkiem i okiem, ale badała też sercem.

Krystyna Janda, która wspaniały gest wykonała, zapraszając Stanisława Tyma z jego dawnym utworem.

Wspomnijmy, jest Anna Stulanka, partnerka Stanisława Tyma.

Tak, pamiętajmy o tym, że to było świeżo po śmierci, no bo Kasia Stanisława Tyma, bo Kasia zaczęła umawiać się z rozmówcami na spotkania w styczniu, w lutym, więc no to było miesiąc, dwa miesiące po śmierci, więc w sumie nic dziwnego, że Anna Stulanka nie chciała rozmawiać, bo ta rana, myślę, że mimo, że rok mija, ta rana pewnie...

I wtedy poznał Stanisława Tyma, który przyjechał do ekologów z zapasem czekolady i wręczył ekologom, żeby im było ciepło i miło bardzo dużo tej czekolady i pokrzepił ich dobrym słowem, więc Adam Wajrak też tę historię tutaj wspomina.

I zarówno z tych opowieści bliskich osób, które znały Stanisława Tyma, jak i z felietonów, które pisał Stanisław Tyma, jak i z innych źródeł, do których Kasia Stoparczyk dotarła,

No wyłania się mam wrażenie taki kompletny, wielobarwny obraz Stanisława Tyma i to o czym rozmawialiśmy na początku, nie jest to typowa biografia.

Natomiast mam wrażenie, że te pojedyncze kadry, pojedyncze anegdotki, historie ułożone chronologicznie, oczywiście trochę chronologia się miesza, no bo w niektórych historyjkach Kasia odnosi się do na przykład trzech perspektyw czasowych i trzech momentów w karierze Tyma, które dotyczyły na przykład szczęścia, bo bardzo dużo szczęścia w życiu Stanisław w tym miał i można mówić, że przypadków nie ma.

Z tych rozdziałów układa się biografia, cała życiorys Stanisława Tyma, mimo że, tak jak mówię, nie jest to taka typowa pozycja biograficzna.

Tak jak mówię, ta moja wiedza na temat Stanisława Tyma była dość taka ogólna.

Natomiast pamiętam, że jak przeczytałem i od razu jakoś utkwiło mi to w pamięci, historia, kiedy to Stanisław Tyma po raz pierwszy jechał na festiwal do Opola.

Rejs był jednym z tych szczęśliwych zdarzeń w historii Stanisława Tyma, ponieważ nieoczekiwanie wszedł do obsady, zastępując Bogumiła Kobiele.

Stanisława Tyma i o nim jest bardzo wiele.

Stanisława Tyma zawsze kojarzyłem ze zdjęć z krówką, z tym pieskiem, którego tak bardzo kochał.

Dla Stanisława Tyma, jak się okazuje, nie było rzeczy niemożliwych.

Ci jego znajomi też stanęli na wysokości zadania i postanowili zbliżyć Stanisława Tyma do tego artystycznego świata.

A Kobuszewski w uznaniu zasług dla polskiej komedii przyrównuje Stanisława Tyma z najważniejszymi

I powiedziała, że sama jest w szoku, ale nie znalazła, bo nawet tam jest historia o tym, jak zmarła mama Stanisława Tyma i jej wolą było to, żeby była pochowana w Warszawie, a zmarła w Zakątach.

nietypową, jak pan podkreślał, ale jednak biografię Stanisława Tyma.