Mentionsy

To trochę taki ponury fenomen Wojska Polskiego, że przeszkoliliśmy kilka milionów ludzi, że gdyby nasze państwo w wymiarze gospodarczym, w wymiarze ekonomicznym, ale i w wymiarze systemowym było silniejsze.

Nasza struktura wojska, nie tylko na poziomie armii czy korpusów, o czym niedawno rozmawialiśmy, ale nasza struktura wojska jako takiego, ona odbiegała od przyjętych wówczas norm.

Znaczy, ten rozdział drugi o podziale na wojska stałe, rezerwę i pospolite ruszenie odnosi się oczywiście do tego, że najpierw młody człowiek trafia do wojska, przechodzi przeszkolenie, służy w tym wojsku półtora roku, dwa lata, czasem nieco dłużej, a potem zostaje rezerwistą.

Czyli jak ktoś miał kategorię A, a nie poszedł do wojska jako dwudziestoparolatek, to mógł być w każdej chwili, zgodnie z prawem, powołany np.

Była też oczywiście możliwość wstępowania do wojska ochotniczo.

W noweli z roku 1938 czas trwania zasadniczej służby wojskowej to było dla wszystkich rodzajów wojska prócz kawalerii i artylerii konnej 24 miesiące, w kawalerii i artylerii konnej 25 miesięcy, w marynarce wojennej miesięcy 27.

I tak było wiadomo, że nawet wszystkich z kategorią A nie możemy jednocześnie wcielić do wojska.

Struktura naszego wojska niezwykle to premiowała, natomiast już w roku 1936.

Pod tym względem państwo polskiego okresu międzywojennego było jednym z najsilniejszych państw Europy.

No przecież wiemy, że we wrześniu 1939 roku część żołnierzy mniejszości narodowych, że tak powiem, nie była pewnymi żołnierzami Wojska Polskiego.

To szkolenie ludzi, to przekształcanie obywatela w żołnierza w czasie pokoju było tak naprawdę podstawową funkcją i rolą naszego wojska.

Te wydatki wegetatywne były w gruncie rzeczy największą częścią budżetu wojska.

Ale ta struktura uniemożliwiała rozwinięcie wojska na czas wojny.

że struktura wojska czasu pokoju zacznie się przekształcać w inną, w większą, znacznie większą strukturę czasu wojny.

W związku z czym, tak z przyczyn kulturowych, gospodarczych, jak i budowy tożsamości narodowej, trudno było ograniczać tą dysfunkcyjną strukturę wojska, to znaczy wojsko musiało zadbać o państwo w czasie pokoju i nie miało już siły przygotować się do wojny.