Mentionsy

Znając tak okrutnych panów, których do tej pory była własnością, tu Bakhita poznała pana całkowicie innego, żyjącego Boga, Boga Jezusa Chrystusa.

Odczuwała konieczność propagowania wolności, którą zyskała w spotkaniu z Bogiem Jezusa Chrystusa.

Jezus nie był Spartakusem.

To, co przyniósł Jezus, który umarł na krzyżu, było czymś całkowicie odmiennym.

który w Jezusie objawił się jako miłość.

Tak to wyraża Jezus w Ewangelii według św.

Radość Jezusa może być indywidualna.

W jaki sposób mogła powstać myśl, że Jezusowe przesłanie jest ściśle indywidualistyczne i skierowane tylko do jednostki?

Dotąd odzyskania tego, co człowiek utracił wraz z wygnaniem z raju ziemskiego, oczekiwano od wiary w Jezusa Chrystusa i w niej upatrywano odkupienia.

Królestwo Boże, o którym mówił Jezus, otrzymało tu nową definicję i nowy rodzaj obecności.

Ani śmierć, ani życie, ani aniołowie, ani zwierzchności, ani rzeczy teraźniejsze, ani przyszłe, ani moce, ani co jest wysoko, ani co głęboko, ani jakiekolwiek inne stworzenie nie zdoła nas odłączyć od miłości Boga, która jest w Jezusie Chrystusie Panu naszym.

To mamy na myśli, gdy mówimy Jezus Chrystus nas odkupił.

Jezus, który powiedział o sobie, że przyszedł na świat, abyśmy mieli życie i mieli je w pełni, w obfitości, wyjaśnił nam także, co oznacza życie.

A to jest życie wieczne, aby znali Ciebie jedynego prawdziwego Boga oraz tego, o którego posłałeś Jezusa Chrystusa.

Więź z Bogiem wchodzi się poprzez komunię z Jezusem.

W sposób rzeczywisty, w ciele i krwi, jak to nam przedstawia opis męki Jezusa.

W przypowieści o bogaczu i łazarzu ku naszej przestrodze Jezus przedstawił obraz takiej duszy zniszczonej przez pychę i bogactwo, która sama stworzyła ogromną przepaść pomiędzy sobą a ubogim.

Musimy tu podkreślić, że Jezus w tej przypowieści nie mówi o ostatecznym przeznaczeniu po sądzie, ale podejmuje wyobrażenie, jakie odnajdujemy m.in.

Święty Paweł mówi przede wszystkim, że egzystencja chrześcijańska jest zbudowana na wspólnym fundamencie – Jezusie Chrystusie.

Oczywiście Jezus Chrystus sam jest światłem przez antonomazję, słońcem, które wzeszło nad wszystkimi ciemnościami historii.

Potem, gdy rozpoczęła się działalność publiczna Jezusa, musiałaś się odsunąć, aby mogła wzrastać nowa rodzina, którą On przyszedł założyć i która miała się rozwijać dzięki współudziałowi tych, którzy słuchają i przestrzegają Jego słowa.

Pomimo całej wielkości i radości początków działalności Jezusa, Ty już w synagodze w Nazarecie musiałaś doświadczyć prawdy słowa o znaku sprzeciwu.

Poznałaś narastającą siłę wrogości i odrzucenia, która stopniowo narastała wokół Jezusa, aż do godziny krzyża, gdy musiałaś patrzeć na Zbawiciela Świata, Potomka Dawida, Syna Bożego,

Począwszy od krzyża, stałaś się w nowy sposób matką, matką wszystkich, którzy chcą wierzyć w Twojego Syna Jezusa i iść za Nim.

Pod krzyżem, na mocy samego słowa Jezusa, ty stałaś się matką wierzących.

Radość zmartwychwstania dotknęła Twego serca i złączyła Cię w nowy sposób z uczniami, którzy mieli stać się rodziną Jezusa przez wiarę.

Królestwo Jezusa okazało się inne od tego, które ludzie mogli sobie wyobrazić.