Mentionsy

Ten podcast istnieje dzięki zaangażowaniu i niezwykłej hojności naszych patronek i patronów, za co im bardzo dziękujemy.

Jeżeli ty też uważasz, że warto zostać naszym patronem, możesz wesprzeć nas wpłatą w serwisie Patronite pod adresem patronite.pl łamane na podcastwojennychistorie.

To jest Nevada, Arizona, West Virginia, Oklahoma i Kalifornia zostają w ten czy inny sposób zatopione.

Ale po pierwsze musimy sobie uświadomić jaką potęgą była US Navy, że nawet atak w Pearl Harbor, czasowa utrata pięciu pancerników, a de facto trwała utrata dwóch pancerników, nie wpływały w sposób fundamentalny na zmianę stosunku sił, ponieważ Stany Zjednoczone Ameryki posiadały w grudniu 1941 roku

Ale musimy cały czas mieć na uwadze to, że Stany Zjednoczone posiadały w 1941 roku największą na świecie operacyjną flotę pancerników, że pod tym względem były już silniejsze nawet od Royal Navy.

Ale problem polegał na tym, że po pierwsze Stany Zjednoczone znalazły się w wojnie dwufrontowej, po drugie możliwości operacyjne floty zawsze warunkuje kwestia logistyki i po trzecie wreszcie zmienił się charakter wojny.

One nie zniszczyły, ani nie sparaliżowały swojego amerykańskiego odpowiednika.

Pancerniki zatopione w porcie to nie są pancerniki zatopione na pełnym otwartym morzu.

Ale te okręty nie zostały w większości trwale zatopione, gdyby zostały trwale zatopione w bitwie morskiej.

Otóż Stany Zjednoczone miały interesy i na Pacyfiku, i na Atlantyku.

I oczywiście w latach 20., w latach 30. modernizowano te pancerniki w Japonii, Wielkiej Brytanii, w Stanach Zjednoczonych one były przebudowywane, modyfikowane, ale to były w amerykańskiej flocie zasadniczo okręty, które były o 1 trzecią wolniejsze niż krążowniki liniowe czy nowo budowane lotniskowce.

Było ich 15-16 w US Navy, co pozwalało sformować dwa zespoły z o sile zbliżonej do 8 okrętów.

Można by powiedzieć, że te najstarsze pancerniki zrzucono na Atlantyk, ale one były tyleż stare, co nadal stanowiły trzon amerykańskiej floty.

I to były okręty uzbrojone w 9 armat kaliber 406 mm, czyli to były w tym momencie najsilniej uzbrojone amerykańskie pancerniki, ale to były też pierwsze amerykańskie pancerniki, które mogły się rozpędzić do prawie 30 węzłów.

Utrata Filipin, wysp na Pacyfiku, łańcucha systemu zabezpieczenia logistycznego wymuszała określone działania.

Ale ten sławny Task Force One, on jest głęboko schowany z tyłu.

Lotniskowce wysyłane są przodem w misjach ofensywnych, a pancerniki schowane są głęboko z tyłu za podwójną gardą, ale one nie tkwią na dnie Pearl Harbor.

Gdyby jakimś cudem amerykańskie lotniskowce spoczęły na dnie po chwalebnej bitwie o Midway, wejść do walki miał Task Force One chroniąc zachodnie wybrzeże i to było potężne zgrupowanie oparte o takie pancerniki jak Colorado, Idaho, Maryland, Mississippi, New Mexico, Pennsylvania czy Tennessee, a kolejne okręty przechodziły z Atlantyku.

My ich często dzisiaj nie widzimy, ale nie przypisujmy błędnie założenia, że one zginęły w Pearl Harbor.

Na ile czasu zajął Amerykanom przywrócenie do służby tych pancerników, które zostały trafione przez Japończyków w Pearl Harbor?

To był okręt, który wydawało się, że umarł, bo po prostu miejscami rozleciał się na kawałki, a jednak go sklecili, zalali miejscami betonem, wypompowali wodę, uszczelnili i podnieśli.

Ale jednak Pearl Harbor, zatopienie Prince of Wales przez japońskie lotnictwo parę dni później, one otrzeźwiły Amerykanów.

Bo jak powiedziałem, Task Force One odtworzył się bardzo szybko.

W tym sensie Pearl Harbor był ze strony Japończyków, jak powiedziałem, pewnym ukłonem strony Amerykanów, że oni porazili część ich floty pancernej, ale jej...

W roku 1944 i w roku 1945, kiedy te tak poranione w Pearl Harbor pancerniki zobaczymy strzelające pod Marianami na Filipinach, czy do celów na Okinawie bądź Iwo Jimie.