Mentionsy

I wówczas taka armia, gdyby taka armia istniała w roku 1939, byłaby dla Niemców o wiele większym wyzwaniem.

Nasza armia okresu międzywojennego była po prostu za duża.

Nasza armia czasu międzywojennego przygotowywała się do konfliktu, który nigdy nie nadszedł.

Tak cała nasza armia czekała, że jakaś magiczna ręka wypełni te masy ludzkie techniką bojową.

Skoro armia podlega opiece narodu, no to naród dla tejże armii poświęca, w tym wypadku w cudzysłowie, swych najlepszych synów.

Niemniej i tak armia zasysała olbrzymią liczbę ludzi.

Nasza armia możemy ją określić jako armię czasu pokoju na poziomie 300 tysięcy ludzi.

wielkich jednostek, czyli związków taktycznych, do czasów wojennych, co było absolutnym zaprzeczeniem tego w innych armiach.

Czyli armia, na ten przykład niemiecka, która w warunkach pokojowych doszła do poziomu 50 dywizji, rozwijała się na czas wojny do poziomu dywizji 100, a potem 120, 140 itd.

Również Armia Czerwona po mobilizacji przekształcała się w potężne zgrupowanie kilkuset związków taktycznych.

Słowem, trzymaliśmy potężną armię czasu pokoju, której podstawową rolą była produkcja rezerw i ta armia tymi rezerwami, czy też żołnierzami służby czynnej stała.

I armia tak wielka, armia będąca tak dużą, armia, która była beneficjentem tak dużej części budżetu narodowego, była też niezwykle ważnym gospodarczo, ekonomicznie partnerem państwa i społeczeństwa.

Ta wielka armia była niezwykle istotnym czynnikiem nie tylko politycznego tworzenia poczucia państwowości, ale także była takim spoiwem podtrzymania tego państwa w wymiarze ekonomicznym.

Dlatego nasza armia była jakby już na stopie wojennej w rozumieniu struktury w czasie pokoju, co było całkowitym zaprzeczeniem rozwijania się do wojny armii państw ościennych.

U nas w okresie międzywojennym armia spełniała inną funkcję niż w Niemczech, niż w Wielkiej Brytanii, niż we Francji.

U nas armia okresu międzywojennego miała budować tożsamość, podmiotowość państwa i świadomość narodową w dopiero tworzonym się kraju.

W nowoczesnym państwie państwo przygotowuje się do wojny, armia jest beneficjentem gotowości państwa do wojny, a nie odwrotnie.

Nie może być tak, że armia utrzymuje państwo, podczas gdy Wojsko Polskie okresu międzywojennego pełniło troszkę także i taką funkcję.