Mentionsy

Pojedyncze niemieckie bataliony piechoty wzmocnione pod działami dywizji Hermann Göring znajdowały się na pozycjach wysuniętych kordonowej linii obrony o szerokości 45 kilometrów.

27 lipca 1944 roku do Garwolina, niewielkiego miasta pod Warszawą, wjechały czołgi VIII Korpusu Pancernego Gwardii, wypierając stamtąd pododdziały niemieckiej 73 Dywizji Piechoty.

No i Norbert, zaproponowałeś dzisiaj, żebyśmy przyjrzeli się bliżej właśnie temu starciu, jako interesującemu przykładowi sytuacji, w której nawet Dywizja Piechoty...

I to starcie pod Garwulinem jest bardzo interesujące, dlatego że to jest właściwie, można by powiedzieć, bój spotkaniowy elementów dywizji piechoty z ugrupowaniem wojsk zmechanizowanych poziomu Korpusu Pancernego Armii Czerwonej.

No i można by sądzić, że zderzenie się dywizji piechoty na mimo wszystko otwartej przestrzeni z korpusem pancernym nieprzyjaciela wskazuje dywizję piechoty na porażkę, a nawet na rozbicie.

Że Niemcy kierując dywizję piechoty naprzeciwko nacierającej całej armii pancernej nieprzyjaciela powinni skazać ją na zagładę.

Otóż nie udało się pod Garwolinem unicestwić sił zasadniczych niemieckiej dywizji piechoty.

Dywizji Piechoty.

Dywizji, która odegrała bardzo dużą rolę w walkach w rejonie Warszawy latem i jesienią 1944 roku i o której parokrotnie już wspominałem.

Ta 73 Dywizja Piechoty nie została rozbita pod Garwolinem, mimo że wszystko wskazywało, że tak powinno się stać.

Można by powiedzieć, że wszedł w ugrupowanie dywizji, przeciął ją, wyszedł na jej tyły, dotarł do głównej osi zaopatrzenia wojsk na pierwszej linii, przeciął tą oś.

To jest przykład skutecznego opóźniania przez niemiecką dywizję piechoty

Przypomnijmy, dywizja piechoty w obronie powinna tak naprawdę zajmować obszar nie szerszy niż 10 kilometrów.

Dywizja Piechoty.

Ona działała dokładnie tak, jak mówią o działaniu nieprawidłowo dywizji piechoty polskie regulaminy z lat 30 XX wieku.

Że w warunkach nadciągającej wielkiej jednostki pancernej nieprzyjaciela, polska dywizja piechoty działa na dużych obszarach, broni kluczowych obiektów, wykonuje przeciwuderzenia.

oddziałem motorowym albo batalionem czołgów odwodu naczelnego dowództwa, którym to batalionem czołgów albo oddziałem motorowym można przejść do przeciwuderzenia, do sparowania czy opóźniania działania wielkiej jednostki pancernej, dywizji pancernej nieprzyjaciela.

Albo, że oddział motorowy ma opóźniać taką wielką jednostkę pancerną nieprzyjaciela, nadal mówię o Wojsku Polskim, do czasu aż dywizja piechoty dotrze na stanowiska, obsadzi jej i wykona przeciwuderzenie.

No tutaj powiem tak, to jest zawsze igranie z ogniem, kiedy naciera wielka jednostka pancerna szczebla dywizji pancernej, bo my wielkimi jednostkami nazywaliśmy związki taktyczne przed II wojną światową.

I jeżeli nieprzyjaciel dobrze orientuje się w terenie i ma przebojowych dowódców, to na ogół taka dywizja piechoty w boju spotkaniowym, w nieudanym opóźnianiu zostanie przez czołgi dosłownie rozjechana.

