Mentionsy

No i jeszcze na morzu, na pokład okrętu, wchodzili oficerowie z tak zwanej grupy generała majora Eberharta,

W jego towarzystwie komandor podporucznik Davidson z naczelnego dowództwa marynarki, przydzielony jako oficer łącznikowy do grupy Eberharta.

Ze strony grupy Eberharta nie uczyniono jakiejkolwiek uwagi, że zadanie to jest specjalnie trudne.

Następnie przyrzekłem grupie Eberharta, że po udanym wzięciu Westerplatte otrzyma kompanię szturmową do dyspozycji do innych zadań.

W ogólności odniosłem wrażenie, to są słowa, które pisał Kleikamp, że także dla grupy Eberharta przybycie okrętu jest w aspekcie wojskowym w najwyższym stopniu na rękę, chociaż oficjalne i entuzjastyczne powitanie okrętu nie bardzo jest smak pracującym dotąd w ciszy oddziałom Landespolizei i ich dowództwo.

Krótce potem oficer łącznikowy marynarki, komandor podporucznik Davidson, potwierdził to telefonicznie i prosił mnie o przysłanie jakiegoś starszego oficera na naradę o godzinie 22.30 do Grupy Eberharta.

Komandor podporucznik Dawidson, oficer łącznikowy marynarki wojennej przy grupie Eberharta przekazał jeden komplet rozkazów grupy dotyczący obrony Gdańska, aby przez to dać mi, to jest dowódcy okrętu, objaśnienia do ogólnego położenia Gdańska, o które prosiłem.

Grupa Eberharta informuje telefonicznie, że w Polsce w dniu 30 sierpnia dokonano publicznego ogłoszenia mobilizacji.

Bardzo zabawnie czyta się dziennik działań bojowych okrętu, kiedy możemy przeczytać, kiedy komandor Kleikamp zszedł z okrętu i pojechał do sztabu generała Eberharta, aby z nim porozmawiać, a w tym czasie generał Eberhart przyjechał na pokład pancernika Schleswig-Holstein, ale się panowie nie spotkali, bo generał był na okręcie, a komandor był w sztabie dowódcy wojsk lądowych.

4 września pancernik Szlezwik-Holsztajn znowu prowadzi ogień do celów na prośbę grupy Eberharta.