Mentionsy

Obrazy zostały wypożyczone z Muzeum Polskiego w szwajcarskim Rapperswilu, którego sytuacja jest dość skomplikowana.

Ale też Muzeum Rapperswilu jest konsekwencją powstania styczniowego.

W konkretnej sytuacji 2023 rok to też nagłośnienie sprawy Muzeum Polskiego w Rapperswilu.

Ona się odbiła szerokim echem w mediach i uznaliśmy, że włączymy się to w taki bardziej aktywny sposób, nie dywagując czy i jak to muzeum podtrzymać, tylko pokażemy ten potencjał tego muzeum, włączając tą wybraną część kolekcji, robiąc w scenariuszu miejsce dla kolekcji z Rapperswilu.

W samym Rapperswilu obrazów monachiejczyków jest około 170, ale nam wypożyczono i tak dużą grupę i chyba po raz pierwszy w Polsce zaprezentowano tak duży zbiór malarstwa z Rapperswilu.

Za nazwą Muzeum Polskie w Rapperswilu kryje się ciekawa historia.

Te zbiory, które znalazły się w tym pierwszym Rapperswilu pochodziły od darczyńców.

Władze szwajcarskie za niedużą kwotę wydzierżawiły zamek w Rapperswilu.

I w 1870 roku otwarto Muzeum Polskie w Rapperswilu.

Na uroczyste otwarcie Muzeum Polskiego na Zamku w Rapperswilu przypłynęło statkiem z Zurichu, na którym powiewała polska flaga, dwustu zaproszonych gości.

Szanowni Panowie, Polska, ogołacana systematycznie przez Moskwę ze swych muzeów, bibliotek, pamiątek historycznych, bez rękojmi dostatecznej co do trwałości tych zakładów w innych swych dzielnicach, z wdzięcznością przyjmuje ofiarowane schronienie przez gród Rapperswilu.

Początkowo faktycznie udostępniano je, nawet je wypożyczano, ale w którymś momencie zorientowano się, że to chyba nie jest najlepszy pomysł i postanowiono, że będą wydawane drukiem, oczywiście z opisem krytycznym, archiwalia, które znajdują się w Rapperswilu.

Oczywiście na to zgodę wyraziło jedno z polskich ministerstw i opiekunką tych zbiorów, tego drugiego Rapperswilu właśnie została pani Halina Jastrzębowska.

Zadbano o to, aby młode dziewczyny kończyły szkoły, organizowano bibliotekę, także życie takie skupiało się właśnie wokół muzeum w Rapperswilu.

bo po II wojnie światowej muzeum zostało zamknięte, ponieważ władze nowe w Polsce chciały uczynić z Rapperswilu taki ośrodek propagandy komunizmu na Zachodzie.

I z ich inicjatywy w 1954 roku utworzono Międzynarodowe Towarzystwo Przyjaciół Muzeum Polskiego w Rapperswilu.

i właściwie za głosem serca znalazłam się w Szwajcarii w 1981 roku nie mając pojęcia, że za kilka tygodni wybuchnie stan wojenny i w zasadzie powrót do Polski stanie się dla nas już jako małżeństwa niemożliwy i postanowiłam tutaj zostać, ponieważ studia polonistyczne na studiach słyszałam o Rapperswilu

Julian Godlewski, jego działalność wykraczała daleko poza samo Muzeum Polskie, bowiem w takim samym stopniu przekazywał Muzeum Polskim w kraju bardzo cenne eksponaty, na przykład do zbiorów Zamku Wawelskiego, do Muzeum Narodowego w Warszawie, do odbudowującego się Zamku Królewskiego w Warszawie i wielu innych instytucji, więc jego działalność nie koncentrowała się tylko i wyłącznie na Rapperswilu.

I przyjeżdżał na spotkania fundacji do Rapperswilu.

Nam przekazał swój majątek i umożliwił nam naszą egzystencję w Rapperswilu na zamku.

Drugą taką postacią obok wielu darczyńców Muzeum Polskiego w Rapperswilu jest Iza Landsberger.

W tym czasie wspierała polskich żołnierzy zamkniętych w obozach jenieckich i po wojnie osiadła już na stałe w Szwajcarii, no i właśnie współpracowała z Muzeum Polskim w Rapperswilu.

I tutaj, proszę Państwa, mamy obrazy z Rapperswilu.

Tutaj Państwo widzą fotografie, tu są obrazy, właśnie tak były rozwieszone w Rapperswilu, te obrazy widzieliśmy.

Proszę Państwa, tutaj widzimy w całej okazałości zamek w Rapperswilu, w którym to muzeum się mieściło.

przy rynku głównym w Rapperswilu.

I mam nadzieję, że za półtora roku do dwóch będziemy otwierać kolejne Muzeum Polskie w Rapperswilu.

W tej chwili w tej kamienicy znajduje się biblioteka i w pomieszczeniach tej biblioteki urządzamy małe wystawy, by zaznaczyć nadal naszą obecność w Rapperswilu.