Mentionsy

Norbert, w styczniu 1940 roku odbył się proces, w którym dowództwo IX Radzieckiej Armii skazało na śmierć zarówno dowódcę, jak i szefa sztabu, jak i zastępcę komisarza 44 Dywizji Strzeleckiej.

Ale na północ od jeziora Ładoga, na innych odcinkach frontu, armia fińska odniosła szereg błyskotliwych zwycięstw, nie pozwalając Armii Czerwonej wniknąć w głąb swojego terytorium.

To znaczy tam w grudniu 1939 roku i w styczniu 1940 roku fińska 9 Dywizja Piechoty, którą dowodził pułkownik Silas Wuho, odniosła spektakularne zwycięstwo, najpierw bijąc 163 Radziecką Dywizję Strzelców, a potem 44 Dywizję Strzelców ze składu radzieckiej 9 Armii.

Jest to jednocześnie jedno z najbardziej kompromitujących porażek Armii Czerwonej.

Radziecka 9 Armia, którą dowodził komkor Michaił Duchanow, ona miała niezwykle doniosłe zadanie operacyjne, a utknęła w gruncie rzeczy 30 kilometrów za granicą państwową i centralne ugrupowanie armii w postaci właśnie 163 i 44 Dywizji Strzelców zostało unicestwione.

pozwalają nam zajrzeć za kulisy tej wojny, organizacji fińskiej armii, przygotowań Finów do wojny, jak i pozwalają nam zajrzeć za kulisy radzieckich przygotowań.

Armia Czerwona siłami IX Armii miała za zadanie przeciąć Finlandię w pół.

Tyle tylko, że rejony rozwinięcia IX Armii, bazy logistyczne, magistrale kolejowe, główne bazy zaopatrzeniowe, one znajdowały się w odległości kilkudziesięciu, a nawet stu kilometrów od granicy państwowej.

Kijowska Dywizja Strzelców, doświadczona dywizja Armii Czerwonej, która m.in.

Miał 40 lat, z czego połowę życia przesłużył w Armii Czerwonej.

Także, co było cechą charakterystyczną Armii Czerwonej, w strukturze tej dywizji znajdował się batalion czołgów, 312.

Dowództwo 44 Dywizji Strzelców sądziło naiwnie, że zabezpieczenie logistyczne i rozwinięcia wojsk w pasie odpowiedzialności 9 Armii nad Morzem Białym funkcjonuje prawidłowo.

Jakież było więc zdumienie dowódcy 1 z radzieckich batalionów, kapitana Łapszowa z 305 Pułku Strzelców, który kiedy przybył w rejon koła podbiegunowego, zastał tylko kompletny chaos i brak właściwego przygotowania armii do przyjęcia nowej dywizji.

To był koszmar każdej armii w czasie II wojny światowej, aby tam wojować.

Tam nie było dróg, tam nie było kolei, tam nie było mostów w ilościach wystarczających na przyjęcie Związku Operacyjnego Szczebla Armii.

Ani dowództwo frontu, ani dowództwo armii, ani dowództwo dywizji nie było w stanie poprawnie zaplanować rozwinięcia koncentracji Związku Taktycznego do prowadzonych działań.

Plan radziecki zakładał, że kolumny motorowe 9 Armii Zaplecza Logistycznego będą dowozić pododdziały 44 Dywizji Strzelców na granicę, potem będą zawracać, jednostki dywizji będą się spieszać i będą nacierać, czy raczej maszerować z granicy w kierunku miejsca bitwy.

Batalionu 305 Pułku Strzelców, kapitan Nikołaj Łapszow, po odparciu przez Finów ataku nadał meldunek bezpośrednio do dowództwa 9 Armii i Macierzystej 44 Dywizji.

Jeżeli dowództwo 9 Armii myślało, że 44 Dywizja będzie jak wściekły pies, to raczej skierowali do walki przerażone zwierzę, które bało się Finów już w momencie, kiedy ta walka się rozpoczynała.

Dowództwo 9 Armii było już wtedy wściekłe.

Tymczasem dowódca 9 Armii słał groźne rozkazy.

Tymczasem dowódca 9 Armii Duchanow otrzymał od Stalina i Szaposznikowa telegram następującej treści.

To wyraźne niepowodzenie było jednym z kamyków, które spowodowało, że formalnie 22 grudnia nowym dowódcą 9 Armii został Komkor Czujkow, Wasili Czujkow.

W sztabie 9 Armii Czujkow zorientował się, że w pasie natarcia 44 Dywizji panuje jakiś chaos.

Dowództwo armii żądało stałego postępu i całego natarcia.

Czasem dowództwo armii nie było w stanie skontaktować się z Winogradowym.

8 stycznia zameldowała się w pasie 9 Armii.

Na rozkaz dowództwa armii w czasie rozstrzeliwania dowództwa dywizji żołnierze tej dywizji bili brawo.

Tam na obszarze środkowej Finlandii Armii Czerwonej nie poszło, ale chyba 44.

Wiosną 1940 roku, kiedy podsumowywano w Armii Czerwonej wojnę z Finami, no to w pewnym momencie do głosu doszedł szef sztabu generalnego, ówcześnie komand arm pierwszej rangi Szaposznikow i tak przedstawił zgromadzonym dowódcom przyczyny zagłady 44 Dywizji.

Pomimo tego, że już 12 grudnia dowództwo armii wydało specjalną instrukcję dotyczącą nowej taktyki do zastosowania w wojnie fińskiej.

A przynajmniej taki los czekał go w totalitarnym systemie komunistycznej Rosji i systemie odpowiedzialności i karania w Armii Czerwonej.