Mentionsy

To były dwie eskadry, 141 pod dowództwem kapitana Tadeusza Rolskiego i 142 pod dowództwem kapitana Mirosława Leśniewskiego, a dowódcą dywizjonu był kapitan Florian Laskowski.

Stąd już w godzinach przedpołudniowych 2 września pułkownik Stachoń, dowódca lotnictwa armii, poinformował kapitana Laskowskiego, czyli dowódcę dywizjonu, że należy przeprowadzić oboma eskadrami myśliwskimi wymiatanie, właściwie atak szturmowy na Niemców, którzy z rejonu Łasin podchodzą pod Grudziądz.

Kapitan Laskowski, który dostał rozkaz wykorzystania obu eskadr, oponował, podkreślając to, że samoloty P-11C będą nieefektywne jako maszyny szturmowe.

Potem zastępca kapitana Laskowskiego, czyli kapitan Rolski, zadanie przedstawił tak.

W 141 eskadrze prowadzącym dowódcą klucza był kapitan pilot Laskowski Florian.

I tutaj dowódca dywizjonu, kapitan Laskowski, chcąc podnieść na duchu swoich podkomendnych, którzy nie chcieli wykonywać lotu szturmowego, postanowił, że ich osobiście poprowadzi do walki.

Kapitan Rolski, bo kapitan Laskowski, dowódca dywizjonu myśliwskiego, trzeciego dywizjonu, czwartego pułku, nie przeżył tej misji.

W pierwszym kluczu leci dowódca dywizjonu, kapitan Florian Laskowski.

On w przypadku śmierci bądź zranienia Laskowskiego będzie jego automatycznym następcą.

Kapitan Laskowski leciał w pierwszym kluczu, ja w drugim, podporucznik Pisarek w trzecim.

Klucz kapitana Laskowskiego skręcił na północ i zachód.

Klucz porucznika pisarka poleciał w sklad za kluczem kapitana Laskowskiego.

Jeden z polskich żołnierzy walczących na ziemi tak opisywał śmierć kapitana Laskowskiego.

Byłem świadkiem zestrzelenia kapitana Laskowskiego.

Stąd nieprawdziwa jest informacja w księdze lotników, jakoby Niemcy uniemożliwili udzielenie kapitanowi Laskowskiemu pomocy.

To jest kapitan Laskowski Florian i kapral Urban Władysław.

Wobec śmierci Laskowskiego obejmuję siłą rzeczy dowództwo dywizjonu.