Mentionsy

Potem musiał odeprzeć potężne uderzenie, kontruderzenie przeciwnika, czyli musiał wytrzymać niemiecką operację zaczepną o kryptonimie Sonnenblume – Słonecznik.

Operacja Sonnenblume, operacja Słonecznika, właściwie operacja Sonnenblume 1 i 2, one pokazały Wehrmachtowi, że w walce z Armią Czerwoną wyczerpał on już swoje możliwości zaczepne w sposób ostateczny.

Niemcy zaplanowali operację, która otrzymała kryptonim Sonnenblume, Słonecznik.

Potem ta operacja została podzielona na operacje Sonnenblume 1 i 2.

Najpierw w ramach operacji Sonnenblume 1 rozbić nieprzyjaciela na południowym i zachodnim obszarze jego przyczółka, a następnie w ramach operacji Sonnenblume 2 uderzyć i zniszczyć ostatni ten północny fragment przyczółka nad Narwią bezpośrednio na południe od Półtuska.

Mimo, że tak naprawdę już pod koniec września, wbrew temu co twierdzi Batow w swoich wspomnieniach, w radzieckich dokumentach widzimy wykrycie oznak nieprzyjacielskiego przygotowania do natarcia, a jednak 4 października o świcie, kiedy operacja Sonnenblume 1 weszła w fazę realizacji, stanowiła ona dla dowództwa armii, a nawet dla dowódców korpusów na przeczółku.

Generał Roman i generał Weiss pisali buńczuczne rozkazy, jak bardzo zadowoleni są ze swoich wojsk i nakazali realizację operacji Sonnenblume 2, czyli całkowitej likwidacji przyczółka.

Niemcy wszędzie byli atakowani i operacja Sonnenblume bardzo szybko zeszła na drugi plan.

Ale dla Niemców operacja Sonnenblume była niezwykle gorzka.