Mentionsy

Ale muszę się przyznać, pani Anno, że kiedy pochyliłem się nad życiorysem Ewy Kuryluk...

W przypadku Ewy Kuryluk jest trochę inaczej, bo mówimy o artystce, która świetnie się ma i teraz muszę wyjaśnić, dlaczego o niej, bo nie ukrywam, że ja byłam inspiracją do tego spotkania.

I to znalazła pani w malarskie Ewy Kurylu?

I to, że pan to przywołuje, jest bardzo ważne w kontekście twórczości Ewy Kuryluk, związanej z owymi instalacjami, które tak zafascynowały redaktorów.

Mało tego, co ja jeszcze znalazłam u Ewy Kuryluk, co jest bezpośrednim powodem do tego, że się dzisiaj spotykamy.

Między innymi tom Ewy Kuryluk.

A drugi znaczący cykl malarstwa Ewy Kuryluk z lat 70. nosi tytuł ekrany.

I można to w przepiękny sposób pokazać i liczę, że tu kuratorzy sztuki naprawdę wykorzystają, choć nie ukrywam, że w zeszłym roku w Zopocie była znakomita, też taka retrospektywna jej wystawa, ale celebrowanie osiemdziesiątki i na pewno pani Ewy Kurluk się to po prostu należy.

Pomagał Żydom, o czym już mówiłam, ale także był członkiem AK, publikował informacje, biuletyn informacyjny, więc jakby chcę pokazać, że to była bardzo złożona postać, a ze swojej natury, co wiemy z wypowiedzi pani Ewy Kurluk, był pacyfistą.

Ale z punktu widzenia Ewy Kuryluk.

To nie żyło się w pałacach i w wielkich luksusach, bo z opowieści pani Ewy Kuryluk wiemy, że mieli tylko dwa pokoje.

Opisana zresztą w pierwszym dziele literackim pani Ewy Kurluk pod tytułem Wiedeńska Apokalipsa.

Więc być może trzeba dzieła Ewy Kuryluk czytać.

A ja tylko dodam, że w 2020 roku powieść Ewy Kuryluk-Pfeluni była nominowana właśnie do tej trzeciej nagrody literackiej Nike.

No i teraz w takim razie wracamy do samej Ewy Kuryluk i jej twórczości.

No i teraz przejdźmy w takim razie do malarstwa Ewy Kuryluk i zacznijmy od tych początków.

Dlatego, że ja nie chcę tłumaczyć pani Ewy Kurluk, ale ja widzę związki.

niewykluczone, że było konsekwencją.

Przygotowałam tutaj jedną z prac pani Ewy Kuryluk.

Dziś, proszę Państwa, o twórczości i o życiu wspaniałej artystki Ewy Kuryluk w Szkole Bardzo Wieczorowej wykłada pani profesorka Anna Adamus-Matuszyńska.

To jest album z wystawy, instalacji pani Ewy Kurluk, wydany w 2009 roku.

Już pokazuję najbardziej chyba znaną instalację pani Ewy Kurluk.

Nawiasem mówiąc, muszę dwa słowa o malarstwie, ponieważ to malarstwo pani Ewy Kuryluk jest bardzo płaskie, tak jak u Dalego zresztą, jest bardzo płaskie, tam się nie czuje przestrzeni, tam się czuje emocje, relacje, ale nie czuje się przestrzeni.

W tych instalacjach zawsze widzimy wizerunki Helmuta i wizerunki pani Ewy.

I co jest istotne, ona jakby łączy w sobie w tych instalacjach tą naszą wrażliwość, ale też i naszą siłę, bo tak jak tu widać w tej instalacji właśnie Teatr Miłości, bo tak się ona nazywa, czyli mówi o miłości Helmuta i Ewy.

I znowu wracam do autobiografizmu pani Ewy.

Są to słowa pani Ewy Kuryluk.

I to wszystko widać w twórczości pani Ewy.

A więc sztuka dla pani Ewy jest po prostu, tak się zastanawiałam, bo jak się zapoznawałam z jej twórczością, którą jestem zafascynowana, nie ukrywam, tak mówiłam, Boże, chciałabym napisać biografię pani Ewy Kuryluk.

I myślę sobie, że pomimo tych doświadczeń z obecnością w życiu pani Ewy Kurluk chorób psychicznych, chyba nadal ona tego nie rozumie, ale któż to rozumie?