No i tak się nietypowo złożyło pod koniec lipca 1944 roku, że ta niemiecka 73 Dywizja Piechoty, rozstawiona w kordon, czyli tak jak nasze dywizje w 1939 roku, rozrzucona na wielkiej przestrzeni, zaatakowana przez masę czołgów nieprzyjaciela, bo w pewnym momencie nad pozycję tej dywizji ruszyło około 400 czołgów i dział pancernych Armii Czerwonej.

Teoretycznie w pasie obrony tej dywizji nacierały dwa,

I to dało szansę 73 Dywizji Piechoty.

agresywne działania dowódcy III Korpusu Pancernego za cenę dużych strat doprowadziłyby do rozbicia niemieckiej 73 Dywizji Piechoty w Garwolinie i na linii obronnej rzeki Wilgi.

A VIII Korpus Pancerny Gwardii powolutku i ostrożnie zbliżył się do Garwolina, wydał całodniową bitwę, można powiedzieć bój, niemieckiej 73 Dywizji Piechoty, oskrzydlił ją, częściowo przełamał jej pozycję, po czym zalekł na noc.

Popow czuł się zagrożony nie przez niemiecką 73 Dywizję Piechoty, ale przez Luftwaffe.

Więc to, że dowództwo niemieckiej 73 Dywizji Piechoty postanowiło działać przede wszystkim na osi Szosy Lubelskiej, a dowództwo radzieckiej 2 Armii Pancernej działać na wschód od osi Szosy Lubelskiej sprawiło, że tego 27 lipca 1944 roku setki radzieckich czołgów nie rozjechały tej niemieckiej Dywizji Piechoty.

Czyli jak widzimy ta tajemnica sukcesu obrony 73 Dywizji Piechoty w dużej mierze wynika z zamierzeń planowania nieprzyjaciela, a także poniekąd ze sztuki wojennej, z właściwego wykorzystania wojsk pancernych.

A Korpus Pancerny Armii Czerwonej to pod względem liczebności dywizja niemieckiej piechoty.

Kolejne wojska niemieckie, w tym cała niemiecka 73 Dywizja Piechoty, generała porucznika Fritza Franka.

Klasyczna niemiecka dywizja piechoty, trzypułkowa z pluspułka artylerii, czyli w tym wypadku 70., 170., 186.

I rozdzwoniły się także dzwonki w kwaterach dopiero co rozkładanej w rejonie Warszawy 73 Dywizji Piechoty.

Jeden z żołnierzy 70 Pułku Grenadierów Niemieckiej Dywizji wspominał 22 lipca o godzinie 23.30 Pułk został zaalarmowany i na dostarczonych wozach zaprzężonych w muły rzucony na południe od Warszawy w celu zabezpieczenia kierunku lubelskiego, gdyż nieprzyjaciel oczekiwany był z kierunku Lublina.

Czyli Niemcy 23 lipca zaczęli wykorzystywać poszczególne elementy 73 Dywizji Piechoty do obsadzenia Warszawy z kierunku południonowschodniego.

Jeden z oficerów 73 Dywizji Piechoty, Otto Fiering, pisał tak.

To nie jest budowanie zwartej pozycji obronnej dywizji piechoty, to jest rozrzucenie jej wachlarzem od Wisły po Latowicz, bo trzeba bronić ujścia Wilgi, trzeba bronić linii rzeki Wilgi, trzeba bronić Garwolina, ale trzeba jakoś

To znaczy między Wisłą a siedlcami nie ma nic i trzeba tak naprawdę jedną dywizją piechoty rozrzuconą wachlarzem tworzyć iluzję pozycji przesłaniającej.

Może także dlatego, że oprócz tej dywizji piechoty mieli też dywizję Hermann Göring.

Dywizji Piechoty, wie, że wysłać dywizję takim wachlarzem to szaleństwo.

Zresztą Franek nie może wysłać swoich wojsk za wcześnie, bo nadal trwa pełna organizacja i restrukturyzacja dywizji.

Formowane są, czy raczej kompletowane dywizjony artylerii, bataliony piechoty.

