Mentionsy

W pasie XXI Grupy Armii Montgomery nacierał wzdłuż wybrzeża francuskiego na północny wschód w kierunku Belgii.

Eisenhower spuścił ze smyczy, pozwolił na przesadną swobodę nie tylko Montgomery'emu, ale wszystkim dowódcom na obszarze.

To wymuszało na Eisenhowerze skierowanie części swoich sił do walki z wałem atlantyckim, lewe skrzydło wojsk Montgomery'ego.

Jednocześnie centrum i prawe skrzydło, a właściwie centrum wojska Eisenhowera w postaci dwóch amerykańskich armii, pierwszej na północy i trzeciej na południu, zbliżało się do granic Rzeszy, a więc kiedy Montgomery musiał walczyć na północy z Wałem Atlantyckim, Patton i Hodges, dowódcy obu amerykańskich armii, musieli zmierzyć się z Wałem.

Ale pierwsza armia amerykańska, która wdarła się do południowej Belgii, armia generała Hodgesa, zbliżała się już do wału zachodniego, dokładnie w tym samym czasie, kiedy Montgomery walczył o wybrzeże, walczył o miasta, twierdze, porty wału atlantyckiego.

Zezwolił Montgomery'emu, aby jedną ze swoich armii, spartą armią powietrzno-desantową, przeprowadził atak na południową Holandię.

A zatem Montgomery nacierał na dwóch,

Ale to dlaczego Montgomery nacierał w kierunku Arnhem?

Montgomery miał nadzieję, że opanowując Holandię, po pierwsze obejdzie wał zachodni od północy, po drugie zdobędzie porty holenderskie niezbędne do zaopatrywania aliantów w Europie.

I tak jak Montgomery popełnił ten błąd, że zlekceważył Niemców na wybrzeżu, tak Collins, Hodges i Bradley zlekceważyli Niemców w Akwisgranie.

Tak jak Montgomery na północy zdobywając Antwerpię nie oczyścił ujścia z Kaldy, albo wysyłając spadochroniarzy i czołgi do Holandii, nie zabezpieczył wciąż będących w niemieckich rękach takich portów jak Antwerpia, Boulogne czy Calais, które stopniowo dopiero zdobywał.

Dlatego, że Montgomery postanowił wyminąć jednocześnie wał atlantycki i wał zachodni.

Armia Niemiecka nadal walczyła na pograniczu holendersko-belgijskim, ale Montgomery obchodził przeciwnika, którego miał i po lewej, i po prawej stronie, atakując na północ, północny wschód.

Postanowił, tak jak Montgomery, wykonać ryzykowny rajd.

Montgomery musiał przy użyciu spadochroniarzy pokonać kilka wielkich rzek, Mose, Wren, a Collins musiał pokonać Wał Zachodni, który na południe od Aquisgranu właściwie nie miał w tym momencie obsady, więc był relatywnie łatwą przeszkodą.

Collins poczuł się dziwnie, tak jak Montgomery w Holandii, ponieważ miał teraz Niemców przed sobą, na wschód od siebie, na zachód od siebie, wbił się klinem w nieprzyjaciela i utknął w czymś, co zaczynało zamieniać się w piekło.