Mentionsy

Od momentu, kiedy został Karol Wojtyła metropolitą krakowskim, zaczęli działać w kierunku cofnięcia tego zakazu świętego oficjum.

Papież, który uwierzył, czyli w podtytule Jak Karol Wojtyła przekonał Kościół do kultu Bożego Miłosierdzia.

Bo to jest, jak powiedziałam, drugie wydanie książki, która w całości poświęcona jest roli Karola Wojtyły, Jana Pawła II właśnie w propagowaniu, w rozwoju kultu Bożego Miłosierdzia, bo pisząc biografię siostry Faustyny,

Doszłam do przekonania, że naprawdę bez Karola Wojtyły, już właśnie specjalnie podkreślam, nie tylko Jana Pawła II, nie wiadomo jak ta historia by się dalej potoczyła, gdy chodzi o spełnienie wszystkich życzeń Jezusa związanych z formami kultu Bożego Miłosierdzia, ale również beatyfikacja i kanonizacja siostry Faustyny.

Wiemy, że Karolowi Wojtyle, Janowi Pawłowi bardzo zależało na ustanowieniu tego święta i powiedzieliśmy, że Faustyna spotkała się z nim w tej wizji, że zobaczyła go w tej wizji, a wiemy, że na pewno spotkała się z nim głęboko duchowo.

No więc zanim Jan Paweł II, Karol Wojtyła był tak przekonany, jak my teraz brzmimy, że jesteśmy przekonane, jak to się podziało, jak jego droga do tego momentu wyglądała?

Którego poznał Karol Wojtyła w czasie wojny.

Natomiast Karol Wojtyła już wtedy był seminarzystą.

I wtedy dowiedział się właśnie Karol Wojtyła o Faustynie, o Łagiewnikach, o tym dzienniczku.

I to jest ciekawe, że dla niego pisał ksiądz Karol Wojtyła.

Dlatego, że Sapieha nie był przeciwny, potem mamy właśnie arcybiskupa Baziaka, a potem już wiemy Karol Wojtyła, kardynał Macharski, kardynał Dziwisz.

Więc gdy chodzi o Karola Wojtyły, jak powiedziałam, on rok później został biskupem pomocniczym w Krakowie i to też jest bardzo symboliczne i niezwykle ciekawe.

Karol Wojtyła?

Karol Wojtyła jako właśnie biskup pomocniczy.

I wracając do Karola Wojtyły, jeśli można.

To się zmienia w czasie Soboru Watykańskiego II, kiedy polscy biskupi jadą do Rzymu i między innymi na wszystkich sesjach Soboru jest Karol Wojtyła, najpierw jeszcze jako pomocniczy, a potem zostaje już wiemy metropolitą krakowskim.

Ja miałam okazję czytać w archiwum archidiecezji krakowskiej listy, korespondencję pomiędzy Karolem Wojtyłą, a właśnie księdzem Descurem.

Kiedyś napisał Wojtyła do deskury, jak dobrze, że ciebie mam.

I oni obaj w czasie właśnie Soboru Watykańskiego II, od momentu kiedy został Karol Wojtyła metropolitą krakowskim, zaczęli działać w kierunku cofnięcia tego zakazu świętego officium.

I w 1964 roku, to było w czasie trzeciej sesji Soboru Watykańskiego II, właśnie ksiądz Deskur zorganizował takie szybkie, krótkie spotkanie w kuluarach, spotkanie Karola Wojtyły z sekretarzem ówczesnego świętego oficjum, czyli kardynalem Ottawianim.

I wówczas to właśnie Wojtyła miał zadać pytanie, czy można cofnąć tą notyfikację, na co, to są różne tam wersje, ale na co miał Ottawiani no tylko spuścić głowę, dając do zrozumienia, że nie ma takiej możliwości.

I potem zresztą Karol Wojtyła już później miał takie lekkie pretensje do zgromadzenia do siostry Beaty Piekut, która później była bardzo mocno zaangażowana w tę pracę przy też procesie beatyfikacyjnym.

