Mentionsy

Zanim odpowiemy na pytanie, czy spotkanie z tym Bogiem, który w Chrystusie objawił nam swoje oblicze i otworzył swe serce, może być również dla nas nie tylko informujące, ale także sprawcze, czyli że może tak przemienić nasze życie, abyśmy czuli się odkupieni przez nadzieję, którą wyraża, powróćmy jeszcze do pierwotnego Kościoła.

Dla ojców kościoła i teologów średniowiecza było jasne, że greckie słowo hypostasis należało tłumaczyć na łacinę jako substancja.

Nie tylko z włączeniem do wspólnoty, nie zwyczajnie z przyjęciem do kościoła.

Oczekują, że wiara, do której przynależą materialność kościoła i jego sakramentów, da mu życie, życie wieczne.

mówi ojciec kościoła Ambroży w przemówieniu z okazji pogrzebu swego brata Satyra.

Odnośnie do tego Delibak, opierając się na teologii ojców Kościoła, mógł wykazać, że zbawienie zawsze było rozumiane jako rzeczywistość wspólnotowa.

Zgodnie z tym grzech jest pojmowany przez ojców Kościoła jako rozbicie jedności rodzaju ludzkiego, jako rozbicie i podział.

Według niego mnisi mają zobowiązanie wobec całego kościoła, a w konsekwencji również świata.

Za pomocą wielu obrazów przedstawia on odpowiedzialność mnichów za cały organizm kościoła, więcej za ludzkość.

W tym kontekście chciałbym zacytować wielkiego greckiego doktora kościoła, św.

Z drugiej jednak strony musi być wciąż od nowa prowadzona i oświecana przez wielkie modlitwy Kościoła i Świętych, przez modlitwę liturgiczną, w której Pan nieustannie uczy nas, jak modlić się właściwie.

Kardynał Nguyen Van Tuan w swojej książce zawierającej nauki rekolekcyjne wspomniał, że w jego życiu były długie okresy, w których nie był zdolny się modlić, a wtedy kurczowo trzymał się słów modlitwy Kościoła, Ojcze Nasz, Zdrowaś Maryjo i modlitw liturgicznych.

Wielkim kredo Kościoła, centralna część, która mówi o misterium Chrystusa, począwszy od odwiecznego zrodzenia z Ojca i narodzenia w czasie z Dziewicy Maryi i poprzez krzyż i zmartwychwstanie dochodzi do jego powtórnego przyjścia, kończy się słowami, przyjdzie chwale sądzić żywych i umarłych.

W sposób naturalny podobna praktyka została przejęta przez chrześcijan i jest wspólna dla kościoła wschodniego i zachodniego.

Kiedy pełna świętej radości przemierzałaś pospiesznie góry Judei, aby dotrzeć do Twej krewnej Elżbiety, stałaś się obrazem przyszłego Kościoła, który niesie w swoim łonie nadzieję dla świata poprzez góry historii.