Mentionsy

Ale też waszą drugą książką właśnie było kochane równanie profesora Joko Ogawy i to też jest ogromny nakład, 8 tysięcy?

Dwie inne powieści Ogały były wydawane wcześniej w Polsce, ale nie wiem, kiedy ja słyszałam Ogała, to od razu mi gdzieś tam przychodziła na myśl właśnie powieść Ukochane równanie profesora, więc stwierdziłyśmy, to był jeden z tych wyborów takich, kurczę, musimy uzupełniać ten kanon literatury japońskiej w Polsce, po prostu wielu rzeczy brakuje, takich oczywistych

Jakby profesor jest taki, myślę, dużo osób zaczyna przygodę z japońską literaturą, myślę, w ostatnich paru latach właśnie od ukochanego równania profesora.

jakby obu naraz, mamy trochę inne gusty czytelnicze, no ale wiadomo, że będą czasami książki, za którymi ja będę wow, musimy, a Ania będzie totalnie nie i weto, albo na odwrót, ale też są takie, że nie wiem, jedna z nas jest zakochana, a druga stwierdza nie, no to jest bardzo dobre, wydajmy to, ale nie ma tej, no nie wiem, nie musimy co do punkcika oceniać tak samo, ale obie musimy faktycznie to czuć, bo... Jaką chemię z książką?

Na poziomie konstrukcji każda książka ma jakiś tam swój pomysł, więc jest jedna książka, w której na przykład dużo się dzieje w przypisach, więc jakby trochę taka osoba z boku dopowiada też, mi się ta książka bardzo też podobała i teraz mamy dyskusję z Anią, którą gdyby wydać kolejną, na razie wyznaczyłam sobie cel, że chciałabym chociaż na zero wyjść z tą książką, ale to jest jedna z tych książek, która myślę, że nigdy nie będzie ukochanym równaniem profesora.

I na każde ukochane równanie musi być też jakieś insurekto.

Ja tak myślę... Albo estetyzująca i właśnie dlatego ten znowu ten Nobel, jak usłyszałam Han Kang, to ja powiedziałam, no idealny azjatka, idealna azjatka dla Europy, dla Zachodu, bo jest taka estetyzująca.

Wydaje mi się, że ja się bardzo cieszyłam z wygranej dla Han Kang, bo wydaje mi się, że Korea zasłużyła wreszcie na pierwszego Nobla, bo długo, długo, długo.