Mentionsy
Historia i podróże w Miejsca Nieoczywiste
04.11.2025 07:30

Kto i dlaczego wyleciał przez okno we Wrocławiu? (Podcast, Odcinek #152)

W sierpniu 1418 roku we Wrocławiu doszło do zbrojnego wystąpienia mieszczan przeciw władzom miasta i zwolennikom cesarza Zygmunta Luksemburskiego. Bunt zakończył się zabiciem kilku rajców oraz wyrzuceniem ich z okien ratusza. Wydarzenia te miały miejsce w czasie narastających napięć społecznych i religijnych, związanych z ruchem husyckim oraz kryzysem władzy kościelnej.

W 1420 roku do miasta przybył Zygmunt Luksemburski, który nakazał ukaranie uczestników buntu. Trzydzieści osób zostało straconych, a kolejne trzydzieści skazano na wygnanie. Wrocław, pozostający wówczas w granicach Królestwa Czech, stał się jednym z pierwszych ośrodków w regionie, w których echo reformacji husyckiej przybrało gwałtowną formę.

Jana Husa Nanker Karola Luksemburczyka Radę Miejską Jan Luksemburski Henryk VI husyckich Jakoba Kreuzberga Nikolas Freiberger Nikolas Faustiling Władysławowi Łokietkowi Zygmunt Luksemburski Nikolas Neumarkt Radzie Luksemburczyka

Szukaj w treści odcinka

Wyczyść
Znaleziono 3 wyniki dla "Karola Luksemburczyka"

W zamian za uznanie zwierzchności Luksemburczyka, książę otrzymał w dożywotnie władanie ziemię kłodzką oraz znaczną rentę pieniężną jako osobiste uposażenie.

Siedemnastotysięczne miasto było drugim po Pradze miastem Królestwa Czech, co więcej, ulubionym miastem cesarza Karola Luksemburczyka.

Burmistrz i rajcowie straceni zostali ceremonialnie mieczem, który niegdyś za wierność miasto otrzymało od króla i cesarza Karola Luksemburczyka, a akt ten był wyraźnym symbolem upokorzenia władzy cesarskiej.

Ostatnie odcinki