Mentionsy

Kochani, witamy Was, pozdrawiamy serdecznie z Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie Łagiewnikach, gdzie mamy tą wielką radość czytać dla Was i komentować, interpretować i wyjaśniać Dzienniczek Św.

Papież, który uwierzył, czyli w podtytule Jak Karol Wojtyła przekonał Kościół do kultu Bożego Miłosierdzia.

Bo to jest, jak powiedziałam, drugie wydanie książki, która w całości poświęcona jest roli Karola Wojtyły, Jana Pawła II właśnie w propagowaniu, w rozwoju kultu Bożego Miłosierdzia, bo pisząc biografię siostry Faustyny,

Doszłam do przekonania, że naprawdę bez Karola Wojtyły, już właśnie specjalnie podkreślam, nie tylko Jana Pawła II, nie wiadomo jak ta historia by się dalej potoczyła, gdy chodzi o spełnienie wszystkich życzeń Jezusa związanych z formami kultu Bożego Miłosierdzia, ale również beatyfikacja i kanonizacja siostry Faustyny.

Niby wiesz, no niby wiesz, że on był odważny, ale jak widzisz szczegół za szczegółem i ile on ryzykował, to dopiero wtedy doceniasz ogrom tego, jakiego człowieka nam Pan Bóg dał, jak mocnego przywódcę i Bożego człowieka, tak pewnego Pana Boga i tak gdzieś złączonego z Nim, że on wiedziony wewnętrznym przekonaniem o świętości Faustyny ryzykował.

Mógł ogłosić ustanowienie święta Bożego Miłosierdzia w całym kościele, bo jakby warunkiem była właśnie kanonizacja.

Pisze o święcie Bożego Miłosierdzia, potem jest jej kanonizacja, a Jan Paweł II ogłosił przecież to święto w kościele powszechnym na zakończenie mszy świętej kanonizacyjnej.

Jest również wyrażone przez Jezusa życzenie wprowadzenia święta Bożego Miłosierdzia i bardzo często Jezus mówi o tym.

Bodajże 23 razy w dzienniczku pojawia się właśnie też odniesienie Pana Jezusa do tych przyrzeczeń związanych, z obietnic związanych ze ustanowieniem święta Bożego Miłosierdzia, ale bardzo mocno przynagla właśnie siostrę Faustynę do działania.

Miał nabożeństwo do Bożego Miłosierdzia od kilkudziesięciu lat.

Rozesłał do polskich biskupów ankietę, w której prosił o odpowiedź na pytanie, co sądzą w ogóle na temat nabożeństwa do Bożego Miłosierdzia, które się rozwija, prawda, czy jest zgoda.

W ogóle może taka dygresja, ale naprawdę Kraków miał szczęście do arcybiskupów metropolitów, gdy chodzi o kult Bożego Miłosierdzia.

Kiedy w marcu 1959 roku Święte Oficjum ogłosiło publicznie ten swój dekret, notyfikację zakazującą kultu Bożego Miłosierdzia w formach

Późniejszy ksiądz właśnie Deskur, a w czasie wojny właśnie już był też zafascynowany i faustyną ideą Bożego Miłosierdzia.

Że nie pozwalamy praktykować kultu Bożego Miłosierdzia według form przekazanych przez siostrę Faustynę.

Natomiast w tej pierwszej wersji było również o tym, że nie zgadza się również Święta Oficja na wprowadzenie Święta Bożego Miłosierdzia.

Ale oczywiście to było jedno z drugim związane, ale też była mowa o Święcie Bożego Miłosierdzia, tak?

To było duże upomnienie dla księdza Sopoćki, żeby on miał zakaz też już działania na rzecz wprowadzenia Święta Bożego Miłosierdzia.

Ale to też ksiądz Sopoćko już od czasu przedwojnym mówił o tym, znaczy działał na rzecz tego, żeby wprowadzić Święto Bożego Miłosierdzia.

Gdyby zacząć od beatyfikacji, wszyscy by wiedzieli, skąd się wzięło Święto Bożego Miłosierdzia, prawda?

To się nazywa Nabożeństwo do Bożego Miłosierdzia.

No on był naprawdę czcicielem tego Bożego Miłosierdzia od początku.

Jeżeli on od połowy lat sześćdziesiątych odmawiał codziennie koronkę do Bożego Miłosierdzia.

A ten Karol Wojtyła, on na tyle jest osadzony w Bogu już jako młody kapłan, że on wie, ja jestem kimś, ja jestem synem najwyższego, adoptowanym jego dzieckiem, ale mam godność dziecka Bożego, ja chcę mu służyć jak najlepiej, nieważne.

Dlatego, że wydaje mi się, że wtedy jeszcze, chociaż nie mam tej pewności oczywiście, ale większość z nas tak nie patrzyła na Karola Wojtyły przez pryzmat właśnie Bożego Miłosierdzia.