Do Warszawy przybywają też transportami kolejowymi pierwsze pododdziały dywizji Hermann Göring.

Więc Niemcy lepiej czują się i bezpieczniej w rejonie Warszawy, gdzie mają setki armat przeciwlotniczych, węzeł lotniczy, setki samolotów, dywizję piechoty na przedpolu, dywizję pancerną rozładowywaną z wagonów.

Wzmocnić 73 Dywizję Piechoty pierwszymi pododdziałami Dywizji Hermann-Gering, a jednocześnie zacząć ją rozładowywać w Warszawie, bo część transportów dojechała koleją aż do Garwolina.

Więc ta 73 Dywizja Piechoty, chcąc nie chcąc, wzmocniona pod oddziałami Dywizjonu Rozpoznawczego Dywizji Hermann Göring, pierwszymi, które przybyły już do Polski.

Niechętnie, jeśli chodzi o dowództwo 73 Dywizji Piechoty.

A jego dywizja piechoty miała przegrupować się 30-40 km na południowy wschód.

wzmocniony baterią lekkich dział piechoty, armatami przeciwpancernymi, plutonem saperów, plutonem transporterów opancerzonych jednego ze szwadronów rozpoznawczych dywizji Hermann Göring, baterią artylerii ciężkiej Hermanna Göringa, armatami 88-metrowymi, został przesunięty do Garwolina.

Wzmocnionym, silnie wzmocnionym batalionem piechoty.

Mało tego, wysłali od razu transportery opancerzone dywizjonu rozpoznawczego dywizji Hermann Gering bardziej na południe i one 20 kilometrów na południe od Garwolina zderzyły się tego 26 lipca z elementami 5 Pułku Motocyklowego i 87 Batalionu Rozpoznawczego 2 Armii Pancernej.

Jeden batalion niemieckiej piechoty można było przerzucić samochodami do Garwolina, tak jak inny batalion tej dywizji pojechał bronić Siedlec w pasie zupełnie innej armii, ale zasadnicze siły niemieckiej 73.

Dywizji Piechoty tego 26 lipca na piechotę i konno maszerowały w kierunku na Garwolin, na Parysów, na Latowicz.

Do Parysowa, do Latowicza wysłano po kompanii piechoty.

Do Stoczka, Łukowskiego, niemieckie transportery dywizji Hermann Göring wjechały o 17.30.

W Parysowie rozwinęły się także drobne pododdziały dywizji Hermann Göring.

Rzekę Wilgę na zachód od Garwolina obsadziły pododdziały Batalionu Rozpoznawczego 73 Dywizji Piechoty.

duża część niemieckiej 73 Dywizji Piechoty była w domarszu.

Sztab dywizji stanął koło Pilawy.

Jeden z żołnierzy dywizji wspominał 26 lipca 1944 Pułk został wysunięty na szosę Warszawa-Lublin do Garwolina z zadaniem niszczenia czołgów nieprzyjaciela posuwających się naprzód po tej szosie.

Pojedyncze niemieckie bataliony piechoty wzmocnione pod działami dywizji Hermann Göring znajdowały się na pozycjach wysuniętych kordonowej linii obrony o szerokości 45 kilometrów.

No i oczywiście Pułk Motocyklowy nie miał żadnych szans, bo wychodził na armaty 88 mm, na armaty PAK-40, na gotowy do walki i wzmocniony niemiecki batalion piechoty.

Inny niemiecki batalion piechoty przyjął walkę z 59.

Ta bitwa zaczęła się w pasie obrony 73 Dywizji Piechoty, w pasie natarcia VIII Korpusu Pancernego Gwardii bardzo ślamazarnie.

Dywizji Piechoty.

Dywizji Piechoty.

Pierwszy jej etap, pierwsze starcie, to zderzenie się niemieckiej niepełnej dywizji piechoty z radzieckim korpusem pancernym.