Mentionsy

Historia i podróże w Miejsca Nieoczywiste
04.11.2025 07:30

Kto i dlaczego wyleciał przez okno we Wrocławiu? (Podcast, Odcinek #152)

W sierpniu 1418 roku we Wrocławiu doszło do zbrojnego wystąpienia mieszczan przeciw władzom miasta i zwolennikom cesarza Zygmunta Luksemburskiego. Bunt zakończył się zabiciem kilku rajców oraz wyrzuceniem ich z okien ratusza. Wydarzenia te miały miejsce w czasie narastających napięć społecznych i religijnych, związanych z ruchem husyckim oraz kryzysem władzy kościelnej.

W 1420 roku do miasta przybył Zygmunt Luksemburski, który nakazał ukaranie uczestników buntu. Trzydzieści osób zostało straconych, a kolejne trzydzieści skazano na wygnanie. Wrocław, pozostający wówczas w granicach Królestwa Czech, stał się jednym z pierwszych ośrodków w regionie, w których echo reformacji husyckiej przybrało gwałtowną formę.

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 6 wyników dla "Zygmunt Luksemburski"

Są to lata, kiedy Jan Luksemburski odnosił największe sukcesy dyplomatyczne i militarne.

Król zawarł przymierze z zakonem krzyżackim, wymierzone przeciwko Władysławowi Łokietkowi, a w Toruniu przekazał krzyżakom Pomorze, natomiast mazowiecki książę, Wańko z Płocka, uznał się lennikiem Jana Luksemburskiego.

Henryk VI Dobry zmarł pod koniec 1335 roku, a Wrocław przeszedł pod panowanie dynastii luksemburskiej.

W 1337 roku Nanker zdążył wykląć króla Jana Luksemburskiego, a sam później stał się gorliwym zwolennikiem polityki papieskiej.

W 1420 roku do Wrocławia przybył Zygmunt Luksemburski, król rzymski i węgierski, dziedzic tronu czeskiego, który w tym samym roku miał przyjąć koronę króla Czech.

Jednak znaczenie tych wydarzeń dostrzegał król, późniejszy cesarz rzymski, Zygmunt Luksemburski, który w 1420 roku nakazał ścięcie Jana krasy.

0:00
0:00