Mentionsy

To jest wyrażenie sprzeciwu wobec polityki wymuszania i takiej brutalnej dominacji poprzez siłę, czy to ekonomiczną, czy to zbrojną, nad jednak światem wziętych w cudzysłów bądź też nawias, ale jednak wartości, bo Carney w tym przemówieniu wyraźnie podkreśla tak, że

To był czas nie tylko Marka Carneya, premiera Kanady, ale to był też czas Alexa Stuba, czyli prezydenta Finlandii, który znowu po raz kolejny w Davos zaprezentował się, pokazał jako właśnie taki głos z jednej strony stanowczości, rozsądku, a z drugiej strony otwartości wobec Stanów Zjednoczonych.

Zobaczyliśmy Marka Carneya, czyli wyraziciela pewnej emocji, co też wydaje mi się jest ciekawe i wydaje mi się, że on jest dosyć istotny, też ze względu na bliskość geograficzną Kanady do Grenlandii.

I wydaje mi się, że dosyć istotna była ta wizyta Carneya w Chinach przed, to znaczy myślę, że fakt...

Że są świetne przemówienia, są przemówienia, które są zapisywane i pamiętane, ale wydaje mi się, że bez tej wizyty w Chinach Carneya chwilę przed tym Davos, to może świat aż tak uważnie by go nie słuchał.

Ona służyła demonstracji w praktyce tego, o czym Carney mówił, co zaczyna być nazywane jakąś doktryną Carney'a.

Na poziomie jaki jest dostępny Kanadzie, czyli krajowi, zresztą Carney to przyznawał, średniej wielkości i o średnich możliwościach, to to było takie dyplomatyczne mistrzostwo.

I też, zdaje się, wycofał zaproszenie dla Marka Carneya do Rady Pokoju.