Mentionsy

Pod Zielonym Smokiem
19.12.2025 09:00

Odcinek 115 – Niech się zacznie Narada!

Dziś zaczynamy jeden z najważniejszych rozdziałów Władcy Pierścieni, Naradę u Elronda! Frodo, Bilbo i Sam wezmą udział w długich rozmowach na temat przyszłości Śródziemia. A my w gospodzie i podcaście rozpoczynamy cykl spotkań z gośćmi pod tytułem – Narada w Podcaście w celu naradzenia się, co z tym rozdziałem zrobić! Zapraszamy!

Wspieraj Gospodę na Patronite – https://patronite.pl/podzielonymsmokiem

„Atlas Śródziemia”, Fonstad Karen W., wyd. Amber, 1997, tł. Tadeusz A. Olszański „J.R.R. Tolkien i jego światy”, Garth John, wyd. Arkady, 2022, tł. Joanna Kokot „Flora of Middle Earth”, Judd Walter S., Judd Graham A., wyd. Oxford University Press, 2017   „Klucz do Tolkiena”, Perry W. Michael, wyd. Muza Sa, 2004, tł. Ryszard Derdziński „The History of Middle Earth” tomy 6-9, Tolkien Christopher, wyd. Harper Collins Publishing, 2015 “Listy”, Tolkien J.R.R., wyd. Zysk i S-ka, 2020, tł. Agnieszka Sylwanowicz „Niedokończone opowieści Śródziemia i Numenoru”, Tolkien J.R.R., wyd. Zysk i S-ka, 2019, tł. Paulina Braiter, Agnieszka Sylwanowicz „Silmarillion”, Tolkien J.R.R., wyd. Amber, 2012, tł. Maria Skibniewska „J.R.R. Tolkien Wizjoner i Marzyciel”, Carpenter Humphrey, wyd. Alfa – Wero, 1997, tł. Agnieszka Sylwanowicz „Droga do Śródziemia”, Shippey T.A., wyd. Zysk i S-ka, 2001, tł. Joanna Kokot „Drużyna Pierścienia”, Tolkien J.R.R., wyd. Porozumienie Wydawców, 2002, tł. Maria Skibniewska „Władca Pierścieni”, Tolkien J.R.R., wyd. Zysk i S-ka, 2017, tł. Andrzej Łoziński, wyd. jednotomowe „Przewodnik Encyklopedyczny”, Tyler J.E.A., wyd. Pan Books LTD, 1992, tł. Joanna Kokot „Drużyna Pierścienia”, Tolkien J.R.R., wyd. Amber , 2010, tł. Maria i Cezary Frąc “The Lord of The Rings. A reader’s companion”, Wayne G. Hammond, Christina Scull, HarperCollins Publishers, 2014

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 26 wyników dla "Sauron"

Inni mówcy jak Gloin przytaczają słowa następnych postaci Daina i posłańca Saurona.

Ustalić, czy ten pierścień, to jest ten pierścień, czyli ustalić, czy pierścień, który ma Frodo, to jest jedyny pierścień wykuty przez Saurona.

I chyba można z historii Śródziemia gdzieś wynaleźć analogię, że tego typu podszepty to są zabiegi stosowane przez Saurona, kiedyś Morgotha.

Z drugiej strony tak się zastanawiam, jeżeli to rzeczywiście był Sauron, czy też jakby ktoś z jego szpiegów takie tutaj plotki puszczał, to po co?

Podzielić i osłabić przede wszystkim, bo wiemy, że Samotna Góra jest punktem bardzo istotnym strategicznie i Sauron już pewnie ma jakieś tam początki swoich planów w tej wojny na północy, gdzie chciałby przejąć Samotną Górę, więc myślę, że po pierwsze chciałby właśnie podzielić krasnoludów, żeby nie byli aż tacy silni w tym jednym punkcie, a po drugie on pewnie wie, co się czai w Morii i

Powiedział, że władca Sauron Wielki pragnie naszej przyjaźni i w zamian ofiaruje pierścienie, jakie dawniej rozdawał.