I właśnie tam powiedział, że zadaniem jakie przed nim postawił Bóg jest głoszenie światu Bożego Miłosierdzia w tej sytuacji świata jaka jest.

Bo rzeczywiście jak spojrzeć z tej dłuższej perspektywy na drogę właśnie Karola Wojtyły właśnie w tej perspektywie Bożego Miłosierdzia, to ja też nie mam żadnej wątpliwości, że on był po to.

Bożego Miłosierdzia, czyli trwa to lat kilkadziesiąt i jego rola bezwzględnie jest ogromna na tej drodze.

Pierwszym, który publicznie nazwał Jana Pawła II apostołem Bożego Miłosierdzia był Benedykt XVI, rok po śmierci papieża.

I to w ogóle dla mnie też jest przedziwne, że mnie się wydaje, że my jakbyśmy też powoli odkrywali, że Jan Paweł II właśnie był tym apostołem Bożego Miłosierdzia.

Od tego momentu chyba jeszcze bardziej zaczęto... Wigilia Święta Bożego Miłosierdzia.

Wigilia Święta Bożego Miłosierdzia, tak.

Więc rzeczywiście to był apostoł Bożego Miłości, a tak jak siostra mówi, rzeczywiście w wielu kościołach tak jest i ludzie to czują i ludzie to wiedzą, wiemy i czujemy, ale siostro przecież wybiegnę, wybiegnę w przód.

która widzi jak dwie osoby i tam daje inicjały swój i księdza Sopoćki wbijają dwa słupy pod świątynię Bożego Miłosierdzia, którą można rozpatrywać i w sensie takim symbolicznym jako kultu Bożego Miłosierdzia i w sensie świątyni, która stanęła i jest mowa o trzeciej ręce, która wykańcza.

Wybitne pokazanie jego połączenia z tajemnicą Bożego Miłosierdzia.

Tak, ta postać de Scura też jest dla mnie taka wzruszająca, bo ta ich przyjaźń to nie była tylko wokół wątku Bożego Miłosierdzia skupiona, ale też była taka czysto ludzka i...

Która też odegrała ogromną rolę właśnie w doprowadzeniu do, jak powiedziałyśmy, wycofania tej notyfikacji, a później w rozwoju kultu Bożego Miłosierdzia.

Jednej strony święta Bożego Miłosierdzia, a z drugiej strony beatyfikacji siostry Faustyny.

W kurii coś pozałatwiać, ale mogę ofiarować swoje cierpienie, zgodzić się, przyjąć wszystko, co tylko trzeba, jakiekolwiek cięże trzeba unieść, żeby jakaś moc Boża mogła działać w sercach ludzkich, żeby się otwierały na tę prawdę, przyjęły to w końcu i żeby cały Kościół mógł czerpać ze Święta Bożego Miłosierdzia.

Dobro ogromne, które wypływa z praktykowania tych różnych nabożeństw i ze Święta Bożego Miłosierdzia przede wszystkim.

I to wszyscy kapłani, których spotkałam w życiu, jakoś, którzy się otarli o ten kult Bożego Miłosierdzia, mi dawali takie świadectwa.

No i o święcie Bożego Miłosierdzia.

Czym siostra Faustyna żyła i czym była zaoferowana, ale też i o roli Jana Pawła II, a wcześniej Karola Wojtyły w doprowadzeniu do po pierwsze beatyfikacji, po drugie kanonizacji siostry Faustyny i też w rozwoju kultu Bożego Miłosierdzia.

A najpierw jako właśnie arcybiskup kardynał Karol Wojtyła, to nie wiadomo jak by się potoczyła sprawa właśnie rozwoju kultu Bożego Miłosierdzia, beatyfikacji, kanonizacji siostry Fausty.

Naprawdę tutaj jego rola jest nie do przecenienia i mówienie o nim, że on rzeczywiście jest, był tym apostołem Bożego Miłosierdzia jest jak najbardziej uzasadnione, prawdziwe po prostu.

To był naprawdę wielki orędownik, wielki czciciel przede wszystkim Bożego Miłosierdzia, bo on sam praktykował to nabożeństwo.

Wiemy, że od lat 60-tych już modlił się koronką do Bożego Miłosierdzia, więc to był człowiek modlitwy i działania, gdy chodzi o Boże Miłosierdzie.

Całe moje życie głoszenia Bożego Miłosierdzia nawiązuje do tej homilii.

Ale światło Bożego Miłosierdzia, które Bóg zechciał niejako powierzyć światu na nowo poprzez charyzmat siostry Faustyny, będzie rozjaśniało ludzkie drogi w trzecim tysiącleciu.

Ty zaś, Faustyno, darze Boga dla naszej epoki, darze polskiej ziemi dla całego Kościoła, wyjednaj nam, abyśmy mogli pojąć głębie Bożego Miłosierdzia.