Mentionsy

Nazywa się on Tadeusz Berg, po czasie wzięli ślub, więc Anna przejęła jego nazwisko, natomiast Beata pozostała przy swoim.

Nie było jednak tak, że po ślubie ich dwuosobowa rodzina powiększyła się tylko o Tadeusza, bo on też był wcześniej w związku, z którego doczekał się dwóch synów, Patryka oraz Krystiana, a że synowie pozostają pod jego opieką, no to razem z Tadeuszem dołączają do rodziny.

Bergowie cieszą się raczej dobrą opinią wśród sąsiadów, uchodzą za spokojną rodzinę, tacy zwykli ludzie, którzy starają się zapewnić dzieciom dobre warunki życia, oczywiście w miarę możliwości, bo nie są zbyt zamożni.

Tadeusz pracuje na kolei, jest drużnikiem.

Nie pała też sympatią do Tadeusza, uważa, że związek jego i jej mamy to jest jakaś pomyłka, co nieraz bez ogródek manifestuje.

A co dokładnie Beata ma do zarzucenia Tadeuszowi i jego synom?

Według niej chłopcom Tadeusz pozwala na więcej i jest też bardziej opiekuńczy wobec nich.

W praktyce te zakazy wyglądają tak, że Tadeusz i Anna nie przepadają za znajomymi córki i mają obiekcje co do jej spotkań z nimi.

Złość Beaty jest przede wszystkim skierowana w stronę Tadeusza oraz Anny, ale braciom obrywa się przy okazji, bo są tymi, którzy zagarnęli jej przestrzeń i którzy według niej zawsze są lepiej traktowani.

Ona też go czasem odwiedza, ale jednak więcej czasu spędzają w mieszkaniu Bergów.

Bergowie dowiadują się o tym od Krystiana, który pewnego razu podsłuchuje rozmowę siostry i Piotra.

Nadal spotyka się z Piotrem mimo zakazów, ale jest to o wiele trudniejsze, odkąd Anna i Tadeusz otwarcie wyrażają swoje niezadowolenie.

Wraca dopiero pod wieczór, a że syn cały dzień na niego czekał, to już od wejścia zasypuje Tadeusza gradem pytań.

Tadeusz po obiedzie ku rozczarowaniu Krystiana oznajmia, że nie ma już sił na zabawę, ale rozwiązanie nieoczekiwanie oferuje Beata.

Tadeusz od razu pyta, gdzie jest Krystian, ale Beata zbywa go słowami, że nie wie i że to nie jest jej sprawa.

W końcu, gdy Anna i Tadeusz naciskają coraz bardziej, wyznaje, że w szóstkę odwiedzili sąsiednią dzielnicę, czyli Grunwald, gdzie zaplanowali wizytę w monopolowym, a później wspólną libację.

Do mieszkania w suterenie wracają Anna, Tadeusz oraz Beata, która również brała udział w poszukiwaniach.

Tadeusz jest wściekły na swoją pasierpicę, co rusz powtarza, że jeśli to Beata albo jej znajomi skrzywdzili jego syna, to nie wie, co im zrobi.

Obwinia Annę o to, że ją zaniedbywała, a także o to, że razem z Tadeuszem przepijała alimenty, które na Beatę płacił ojciec.

Wspomina również, że Tadeusz przez ostatni rok miał ją molestować.

Tadeusz i Anna, gdy się o tym dowiadują, z miejsca stwierdzają, że już nigdy nie chcą mieć z Beatą do czynienia.

Jeszcze przed Patrykiem rozważali o trucie Anny oraz Tadeusza.

Finalnie padło na Krystiana, ale gdyby ich tak szybko nie ujęto, to kto wie, co stałoby się z Bergami.

Anna i Tadeusz występują w nim jako oskarżyciele posiłkowi i już od samego początku żądają jak najsurowszej kary, bo według nich Beata nie tylko popełniła straszną zbrodnię, ale też w ogóle nie żałuje tego, co zrobiła.

Listy trafiły do Anny i Tadeusza, ale oni wrzucili je gdzieś głęboko na dno szuflady.

Po wyjściu z sali dziennikarze liczą na komentarz ze strony rodziców zamordowanego Krystiana, więc pytają co sądzą o wyroku dla córki, ale Tadeusz kwituje to tylko krótko, to już nie jest nasza córka.