Mentionsy

Nie wiadomo czym dokładnie się tam zajmuje, ale pewnie wykłada towar, może trochę sprząta.

Razem z mamą i młodszą siostrą zajmują mieszkanie na pierwszym piętrze w jednym ze znajdujących się przy Niecałej bloków.

Gdy miała 13 lat, Katarzyna zaszła w drugą ciążę, tym razem z mężczyzną, który wymieniony jest wyłącznie w wyroku sądowym, więc znamy jedynie jego inicjały, JM, dlatego też wymyślę mu imię i będę go dalej nazywać na przykład Januszem.

Im bardziej Adrian chce się od niej odciąć, tym bardziej ona naciska i podejmuje kolejne próby kontaktu.

Jakieś chyba jednak ma, ale zwierza się z nich tylko jednej przyjaciółce, JB, więc nazwijmy ją Joanną, której, jak wynika z zabezpieczonych rozmów na Messengerze, pisze, że jest jakieś 10% szans, że ojcem dziecka jest ktoś inny.

Przez ten natłok obowiązków trochę rzadziej kontaktuje się z Adrianem, a też i on sam z siebie takiego kontaktu nie podejmuje.

Ogólnie każdy oczekuje, że dołoży się przynajmniej finansowo do utrzymania Agnieszki, czym on jest coraz bardziej rozdrażniony i też odczuwa coraz większą presję, aby jakoś rozwiązać tę sprawę, mimo że do tej pory próbował to wszystko wyprzeć.

Nie zamierza ich przyjmować jednocześnie, bo wiadomo jak się dogaduje z Adrianem i uznaje, że po co Janusz ma w ogóle patrzeć na te ich kłótnie.

Dziewczynka na oko ma kilka miesięcy, co najmniej pół roku, ale więcej na jej temat na pewno powie lekarz.

Od razu zostaje objęta opieką, trafia do szpitala, a gdy lekarz zaczyna zdejmować kocyk, aby ją przebadać, okazuje się, że zarówno na nim, jak i na samym foteliku są ślady krwi.

Gdy Marta zabierana jest do szpitala, Katarzyna nadal zajmuje się młodszą córką, a już po odjeździe karetki dołącza do niej jej były partner Grzegorz, czyli tata Marty.

W międzyczasie policjanci podejmują pierwsze ustalenia, zgodnie z którymi Adrian jest oczywiście głównym podejrzanym.

Dlatego najpewniej zabrał ją ze sobą, a następnie oddał w miejsce, gdzie jak uznał, ktoś się nią zajmie.

Mimo tego Miejskie Centrum Pomocy Społecznej chce ją mieć na oku, więc trzy razy w tygodniu matka jest zobligowana do przyjmowania asystenta, który ma za zadanie nadzorować sytuację oraz stan Zuzi.

Opisane trudności mogą skutkować tym, że nie umie on przewidzieć, jakie będą efekty podejmowanych przez niego działań, aczkolwiek według opinii biegłych psychiatrów, jeżeli chodzi o planowanie zabójstwa, to wszystko robił metodycznie i celowo, więc też wiedział, jakie będą tego skutki.

Proszę o jak najmniejszy wymiar kary.