Mentionsy

Istniała bowiem możliwość, że w 1939 roku Armia Czerwona skrzyżuje broń z Wehrmachtem, że dojdzie jednak do powstania wielkiej koalicji antyhitlerowskiej od początku wojny.

Istniała bowiem możliwość, że w 1939 roku Armia Czerwona skrzyżuje broń z Wehrmachtem.

Nie usiądą dyplomaci francuscy i brytyjscy do podziału Europy ze Stalinem, nie zapłacą tej ceny, aby Armia Czerwona ruszyła przeciwko Wehrmachtowi.

Nie spełniło się marzenia Stalina, aby Armia Czerwona wkroczyła do Stambułu i stała nad Bosforem.

Zbyt wielkie były dysproporcje, zbyt duża nasza wewnętrzna słabość, abyśmy się mogli z takimi kolosami jak Wehrmacht czy Armia Czerwona móc spotykać.

Armia Czerwona, w rozumieniu kierownictwa Armii Czerwonej, Armia Czerwona dostała zasadniczą, strategiczną wytyczną operacyjną na wojnę z Niemcami.

Żeby się Wehrmacht, armia francuska i brytyjska wzięły za bary na froncie zachodnim.

Tego chce Armia Czerwona.

Armia Czerwona musi się znaleźć w Finlandii, na Litwie, w Łotwie, Estonii, w Polsce.

Oni powinni popełnić zbiorowe samobójstwo natychmiastowego uderzenia na Niemcy centralne, razem z Polakami, a Armia Czerwona pomoże zaatakować Prusy Wschodnie.

Najlepiej bowiem, aby polska armia w pierwszym uderzeniu poległa, a potem będzie już tylko łatwiej zajmować całe jej terytorium.

Stalin żądał, aby Zachód zgodził się na prawdopodobieństwo wszystkich pięciu wariantów i żeby zaakceptował to, że w ramach przeciwdziałania pięciu owym wariantom Armia Czerwona będzie miała prawo operować na obszarze Turcji, Bułgarii, Rumunii, Polski, Litwy, Łotwy, Estonii i Finlandii.

To mogłoby przyjść później, po tym kiedy nasza armia wykończyłaby się w walce z Wehrmachtem.

Ale od początku Armia Czerwona zakładała, jej kierownictwo i przywódcy państwa, że już z tych terenów się nie będą wycofywać, dopóki Niemcy nie zostaną pokonane, więc raczej będą tylko iść na zachód.