Mentionsy

Podkast amerykański
13.09.2025 05:00

246. Huragan Katrina: 20 lat później

Nad ranem 29 sierpnia 2005 roku huragan Katrina dotarł nad Nowy Orlean. Choć większość mieszkańców zdążyła się ewakuować, w mieście pozostało 100 tysięcy ludzi, którzy nie chcieli, nie mogli, nie mieli jak opuścić miasta. O świcie wydawało się, że uniknięto najgorszego, ale wtedy właśnie wały przeciwpowodziowe puściły i pod wodą znalazło się 80 procent miasta.

Była to jedna z największych katastrof naturalnych w dziejach USA – nie dlatego, że był to taki potężny huragan, bo w historii zdarzały się już większe – ale z powodu tego, co wydarzyło się potem. Fatalna akcja ratunkowa w której zawiedli prawie wszyscy – miasto, stan, rząd federalny; tysiące ludzi uwięzionych na stadionie Superdome i w centrum kongresowym czekało całymi dniami na pomoc; agencja FEMA o tym, co potrzeba, dowiadywała się z mediów, a te – niestety -szerzyły też dezinformację.

Katrina stała się symbolem nieudolności władz, które zamiast skupiać się na niesieniu pomocy, koncentrowały się na „zaprowadzeniu porządku” – w mieście pełnym spragnionych, wyczerpanych i zdesperowanych ludzi. Jak to możliwe, że najpotężniejsze państwo świata okazało się tak nieprzygotowane na zupełnie przewidywalną katastrofę? Jaką rolę odegrała w tym polityka? I czy USA odrobiły lekcję, jaką były tragiczne wydarzenia przed dwudziestu laty?

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 11 wyników dla "Michael Brown"

Dyrektor FEMA, Michael Brown, nominowany niewiele wcześniej, bo w 2003 roku administracja Georgia W. Busha

No i znajduje się Michael Brown, pewnie sobie Państwo myślicie, no przyjechał, patrzy w tym Nowym Orlanie.

Otóż Michael Brown urzędował z Baton Rouge, czyli miejscowości oddalonej o jakieś 100 kilometrów od Nowego Orla.

Gdyby Michael Brown był w Nowym Orlanie, to pewnie by więcej widział niż z Baton Rouge, a zresztą kilka dni później pytany już na wizji podczas jednego z wywiadów był pytany o ludzi, którzy nie mają pomocy, a są właśnie w tym centrum konferencyjnym, o którym wspomniałeś.

A Brown był zaskoczony.

No więc Michael Brown kompletnie zawiódł.

Ale rzeczywiście, kiedy oglądasz te reportaże, te filmy dokumentalne i tamten Brown jest kompletnie...

Sam Brown później tłumaczył się, że w tym wszystkim odgrywała też rolę polityka, ale być może była to jakby próba trochę wybielenia swojej roli.

Ale Brown później twierdził, że to były kwestie polityczne, że ponieważ Louisianą wtedy rządzili demokraci, no bo gubernatorka Blanco, demokratka, burmistrz Nowego Orleanu też demokrata, a w sąsiednich Stanach dotkniętych oczywiście na znacznie mniejszą skalę huraganem, czyli Mississippi i Texas na przykład,

I to jest podpisane, że to właśnie szabrownik.

Opowiada właśnie taką scenę, jak po tym jak przybył na miejsce, został wezwany przez Brauna do Baton Rouge, gdzie przyjechał i Brown powiedział mu proszę, tu jest pana biurko, tu będziemy razem pracować.