Mentionsy

A drugim takim symbolem jest rzew, a właściwie rzewskaja miasoróbka, a więc ta rzewska maszynka do mielenia mięsa, gdzie nie cywile, a żołnierze Armii Czerwonej tracili życie setkami tysięcy.

Z tego rzewa nie zostało nic, a Armia Czerwona nacierała z prędkością czasami w dłuższym przeliczeniu jednego kilometra na miesiąc.

niezwykle manewrowy, niezwykle dynamiczny, to sam Rzew stał się czymś w rodzaju niemieckiego Verdun, gdzie kolejne radzieckie wojska rzucane do szturmów ponosiły, jak na warunki każdej wojny, jakieś niewyobrażalne wręcz straty bezpowrotne.

Ta bitwa rwrzewska jest taka przerażająca także dlatego, że jakby cofnął się czas.

Że kiedy latem 1942 roku trwał kolejny szturm na Rzew, to niemieckie linie okopów i zasieków poprzedzały po prostu całe zwały ciał w mundurach Armii Czerwonej, rozkładających się zwłok poległych przy wcześniejszych, często wykonanych np.

Oddziały radzieckie wkroczyły do ruin Rzewa.

Rzew uległ całkowitej zagładzie.

Rzew nad Wołgą był symbolem krwawego rzeźnika Żukowa, walenia głową w mur i tego, że w roku 1942 Niemcy wciąż atakowani.

I żeby zrozumieć, dlaczego bitwa o Rzew była tak ważna, w pierwszej kolejności spójrzmy na geografię.

Z Białorusi idziemy Witebskiem, Smoleńskiem, potem już w Rosji, Wiaźmą, a na obszarach rosyjskich, bardziej na północy, mamy właśnie wielkie łuki Rzew, Moskwę.

Jeżeli nazwiemy Wiaźmę jedną bramą do Moskwy, to Rzew, bardziej na północy, jest kolejną bramą do Moskwy.

który to obszar operacyjny został całkowicie zgruchotany operacją Tajfun i w październiku 1941 roku armia niemiecka zajęła Rzew, zajęła Wiaźmę i ruszyła bezpośrednio na Moskwę.

Innymi słowy, żeby zabezpieczyć mowskiewski rejon operacyjny przed bezpośrednim atakiem na stolice ZSRR, Armia Czerwona musiała posiadać, bronić Wiaźmy na południu, Rzewa na północ.

A zatem można by powiedzieć, że stopniowo spychały ich w kierunku Wiaźmy, podczas gdy rejon Rzewa, położony bardziej na północy,

Na południu rozbić niemiecką czwartą armię, zrobić Niemcom taki Bagration, tylko że pod Rzewem, pod Wiaźmą, pod Grzackiem, zimą 1942 roku.

Ta armia nadal trzymała rzew.

Nadal przez Smoleńsk, Wiaźmę, Syczewkę i Rzew mogły jeździć pociągi, ale Rosjanie byli wszędzie wokół.

Niektórym radzieckim dywizjom strzelców do Rzewa zostało kilkanaście kilometrów.

Fakt, że Armia Czerwona nie odbiła Wiaźmy i nie odbiła Rzewa, miast utraconych w październiku 1941 roku w ramach operacji Tajfun, oznaczał, że Moskwa była cały czas bezpośrednio zagrożona niemieckim atakiem.

no to Rzew jest nie do utrzymania.

I kiedy nawet Hitler zastanawiał się, czy nie opuścić Rzew, czy nie pozwolić niemieckiej 9 Armii na odwrót, to wtedy...

Reszta niemieckich wojsk uczepiła się tego rzewa, ale Rosjanie podchodzili już pod syczewkę, atakowali Grzack, a więc głębokie zaplecze niemieckiej dziewiątej armii.

Niemiecki XXIII Korpus zaczął przebijać się na wschód, w kierunku na Rzew.

na linii Wołgi, na północ od Wołgi, w oparciu o twierdzę miasto Rzew.

