Mentionsy

Ania jest psychoterapeutką pracującą w nurcie integracyjnej terapii doświadczeniowej i głównie opiera się w swojej pracy na terapii schematów, na IFS-ie, czyli systemie wewnętrznej rodziny, EMDR oraz brain spottingu.

I właśnie o IFS-ie i terapii schematów, które Ania integruje, dzisiaj rozmawiamy.

Przykładem tego, jak również za pomocą autoterapii można sobie pomóc, bo rozmawiamy z Anią też o tym, co zrobić, jeżeli nie stać nas na psychoterapię, nie mamy dostępu do terapeutów pracujących w nurcie IFS czy terapii schematów i chcemy od czegoś zacząć.

A teraz już nie przedłużam, tylko zapraszam Was do tej fascynującej rozmowy przenikniętej historiami z gabinetu i praktycznymi narzędziami z terapii schematów i z IFS, czyli systemu wewnętrznej rodziny, czyli rozmowy z Anią Czarnecką.

w IFS, czyli Internal Family System w terapii systemu wewnętrznej rodziny, powiedzielibyśmy, że to jest taka część takiego małego menadżera, który zarządza tutaj z jednej strony wnętrzem tej dziewczynki, a z drugiej tak stara się nie doprowadzić do katastrofy, żeby mama się jeszcze bardziej nie udepresyjniła i tak naprawdę w tym samym, żeby jej nie straciła.

I tutaj działają techniki wyobrażeniowe, o których wiem, że już mówiłam w Twoim podcaście, ale w IFS jest jeszcze coś, co mi się bardzo podoba i uważam, że to działa.

Powiedziałaś o IFS-ie, powiedziałaś o rytuałach, jakoś chciałabym cię tak, bo myślę sobie, że to jest bardzo ciekawe, więc chciałabym cię podpytać o to, co to są za rytuały takie właśnie korzystające z technik wyobrażeniowych, kiedy przychodzi do ciebie pacjent, pacjentka z takim mocno wygnanym właśnie ja, z jakimś urazem.

I to, co ja słyszę, co jest różnicą chyba znaczącą między terapią schematów a IFS-em, jest aspekt integracji.

Bo jak mówisz o IFS-ie, to tam jest jakiś element domknięcia.

który nie zatrzymuje się na tym, że już wiem, gdzie jest moje selfie, już wiem, gdzie jest moja zdrowa dorosła, tylko jeszcze następuje jakieś takie symboliczne domknięcie, co daje mi od razu do myślenia, że może dlatego się wykorzystuje IFS na przykład w terapii psychodelicznej.

No bo w pewnym sensie ten aspekt właśnie jakiegoś abstrakcyjnego, wyobrażeniowego procesu, który się potem integruje i domyka, no jest też częścią metodologii IFS-u.

Bo może nas słucha ktoś, kto nie ma możliwości udania się na psychoterapię, na terapię schematów, na terapię prowadzoną właśnie w nurcie IFS, ale chce zrobić jakiś właśnie pierwszy krok, który będzie autoterapeutycznym zbudowaniem tego stabilnego centrum, tego ja, tego self.

kiedy słucham ciebie i myślę sobie, jakie to jest spójne też w ogóle z tym, jak ja myślę o pracy z drugim człowiekiem tak pomocowo, więc coś mi mówi, że ta IFS jeszcze wróci do mnie.