Mentionsy

Związku Radzieckiego.

Nie chcieli jednak tego sojuszu francusko-angielsko-radzieckiego ani Rosjanie, czyli bolszewicy na Kremlu i w Moskwie.

Więc Zachód, brzydząc się, potrzebuje jednak tego Związku Radzieckiego.

Bo Stalin powiedział w mowie kasztanowej, że udział Rosji, Związku Radzieckiego w nowej wojnie światowej będzie kosztował dużo.

To stare rosyjskie dążenie do ujścia na Morze Śródziemne, to się nie spełniło, aż do końca Związku Radzieckiego.

Ta zachodnia propozycja oczywiście nie została przyjęta w Związku Radzieckim ciepło, bo wpisywała się w przekonanie, że Związek Radziecki jest elementem gry mocarstw zachodnich, których celem jest wywołanie wojny niemiecko-radzieckiej.

Była raczej polem walki, rodzajem rozgrywki stanowiącym część ostatecznego łupu, bądź niemieckiego, bądź radzieckiego.

A więc koalicja Polski, Rumunii, Francji, Wielkiej Brytanii antyniemiecka i przyjazna neutralność Związku Radzieckiego, a może nawet coś więcej.

Natomiast z punktu widzenia Związku Radzieckiego pakt Ribbentrop-Mołotow przesuwał klatkę z Tygrysem ze wschodu na zachód.

Ostatecznie Rosjanie, oni widząc niezdecydowanie Niemiec oraz widząc taką, a nie inną postawę Anglii i Francji, postanowili przyspieszyć decyzję obu stron względem Związku Radzieckiego.

rozmowy radziecko-niemieckie na temat porozumienia według oczekiwań Stalina, bo Stalin wszystkim mocarstwom przedstawił swoje oczekiwania, do czego dąży, do tej wschodniej Europy w rękach Związku Radzieckiego.

Stalin nie mówił, ja to wszystko zagarnę, włączę do Związku Radzieckiego.

Ale z perspektywy radzieckiej, tam gdzie stanęła noga radzieckiego żołnierza, tam i stanęła radziecka władza.

Efemerydą, że nie będzie bez pomocy Związku Radzieckiego żadnego sojuszu polsko-rumuńskiego przeciwko Niemcom, że Turcy, Grecy nie ruszą na Bułgarów pomóc Rumunom i Polakom, że Jugosławia się nie opowie, że Związek Radziecki jest tak naprawdę państwem kluczowym, musi pozostać neutralny, przyjaźnie neutralny.

postanowił wysłać do Związku Radzieckiego misję wojskową, zgodnie z oczekiwaniami radzieckimi, aby omówić szczegóły wspólnych działań operacyjnych.

Była to z góry założona gra na czas, której celem było niedopuszczenie Związku Radzieckiego do sojuszu z Niemcami, albo do przynajmniej życzliwej dla Niemiec neutralności.

Ale jeżeli by coś dały, no to połowę wschodniej Europy bez jasnej gwarancji udziału Związku Radzieckiego w wojnie przeciwko Niemcom.

I ta delegacja francusko-brytyjska wyruszyła do Związku Radzieckiego 5 sierpnia 1939 roku z jasno sformułowanymi wytycznymi.

Jeszcze dwa dni po Związku Radzieckim się tułali, zanim dojechali do Moskwy na rozmowy z dowódcami Armii Czerwonej, Woroszyłowem i Szaposznikowym.

Stalin zaakceptował ten cyrk, bo i tak ta delegacja była mu potrzebna na wywieranie nacisków na Niemców, ponieważ Niemcy dopiero kiedy dowiedzieli się o wysłaniu francusko-brytyjskiej delegacji wojskowej, kiedy ona podróżowała do Związku Radzieckiego przez tyle dni.

W związku z tym powinniśmy żądać od Anglii, Francji i Belgii rozwinięcia i wystawienia na front przeciwko głównemu agresorowi, to jest na północ od bramy Belfort w Belgii, łącznie 84 dywizji strzelców.

W tym sensie, że pokazywały radziecki plan minimum na udział Związku Radzieckiego w wojnie z Niemcami.

jest wojskową emanacją politycznych poglądów kierownictwa państwa radzieckiego ze Stalinem na czele.