Mentionsy

Niejednokrotnie, tak jak na przykład Trigger, zatrudniał Paula i Vatele jako lekarzy na swoich pracach budowlanych, tak?

Oczywiście te, których nikomu nie trzeba przedstawiać, czyli Paula Berta i Johna Scotta Haldane'a.

Dlatego ich zaznaczyłem na żółto, że oni są uważani za głównych odkrywców, głównych, Paul Bert teoretycznie, a Haldane już doświadczalnie, twórców teorii dekompresji, ale wszyscy ci, którzy byli pod nimi, wnieśli mniejszy lub większy wkład w zrozumienie tej teorii.

Zatrudnił Paula i Vatela, którzy mieli za zadanie, ich zadaniem była opieka medyczna nad tymi robotnikami, którzy u Triggera pracowali.

Ale z jego prac, tak, jak i zarówno z Merikorta, korzystał potem Paul Baird, mocno się na nich wzorował.

I on zobaczył, że ci nurkowi klasyczni, którzy schodzą po te gąbki i wychodzą potem na powierzchnię, mają bardzo podobne objawy, o których pisali na przykład Paul i Wattel w swoich pracach, czyli u robotników pracujących w kesonach.

Pojawiło się to, co u Paula Iwatella.

I Alphonse Jaminet, podobnie jak Paul Vattel czy Trigger, on też sam schodził do tych kesonów, żeby doświadczać tych objawów.

To też się dzisiaj stosuje oczywiście, ale w tych latach były to jakby początki takich zaleceń i z Alfonsa Gala bardzo mocno tutaj to było główne źródło inspiracji dla Paula Berta.

w jakby publikacjach naukowych i to również Paul Baird w swoich pracach wykorzystał.

No i przechodzimy do tych, których znamy, czyli Paula Berta.

Paul Bert to był ogólnie bardzo mądry koleś.

I eksperymentował Paul Bert również na własnym psie, sprężając go do 9 ata, czyli 80 metrów.

Paul Baird zidentyfikował ten gaz jako azot i to on ustalił, że on jest głównie odpowiedzialny za powstawanie choroby kesonowej.

I teraz generalnie Paul Baird był również lekarzem, ale on się zajmował medycyną wysokościową, czyli z niższymi ciśnieniami.

No i oczywiście efekt Paula Berta, czyli toksyczne właściwości tlenu.