I tutaj wypływa nam też ten wątek tego Karola Wojtyły, biskupa, który niesamowicie dużo ryzykuje, jest odważny i jest dyplomatą jednocześnie dużym.

Karol Wojtyła właśnie doprowadził do tego.

Karol Wojtyła postarał się, kilka lat na to czekał, żeby jego dawny wykładowca, ksiądz profesor Ignacy Różycki, żeby zgodził się recenzować dzienniczek, bo on się postarał też znowu przez deskura i nie tylko w Watykanie o to, żeby był nie jeden cenzor, teraz tego dzienniczka siostry Faustyny, pism jej w ogóle wszystkich, tylko żeby było dwóch i żeby jednym był Polak z uwagi na specyfikę, no właśnie polską i tak dalej.

Także Wojtyła musiał też cierpliwie nad nim pracować, żeby on w końcu wziął i przeczytał ten odpis, prawda?

A ten Karol Wojtyła, on na tyle jest osadzony w Bogu już jako młody kapłan, że on wie, ja jestem kimś, ja jestem synem najwyższego, adoptowanym jego dzieckiem, ale mam godność dziecka Bożego, ja chcę mu służyć jak najlepiej, nieważne.

Dlatego, że wydaje mi się, że wtedy jeszcze, chociaż nie mam tej pewności oczywiście, ale większość z nas tak nie patrzyła na Karola Wojtyły przez pryzmat właśnie Bożego Miłosierdzia.

Bo rzeczywiście jak spojrzeć z tej dłuższej perspektywy na drogę właśnie Karola Wojtyły właśnie w tej perspektywie Bożego Miłosierdzia, to ja też nie mam żadnej wątpliwości, że on był po to.

I Karol Wojtyła tutaj ogromną, ogromną rolę odegrał.

Czyli właśnie siostra Faustyna, ksiądz Michał Sopoćko i na pewno Karol Wojtyła.

Kardynał Wojtyła udał się na konklawę, to jego przyjaciel, wówczas jeszcze biskup Andrzej Maria Deskur, dostał bardzo poważnego wylewu i od tej pory jeździł już na wózku inwalidzkim, już był osobą niepełnosprawną.

I Karol Wojtyła rzeczywiście i o tym mówił, i zapiski też o tym mówią, że miał świadomość, że to jest ta ofiara, którą złożył jego przyjaciel w związku z jego właśnie wyborem na papieża.

I właśnie Karol Wojtyła miał tego świadomość, zresztą zachowały się takie zapiski przejmujące, dotyczące właśnie tej choroby kardynała de Scura.

Papież Karola, który zostaje Piotrem, bardzo go wspiera.

W zastępstwie prymasa Wyszyńskiego pojechał tam do tej kole walency, pojechał właśnie arcybiskup Wojtyła zamiast Wyszyńskiego i rozmawiali na temat świętej Faustyny i ona mu wtedy powiedziała, siostry Faustyny jeszcze, i ona mu wtedy powiedziała, żeby właśnie poszukać oryginalnych pism siostry Faustyny.

Zresztą Wojtyła mówił, że chodzimy jak po szkle.

Czym siostra Faustyna żyła i czym była zaoferowana, ale też i o roli Jana Pawła II, a wcześniej Karola Wojtyły w doprowadzeniu do po pierwsze beatyfikacji, po drugie kanonizacji siostry Faustyny i też w rozwoju kultu Bożego Miłosierdzia.

A najpierw jako właśnie arcybiskup kardynał Karol Wojtyła, to nie wiadomo jak by się potoczyła sprawa właśnie rozwoju kultu Bożego Miłosierdzia, beatyfikacji, kanonizacji siostry Fausty.

I przypomina mi się jeszcze taki zapis z kronik naszych tutaj siostrzanych, jak przychodził młody Karol Wojtyła, młody ksiądz,