Mentionsy

31 stycznia 1945 roku wojska I Frontu Białoruskiego marszałka Żukowa sforsowały Odrę, ostatnią wielką przeszkodę wodną na drodze do Berlina.

Operacji Wiślańsko-Odrzańskiej, która rozpoczęta w połowie stycznia 1945 roku w oficjalnej radzieckiej historiografii zakończyła się w pierwszych dniach lutego 1945 roku po osiągnięciu przez wojska Żukowa właśnie środkowej Odry w rejonie Kostrzyna nad Odrą i Frankfurt nad Odrą, czyli w okolicach po naszej stronie granicy Słubic.

W czasie prac studyjnych, sztabowych w Sztabie Generalnym, w czasie analiz w Moskwie zakładano możliwość osiągnięcia celu jednym uderzeniem i to między innymi sprawiło, że już jesienią 1944 roku dowódcą I Frontu Białoruskiego jako przyszły zdobywca Berlina został marszałek Żukow, kosztem marszałka Rokosowskiego, który uznał to za hańbiącą degradację został dowódcą II Frontu Białoruskiego.

14 stycznia ruszył pierwszy front białoruski marszałka Żukowa.

Zgodnie z sztuką wojenną Żukow pchnął do natarcia w ramach de facto pościgu swoje siły szybkie, które to siły reprezentowały przede wszystkim 1 Armia Pancerna Gwardii oraz 2 Armia Pancerna Gwardii.

Musiał jednocześnie próbować zapewnić osłonę natarcia na Berlin wojsk Żukowa, ale nie był do tego zdolny.

A zatem Żukow musiał działać samodzielnie.

Ale geografia nie służyła Żukowowi.

Ale Żukow nie mógł się zdecydować, gdzie będzie punkt ciężkości jego natarcia.

Żukow naciera ku Berlinowi.

Milion czerwonoarmistów pod rozkazami marszałka Żukowa.

Więc Żukow przełamał się, zniszczył, właściwie rozbił niemiecką dziewiątą armię na linii Wisły i wszedł na całkowicie wolny obszar operacyjny.

No ale co z Żukowem?

Żukow, jak powiedziałem, ma dylemat.

Więc Żukow musi się zdecydować, czy chce pogłębić

Oczywiście Berlin przyciąga Żukowa jak magnes.

Ich pociągi są wolniejsze niż czołgi Żukowa.

Ale wróćmy do tego Żukowa.

Otóż Żukow idzie na kompromis sam ze sobą.

Żukow dzieli więc swoje ugrupowanie na wyraźnie kierunek berliński i kierunek pomorski.

No i Żukow ma o tyle szczęście, że niemiecka dziewiąta armia, którą zniósł nad Wisłą, to to, co przeżyło z tej armii.

I jak powiedziałem, Żukow ma dwie armie pancerne, pierwszą i drugą.

W ten sposób Żukow gra ambitnie.

Wchodzą na obszar pomorski, bo docelowo Żukow pragnie zrolować całą niemiecką obronę na tym kierunku, usunąć nawis dla swoich wojsk w drodze do Berlina.

Bo Żukow traci szansę.

Czyli Żukow może spróbować dojść do Berlina zagonem pancernym.

Żukow rzucił drugą armię pancerną gwardii na Berlin, nakazał jak najszybciej wypełnić

Żukow nie potrafi się zdecydować.

I Żukow przez kilka dni ma nadzieję, że to jest możliwe, ale już 1 lutego 1945 roku wie, że to nie będzie możliwe.

Ale Żukow w pewnym momencie zdał sobie sprawę, że popełnił błąd, że tak poszedł na Berlin, że zaniedbał prawe skrzydło, że my, w rozumieniu Armia Polska, że jego wojska prawego skrzydła w postaci Korpusu Kawalerii Gwardii III Armii Uderzeniowej, elementów 47 Armii, części nawet 61, nie zapewnią mu właściwego bezpieczeństwa.

Ostatecznie w pierwszych dniach lutego 1945 roku Żukow formułuje następującą myśl.

W związku z czym Żukow stwierdza.

Aby jednak tego dokonać, Żukow oczekuje.

Innymi słowy, marszałek Żukow na przełomie stycznia i lutego po wahaniach, po zmianach decyzji ostatecznie przyjmuje do wiadomości to, że musi pobić Niemców na Pomorzu Zachodnim.

Ale jak powiedziałem, ta ofensywa żukowa na Berlin, ona się od początku, mimo tego niezaprzeczalnego sukcesu dojścia do Odry w warunkach, kiedy ona nie jest broniona, ta ofensywa zaczyna się krztusić.

Żukow zbliża się stopniowo z każdym dniem, ma na linii rzeki Odry najpierw kilkadziesiąt, a w ciągu kilku dni kilkaset tysięcy żołnierzy.

No ale mamy przełom stycznia i lutego, a właściwie pierwsze dni lutego i jak powiedziałem, Żukow wydał dyspozycję, że armie, które doszły do Odry mają zdobyć jak najwięcej przyczółków, mają je rozszerzać, najlepiej niech je połączą.

Przybycie armii ogólnowojskowych, VIII Armii Gwardii i V Armii Uderzeniowej pozwala Żukowowi zabrać z tego kierunku II Armię Pancerną Gwardii i I Armię Pancerną Gwardii.

Rosjanie mają znacznie więcej wojska, więc kiedy Żukow przesuwa całe armie pancerne do innych operacji,

Wojska saperskie Armii Czerwonej są tak skuteczne w pasie Żukowa, że nawet zniszczenie stu przepraw...

Mieli własny przyczółek na wschodnim brzegu rzeki, ale Rosjanie mieli już potężny przyczółek na północ od Frankfurtu, na zachód od Kostrzyna, na wschód od Zelow, z którego potem 16 kwietnia, 15-16 kwietnia 1945 roku marszałek Żukow wyprowadzi czołowe uderzenie na Berlin.

W czasie tych dwóch miesięcy walk, w lutym, w marcu 1945 roku, Żukow przesuwał składy materiałowe i zaopatrzeniowe z terenów na wschód od Wisły bez posiedzenia do Odry.

Wojska kolejowe Armii Czerwonej przetoczyły 70 tysięcy wagonów, aby Żukow mógł rozpocząć potem bitwę o Berlin.

Żukow wprowadzi potem cztery armie ogólnowojskowe, dwie armie pancerne, uderzy nimi na Berlin.