Tak naprawdę już pod koniec lutego 1942 roku, chociaż operacja rzewsko-wiaźmiańska trwała formalnie do kwietnia, było wiadomo, że Rosjanom się nie udało, że front zachodni i front kaliniński nie zrealizowały postawionych zadań.

A Rzew pozostał w niemieckich rękach.

Ale skoro wiaźma i rzew pozostawały w niemieckich rękach, Moskwa była zagrożona i Stalin mówił Żukowowi i każdemu, kto chciał słuchać.

większość ugrupowań nieprzyjaciela będących na ich tyłach i znacząco poprawili sytuację niemieckiej 9 Armii w rejonie Rzewa.

Ten łuk rzewski spuchł, rozszerzył się na niemiecką korzyść.

Nadal Smoleńsk, Wiaźma, Rzew to była jedyna magistrala kolejowa zaopatrująca IX Armię, III Armię Pancerną i częściowo nawet IV Armię.

Niemożność zdobycia Rzewa, chociaż atakował bezpośrednio Koniew, sprawiła, że Żukow stracił dowództwo Frontu Zachodniego i został zastąpiony przez Koniewa, ale oczywiście sam dostał kopa w górę.

Żukow dostał kopa w górę za to, że nie potrafił poprawnie koordynować działań własnego frontu i szerzej całego ugrupowania w II Bitwie o Rzew, a więc tej operacji grzackiej, operacji rzewsko-syczewskiej.

Celem było oczywiście zniszczenie niemieckiego klina, zdobycie rzewa, syczewki, stworzenie warunków pozwalających do uderzenia na Wiaźmę, aby wreszcie wypchnąć Niemców spod Moskwy.

Czasem te walki w lipcu, a właściwie w sierpniu, przede wszystkim w sierpniu, wrześniu 1942 roku, nazywa się drugą bitwą o Rzew.

Koniew armiami frontu kalinińskiego uderzył bezpośrednio z północy na południe, wprost na Rzew.

Tam zrodziła się kolejna legenda tego koszmaru rzewa.

Model w styczniu 1942 roku, kiedy jego generałowie chcieli uciekać z Rzewa, powiedział panowie, Rosjanie mają tak samo źle jak my.

Koniew walił głową w mur, ograniczył częściowo niemiecki przyczółek na północ od Wołgi w rejonie samego Rzewa.

29-ta, 16 tysięcy wyeliminowanych i wreszcie 30-ta armia, która de facto w sierpniu i wrześniu 1942 roku, atakując bezpośrednio na Rzew, straciła 100 tysięcy żołnierzy.

Można powiedzieć, Koniew był takim samym rzeźnikiem jak Żukow, a w nagrodę za niezdobycie Rzewa został dowódcą Frontu Zachodniego.

I nie zdobywamy wcale rzewa.

To uderzenie na północ od Syczewki, które czasowo przecięło magistralę kolejową Rzew-Syczewka, także zostało przez Niemców skutecznie sparowane.

Wtedy, pod koniec 1942 roku, wojska radzieckie znajdowały się na północnych przedmieściach Rzewa.

Ale Rzew nadal był w niemieckich rękach.

Trzeba było się cofnąć w kierunku Bramy Smoleńskiej, zostawić Rzew i Wiaźmę, a tym samym oddać Rosjanom obszar operacyjny obrony Moskwy, o który tak zaciekle walczyli w 1942 roku.

Oddał Rzew, oddał Wiaźmę.

To była operacja o kryptonimie Bawuł, czasem też nazywana Szóstą Bitwą o Rzew w marcu 1943 roku.

Zdobycie wyzwolenia Rzewa, a raczej tego co z niego zostało 3 marca 1943 roku.

W październiku 1941 roku konsekwencje tej katastrofy Rosjanie zwalczali aż do marca 1943 roku, wydając Niemcom trzy zasadnicze bitwy o Rzew.

A zatem krócej bronili odcinka między Witebskiem a Berlinem niż 15 kilometrów do Rzewa między styczniem 1942 a marcem 1943.

Niemcy mogli trzymać rzew, ale stopniowo przewaga jednej strony nad drugą narastała.

I koniec końców Rzew jest symbolem.

rzew poświęcenia.