Mentionsy

o czym będziemy mówić, że z opóźnieniem, specjalnie z opóźnieniem i bardzo się cieszymy z tego, że odczekaliśmy te kilka dni, opowiemy Państwu o zabójstwie Charlie'ego Kirka, ale właśnie dzięki temu, że odczekaliśmy kilka dni, nie opowiemy tylko o samym zabójstwie, jak do niego doszło i kto jest sprawcą, ale też jakie już skutki wywołało, jakie są reakcje polityczne, społeczne, więc myślimy sobie, że ten odcinek dzięki temu będzie naprawdę

W przypadku tych debat Charlie'ego Kirka nie było zadanego tematu, można było zacząć mówić o wszystkim, no i on toczył ten spór i to był jego taki flagowy, tak jak mówisz, flagowy okręt, to znaczy te jego...

Jeden z ulubionych zresztą tematów czarnego Kirka, transpłciowość, walka z osobami trans i tak dalej.

Bo to byli kandydaci ulubieni przez Charlie'ego Kirka wtedy.

Szczególnie Ted Cruz, to znaczy Donald Trump budził wtedy nieufność Kirka, a tą nową prawicą miał być oczywiście nie ktoś taki jak Mitt Romney, który startował w 2012 roku i jak to Piotr Młodzieżowym językiem się posługując mówi, nie był cool, bo chyba Mitt Romney naprawdę nie był cool, nie jest cool.

No i od tamtej pory już sojusz Kirka ze światem Trumpa jest dość, bardzo ścisły.

Vance przejął do pewnego stopnia rolę Kirka, bo pojawił się jako gospodarz jego podcastu o tym, co tam mówiono w tym odcinku prowadzonym przez Vance'a.

Lewica od razu mówi, że to jest radykalny prawicowiec, jeszcze bardziej radykalny od Charlie'ego Kirka, członek ruchu Grojpersów.

Wciąż nie wiemy, proszę Państwa, jakiej ideologii i z jakiego powodu tak naprawdę Tyler Robinson zabił Charlie'ego Kirka.

I ma tego dosyć, ma możliwość, napisał zdjęcia, czyli zdjęcia Charlie'ego Kirka i ma zamiar z tej możliwości skorzystać.

Oba te akty popełnili terroryści i generalnie zrównała zamach na World Trade Center i Pentagon z zabójstwem Charlie'ego Kirka.

No i dokładnie tego należałoby oczekiwać, takie reakcje po Donaldzie Trumpie i po jego członkach jego administracji, że oczywiście wyrażą oburzenie na zabójstwo Kirka, bardzo słusznie,

Kongres chce przyjąć rezolucję, która będzie jakoś honorowała Charlie'ego Kirka, co też znowu mnie nie dziwi i jakby okej.

Marjorie Taylor Greene napisała, nie ma w ogóle o czym gadać z lewicą, oni nas nienawidzą, miliony z nich celebrowały śmierć Kirka i wszyscy chcą naszej śmierci, a przy okazji dodała, rząd nie jest odpowiedzią na dzisiejszy kryzys, Bóg jest.

I to jest jakby jeszcze powiemy o tej rozprawie z lewicą mam wrażenie i o tym jak to się będzie odbywało, ale też jakby jest ten taki nurt jakiegoś uświęcenia Kirka, prawda?

Apologia działania Czarnego Kirka.

Znaczy on, Kirk siedzi na scenie pod namiotem, osoba z publiczności zadaje pytanie, a tłum jakoś reaguje, więc i ten tłum jest przeważnie po stronie Charlie'ego Kirka.

Ja oglądałem na przykład taką debatę Kirka z...

Oczywiście zabójstwo Kirka dla tej spójności społecznej i dla procesu demokratycznego ma jeszcze gorsze konsekwencje, bo to na pewno jacyś ludzie uznają, że dyskusja nie ma żadnego sensu, żadna dyskusja i jedyne co się liczy, jedyne co ma sens to walka, to przemoc.

To jest, oczywiście znajdą Państwo przykłady debat, w których on faktycznie zdarzało mu się zetrzeć z kimś nie zawsze z dziewiętnastolatkiem czy dziewiętnastolatką z kampusu, ale jednak proszę Państwa te debaty Kirka w większości przypadków były spektaklem obliczonym na to, żeby wypaść dobrze i pozyskać innych zwolenników.

niewychwalanie Charlie'ego Kirka.

No, czyli nie dość poważnie do niej podchodzi, tak chciałem powiedzieć, czyli na przykład przypomina verbatim, daje słowo w słowo, przypomina wypowiedzi Charlie'ego Kirka.

To jest ciekawe, no bo jeśli uważasz, że lewica próbuje wypaczyć wypowiedzi Charlie'ego Kirka, to może wystarczy je zacytować i one obronią się same.

Tymczasem, kiedy dziennikarka Washington Post publikuje verbatim wypowiedź Charlie'ego Kirka na temat czarnych kobiet...

Tylko za to, że zacytowała wypowiedź Charlie'ego Kirka.

Ależ oczywiście, bo cała kariera Charlie'ego Kirka była możliwa w Stanach Zjednoczonych tylko ze względu na to, że mają pierwszą poprawkę i zakres tej wolności słowa w Stanach Zjednoczonych jest znacznie szerszy niż w krajach europejskich.

Tymczasem, jak już powiedzieliśmy, dziennikarka Washington Post za zacytowanie Charlie'ego Kirka została zwolniona.

Na uczelni, na której pracuje moja znajoma, bo sprawdziłem tę sprawę, jedna pracownica napisała, że śmierć Kirka to tragedia, współczuję jego żonie i dzieciom, modlę się za jego duszę.

Śmierć Kirka to jednak odbicie nienawiści, lęku i przemocy, które promował.

mówi FTC, a w tym samym czasie FCC domaga się cenzury i usuwania ludzi, którzy no celebrywali rzekomo śmierć Kirka, a tak naprawdę nie celebrywali, tylko po prostu nie wynosili go na ołtarze i nie przyłączyli się do tej kanonizacji Charlie'ego Kirka.

Powstają bazy danych, które mają, takie wyszukiwalne bazy danych, które mają grupować ludzi, którzy no właśnie zgrzeszyli celebrowaniem śmierci Kirka.

No nie umiem się oprzeć wrażeniu, że jest to nawiązanie do pomysłu Charlie'ego Kirka i jego strony Professor's Watchlist.

Cały paradoks polega na tym, że z jednej strony, i to niekiedy dosłownie, ci sami ludzie celebrują Kirka jako tego wspaniałego człowieka, który nie miał się debatować z nikim i właśnie realizował...