Albowiem Sauron wie, rzekł, że jeden z nich był on dziś dobrze wam znany.

W dowód przyjaźni Sauron prosi o to, powiedział, żebyście znaleźli złodzieja, takiego Urzusłowa, i siłą lub po dobroci odebrali mu pierścień, najmniejszy z pierścieni, niegdyś przez niego skradziony.

Niechaj zwrot tej ulubionej błyskotki Saurona będzie świadectwem waszej dobrej woli.

Zupełnie inne, zupełnie inne konstrukcje zdań i typy wypowiedzi niż wypowiedzi Gloina chociażby, prawda, który tutaj cytuje nam słowa, które usłyszał od wyspannika Saurona, chociażby to zakończenie, czy odmawiacie, prawda, tak się nie mówi, to nie jest jakby mowa, którą powcześnie się stosuje Sauron.

I też w języku angielskim tak właśnie było, czyli to był właśnie zupełnie inny język wykorzystany do napisania wypowiedzi wysłannika Saurona, a zupełnie inny do wypowiedzi Gloina.

Tak, no i przybywa wysłannik z Mordoru pod Samotną Górę i przekazuje wieści, że Sauron Wielki pyta o hobbitów, ofiarowuje im pierścienie i jakby informuje, czy też, że

Sauron wie, że jeden z hobbitów był kiedyś znany krasnym ludom i tutaj następuje taka zmiana tonu, jest takie tkowa przynęta.

Pytanie, czy Sauron miał pozostałe i tylko trzy ofiarował, czy też nie miał tych pozostałych?

Ale co by nie było, to słuchajcie, takie wrażenie jest, że jakby wysłannik Saurona jakby przedobrzył

trochę za ostro pograł, a jednocześnie odsłonił karty, prawda, jakby pokazał wszystko, odkrył w ogóle cel swojej misji, cel misji Saurona, tak, czyli jednocześnie jest to groźba wobec krasnoludów, z drugiej strony zależy mu na tych pierścieniach, albo na jednym pierścieniu, a pozostałe nie są mu tak potrzebne, czyli jakby krasnoludowie mogli już się domyślać, że po prostu celem jest pierścień, a jednocześnie domyślali się też, że są w totalnym zagrożeniu, prawda, ponieważ nie dadzą im spokoju.

Ale jakby podsumowując, no ten wysłannik Saurona taki trochę słaby negocjator, nie?

No i oczywiście wysłannik Saurona też nie jest tak do końca, wiecie, w ciemie bity, więc odpowiada mu, że póki co czas jest twój, prawda?

I okazuje się, że wysłannik mordoru był też Dale i istnieje obawa, że ludzie ulegną tym podszeptom albo zostaną jedni po drugich po prostu podbici i pokonani już siłą przed Sauronem.

Bo nie sądzę, żeby potomek barda uległ wysłannikowi Saurona w jakiś sposób negocjacjom czy groźbom.

Pierścień, co zrobić z pierścieniem, najmniejszym z pierścieni, ulubioną błyskotką Saurona?

Wszyscy słuchali z uwagą, gdy Elrond czystym głosem opowiadał o Sauronie i Pierścieniach Mocy, o ich wykłuciu w dawnej II erze świata.

Niektórzy spośród słuchaczy znali fragmenty tej historii, nikt jednak nie znał jej w całości, toteż wiele par oczu zwróciło się na Elronda ze strachem i zdziwieniem, gdy opowiadał o elfich kowalach za regionem, o ich przyjaźni z Morią i pragnieniu wiedzy, co wykorzystał Sauron.

Ponieważ w owym czasie czarne serce Saurona jeszcze nie zeszpeciło mu oblicza, elfowie przyjmowali jego pomoc i doskonalili się w swoim rzemiośle.

Gdy napadł na nich Sauron z Mordoru, zawiązano ostatnie przymierze ludzi i elfów i w Arnorze zgromadziły się chówce Gil-galada i Elendila.

Lecz Sauron także został powalony, a Isildur pękniętym mieczem ojca odciął pierścień z jego ręki i wziął go dla siebie.