Mentionsy

że niegdyś w wyniku presji wywieranej przez miejski patrycjat, księżę wrocławski Henryk VI Dobry w 1327 roku zawarł porozumienie z królem Czech Janem Luksemburczykiem.

Są to lata, kiedy Jan Luksemburski odnosił największe sukcesy dyplomatyczne i militarne.

Król zawarł przymierze z zakonem krzyżackim, wymierzone przeciwko Władysławowi Łokietkowi, a w Toruniu przekazał krzyżakom Pomorze, natomiast mazowiecki książę, Wańko z Płocka, uznał się lennikiem Jana Luksemburskiego.

Henryk VI Dobry zmarł pod koniec 1335 roku, a Wrocław przeszedł pod panowanie dynastii luksemburskiej.

Sytuację dodatkowo zaostrzył konflikt trwający w latach 1337-1341 między biskupem Nankerem, reprezentującym metropolię gzięźnieńską i polskie interesy, a królem czeskim Janem Luksemburczykiem, wspieranym przez niemieckie mieszczaństwo.

Biskup Nanker, właściwie Jan Kłoda herbu Okrza, urodził się około 1270 roku w Kamieniu, dzisiejszej dzielnicy Piekar Śląskich.

W 1337 roku Nanker zdążył wykląć króla Jana Luksemburskiego, a sam później stał się gorliwym zwolennikiem polityki papieskiej.

Jana Chrzciciela w tym mieście.

Polskojęzyczni mieszkańcy miasta stanowili zbyt małą siłę, by wpłynąć na wynik wojny o Śląsk trwającej w latach 1345-1348, a prowadzonej przez króla Kazimierza Wielkiego, który kilkakrotnie oblegał wrocławskie mury przeciwko Janowi i Karolowi Luksemburczykom.

W 1420 roku do Wrocławia przybył Zygmunt Luksemburski, król rzymski i węgierski, dziedzic tronu czeskiego, który w tym samym roku miał przyjąć koronę króla Czech.

Jednak delikatnie z opinią mistrza chciałbym się nie zgodzić, choć w nauce Jana Husa istotną sprawę odegrały sprawy narodowe.

Jan Hus, czeski teolog i reformator, nie głosił równości stanów w sensie społecznym.

W kontekście średniowiecznym równość stanów była pojęciem obcym i nieobecnym w naukach Jana Husa.

Więc czy istnieje sztywny związek pomiędzy śmiercią Jana Husa a wydarzeniami we Wrocławiu?

oraz także wymiar społeczny, walka przeciwko uprzywilejowanym stanom feudalnym, w tym nawet hierarchii kościelnej, patrycjuszom i książętom, choć nie był, jak powiedziałem, on głoszony bezpośrednio przed Jana Husa.

Jednak znaczenie tych wydarzeń dostrzegał król, późniejszy cesarz rzymski, Zygmunt Luksemburski, który w 1420 roku nakazał ścięcie Jana krasy.