Mentionsy

Rzeczywiście ten czas, który ujęty jest w siódmym tomie dziejów Polski, te 90 lat między elekcją Jana III a śmiercią Augusta III Sasa, to jest czas, kiedy Polska, Rzeczpospolita przestaje być czynnikiem samodzielnym w polityce, a pod koniec tego okresu, a właściwie już można powiedzieć przynajmniej...

To staje pytanie, czy Rzeczpospolita w tamtym czasie w ogóle była jeszcze zdolna prowadzić jakąś aktywną, skuteczną politykę zewnętrzną.

No bo czmychnął do Gdańska zamiast stanąć na czele wojsk, które Rzeczpospolita miała jeszcze.

No ale w starciu z siłą przegrała Rzeczpospolita.

I wtedy właśnie pojawia się koniunktura na budowanie sojuszu, w którym Rzeczpospolita będzie...

I w ten sposób powiedziałbym, że to był ostatni moment, kiedy rok 1718 do 20 mniej więcej, kiedy ostatecznie ta sprawa została pogrzebana, kiedy Rzeczpospolita traci już do końca XVIII wieku, właściwie do Sejmu Wielkiego, bo to był moment odzyskania jakiejś podmiotowości na chwilę.

Po prostu Rzeczpospolita nie była wyspą, nadal nie jest wyspą.

Rzeczpospolita ma swoje tradycje będące częścią europejskiej tradycji.

Tak najprościej można określić motyw ciepłego wspomnienia o czasach, kiedy Rzeczpospolita, choć słaba, stała jakoś nawet nieuszczuplona terytorialnie.

Rzeczpospolita przekroczyła poziom zaludnienia, jaki osiągnęła przed największą katastrofą w swych dziejach, wojną z kozakami i najazdem moskiewsko-szwedzko-siedmiogrodzkim w połowie XVII wieku.