Mentionsy

Jest interwencja dywizjonu 3 przez 4, czyli 3 rzymskie, 4 arabskie, czyli 3 dywizjonu 4 Pułku Lotniczego Toruńskiego przy użyciu eskadr samolotów myśliwskich PZL P-11C na cele naziemne w warunkach, kiedy zagrożony był front Polski pod Grudziądzem już drugiego dnia wojny.

Nie przewidywaliśmy przed wojną zasadniczo używania myśliwców lekkich, myśliwców przeznaczonych w pierwszej kolejności do walk manewrowych PZL P-11C do ataków na cele naziemne.

Ale PZL-11C był typowym, klasycznym myśliwcem, pamiętajmy, niechronionym przed ogniem z ziemi, z w ogóle otwartą przecież kabiną pilota.

A zatem jedna eskadra Karasi, formalnie 10 samolotów, dwie eskadry na PZL-11C po 10 maszyn, w całym dywizjonie 22 myśliwce, 30 pilotów.

Atak na dywizję pancerną siłami myśliwców PZL P-11C, które miały atakować wyłącznie przy użyciu karabinów maszynowych, pokładowej broni strzeleckiej, wydawał się wątpliwym pomysłem.

że te lekkie, nieopancerzone, z otwartymi kabinami PZL-ki, jeżeli one wejdą w strefę rażenia licznej broni maszynowej, tutaj w tym raporcie zastępca dowódcy dywizjonu, on podkreśla nie tylko silną obronę nieprzyjaciela w rozumieniu OPL, ale także oddziaływanie broni małokalibrowej, że w locie koszącym każdy z karabinem, z karabinem maszynowym będzie mógł odstrzelić lecący myśliwiec.

PZL 11C nr 55 spadł w rejonie wsi Gruta, na terenie przyfrontowym w strefie ziemi niczyjej.

Mieli szybsze samoloty, często pozbawieni już amunicji, woleli odlatywać, nie podejmowali walki z samotnym, rozpychającym się na terenie PZL-em.

Myśliwce PZL-11 nie były dobrze dostosowane do ataków naziemnych, ale jak pokazały walki w powietrzu pomiędzy Toruniem a Grudziądzem nad Radzyniem Chełmińskim.