Mentionsy

Marszałek Iwan Koniew, dowódca radzieckiego I Frontu Ukraińskiego, którego to armie z obszaru Małopolski nacierały na kierunku śląskim, istotnie przekierował część swojego potencjału w styczniu 1945 roku na kierunek krakowski.

I ostatecznie trzeba było wysiłku dwóch radzieckich frontów, tudzież części owych frontów, I Frontu Ukraińskiego i IV Frontu Ukraińskiego, aby ostatecznie opanować prowincję górnośląską.

Słowacja ma być zajmowana przez wojska IV Frontu Ukraińskiego, które mogą współdziałać bardziej na południu, na obszarze Słowacji, z II Frontem Ukraińskim.

Będzie naciskana mniej, bo i lewe skrzydło I Frontu Ukraińskiego i siły zasadnicze IV Frontu Ukraińskiego, którym to frontem dowodzi generał Pietrow, one są nieporównywalnie mniejsze niż ten najważniejszy taran Koniewa.

Frontu Ukraińskiego.

Dopiero 15 stycznia rusza ofensywa czwartego frontu ukraińskiego.

W praktyce tylko 5 Armia Gwardii z tej pierwszej masy uderzeniowej frontu swoimi siłami zasadniczymi przez Częstochowę, Olesno kieruje się w kierunku Opola czy Brzegu.

Tym armiom idącym czołowo ze wschodu mają rękę podać także wojska obchodzące Górny Śląsk, które wykorzystają to, że Niemcy zostali rozbici bardziej na północy i tutaj nie mają żadnego zwartego frontu.

Niemcy wycofują się ze środkowej Słowacji i dzięki skróceniu frontu, dzięki odwrotowi ze Słowacji przerzucają na Górny Śląsk kolejne dywizje.

Że nawet jeżeli jego lewe skrzydło zaległo, ta 59-60 Armia, 38 Armia 4 Frontu Ukraińskiego od wschodu nie wykonują swoich zadań dobrze.

Jednocześnie uderzają wojska na styku I Frontu Ukraińskiego, IV Frontu Ukraińskiego.

Ani wojska generała Pietrowa z 4 Frontu Ukraińskiego, to jest 1 Armia Gwardii i 38 Armia, ani lewe skrzydło Koniewa w postaci 60 Armii nie osiąga zamierzonych rezultatów.

Tak jak wojska IV Frontu Ukraińskiego przeprowadzają tzw.

Koniec końców generał Pietrow, dowódca czwartego frontu ukraińskiego straci stanowisko.

Ale to jest efekt niepowodzeń czwartego frontu ukraińskiego, bo on już powinien walczyć w Czechach, a utknął na Śląsku Cieszyńskim.

30-31 marca po ciężkich walkach Armia Czerwona zdobywa Racibórz i nadal w tych działaniach zaangażowane jest lewe skrzydło I Frontu Ukraińskiego siłami przede wszystkim 59 i 60 Armii i siły zasadnicze IV Frontu Ukraińskiego.

Działania zaczepne 4 Frontu Ukraińskiego.

To było takie zwycięstwo, że dowódca frontu stracił stanowisko, mimo że przecież jego armie stopniowo zajmowały kolejne miasta.

W całej pierwszej fazie operacji sandomiersko-odrzańskiej, bo ona czasami tak jest nazywana, straty I Frontu Ukraińskiego sięgnęły 115 tys.

Znacznie później niż planował, bo ku zdumieniu dowództwa I Frontu Ukraińskiego, ale i szerzej radzieckiej stawki kwatery głównej naczelnego dowództwa.